vrijdag 28 juli 2017

Een vakantiewerkje...

We zitten al weer in de laatste week
van onze vakantie.
 
Deze laatste week zijn wij thuis.
 
Bijna altijd heb ik wel
een écht vakantiewerkje.
 
 
Dit keer is het een
lief klein doorrijglapje...
 
... S. de Meulemeester 1895...

Toch moest dit lapje wachten
totdat er twee andere werkjes
af waren gemaakt.

En toen dat was gelukt
 kon ik beginnen
...*Ü*...
 
 
Het is een werkje waar ik vooral
in onze kajuit
 ontspannen aan heb gewerkt.
 
Lekker alles bij de hand.
Zelfs mijn loeplamp.
 
En omdat wij tijdens het varen
geen 220 volt ter beschikking hebben
zet ik dan een soort van
mijnwerkerslampje op mijn hoofd.
 
Maar daar heb ik gelukkig
geen foto van...*Ü*...

  
Wel deze van vorige week donderdag.
Hoewel het al weer veel langer
geleden lijkt.
 
Hier mocht ik afvaren van ons plekje
aan de Walengracht.
 
Eigenlijk stelt dat bij rustig weer
helemaal niets voor... *Ü*...
 
 
  
In de middag komen wij op een favoriet plekje
waar we blijven liggen tot de volgende dag.
 
Er was voor deze dag
 slecht weer voorspeld
maar dat viel allemaal erg mee.
 
Zoals eigenlijk onze
hele vaarvakantie.
 
We hebben lekker veel buiten gezeten.


De Meulemeester wordt geborduurd
op een reststukje van mijn ander werkje.
 
Dat laat ik jullie zeker
 nog een keertje zien.
 
 
De doorrijgjes zijn
zo leuk om te doen.
 
Maar het is wel opletten.
Vooral deze linksonder.
 
Het doorrijgje
helemaal rechtsboven
heb ik halverwege uitgehaald.
 
Ik zag dat het doorrijgje op
de foto toch echt anders was
als de tekening aangaf.
 
Dat krijg je als je veel stopt...*Ü*...
Dan gaan kleine verschillen opvallen.

 
Het wordt een piepklein lapje.

Dat zie je goed zo
met de bolletjesnaald erbij.
 
Vandaag kan ik heerlijk verder
werken aan deze doorrijgjes.
 
Gisteren heb ik al het hele
huis gepoetst...*Ü*...
 
En vanmiddag...
vanmiddag krijgen wij bezoek
van een heel lief klein meisje
 met haar mama...*Ü*...

Dat wordt dus genieten.

Fijn weekend allemaal!!!

woensdag 26 juli 2017

Een mooi stapeltje...

De visserstruien zijn leuk...
 
...maar na bijna twee maanden
hetzelfde blogbericht
wordt het zelfs mij
een beetje te veel...*Ü*...

De hoogste tijd om
er weer eens voor te gaan zitten
én te bloggen...
 
 
En er is genoeg om over te bloggen.
 
Zoals dit leuke stapeltje
wat hier thuis op tafel ligt.
 
...*Ü*...
 
Dat komt door ons bezoek vandaag
aan het prachtige Marken.
 
Tegen het eind van de ochtend
kwamen wij op Marken aan.
 
Na een kort bezoekje aan Ma Korving
werd er eerst in de haven
een bakje troost
 met wat lekkers genuttigd.
 
 
Daarna stond er 
een bezoekje aan
het Marker Museum
op het programma.
 
Er was veel moois te zien.
 
 
Zoals een prachtige stijlkamer...
waar deze dozen met kleedjes
direkt opvielen.
 
Zucht... je zou ze wel
allemaal willen maken...*Ü*...

 
Of die prachtige vernaaide linten...
waar je gewoon ogen tekort voor komt.

 
Zo bijzonder om ze nu zelf
in het echt te zien.
 
Want ik durf het bijna niet te zeggen...
maar dit is mijn eerste bezoek aan het eiland.

 
Naast het handwerken
waren er ook prachtige schilderijen...
... die vooral opvielen door het kleurgebruik.

 
Zo mooi...
ik ben er helemaal weg van...
 
 
De vitrines waren nu vooral aangekleed
 met poppen in klederdracht
 die bij kerkelijke hoogtijdagen
 werden gedragen.
 
Prachtig om te zien,
maar daarvoor moet je toch zelf
een bezoekje aan het (schier) eiland brengen.
 
 
In een vitrine stonden deze prachtig versierde bijbels.
Van groot... tot heel klein.

 
Ook waren er hele vrolijke kleurrijke klompen
te bewonderen...

 
Bij vertrek zou ik haast deze mooie
gebreide sierranden gemist hebben...
 
Maar gelukkig zag manlief ze wel...*Ü*...
 
Je begrijpt, dat ik nu bij de door mij
gebreide drie randen (klik) voor steekmouwen,
er ook nog één bij ga breien
zodat ik straks ook van die leuke setjes krijg. 
 
 
Na het museum lopen wij wat
 door de straatjes in de kerkbuurt.
 
Genietend van de historische
huisjes én steegjes.
 
 
Als bewoner van dit prachtige plaatsje
moet je wel geschikt zijn voor het
wonen in een museumstadje.
 
Al die toeristen die het plaatsje
dagelijks overspoelen...

 
Bij de haven genieten we weer van
een rustmomentje.
 
Ondertussen werken wij
een bakje kibbelingen naar binnen
en genieten van een prachtig uitzicht.

 
Deze charter kwam net binnenvaren.
 
Hij was aan het manoevreren om af te meren
terwijl de boot naar Volendam ook
net de trossen los had...
 
... maar het ging allemaal goed...

 
Thuis tover ik mijn markerlappen
maar weer eens tevoorschijn...
 
Alleen zo jammer dat dat sneewerk
nog steeds niet af is.
 
Dat staat op één van mijn lijstjes
voor ooit...*Ü*...

 
Kijk eens wat er mee mocht
terug naar huis???
 
Stofjes van het beroemdste
stofwinkeltje van Marken...
 
...én een prachtig gestreept
zakje uit de winkel van Ma Korving, 
met een hele kostbare inhoud.
 
Toen we daar  'smorgens waren
kreeg ik een prachtig laatje te zien.

 
Op de terugweg moest ik weer
bij Ma Korving langs.
 
Een beetje schuchter vroeg ik
of ik nog eens
 in dat bijzondere laatje mocht kijken.
 
Die werd meteen welwillend open gedaan
en ik mocht daar heerlijk op mijn gemakje
in rondneuzen.
 
Na een poosje waren er drie
antieke stukken die ik daar écht
niet kon achterlaten.
 
Een kinder keelbandje
én een prachtig, in rood uitgevoerde,
 versiering voor achter op het schort.
 
De witte band is een vervroegd
verjaardagskado van mijn lieve man...
... omdat hij zag hoe mooi ik het vond...
 
Lief hè?!!

zondag 21 mei 2017

Een leuke verrassing...

Een paar dagen terug vertelde ik
over ons eilandbezoek...(klik).

Aan het einde van mijn blog
liet ik twee mappen zien
 met gebreide blokken.

Het eilandbezoek had
 een leuke verrassing
voor mij in petto...*Ü*...

Want kijk eens wat er in
één van de gebouwen te zien was?

 
Een expositie van visserstruien.
 
Je weet wel... die visserstruien
die een paar jaar geleden in Zeeland
 te bewonderen waren. 
 
 
De dame bij de balie vertelde ons al
bij binnenkomst kort
 wat je waar allemaal
kon bekijken.

 
Het enige wat mijn oren opvingen
was "expositie van visserstruien''.
 
Zeeland vond ik toendertijd
een beetje te ver weg om
naar toe te rijden.

 
En nu... helemaal niet verwacht...
kon ik deze prachtige collectie bewonderen.
 
De foto's doen de expositie geen
 recht want de 53 truien
waren heel mooi verdeeld
over twee ruimtes.

 
Allemaal prachtig belicht.
 
De schapenwol die onder de
truien ligt uitgespreid
geeft een heel mooi effekt.

 
Het was op deze zolder
heerlijk rustig
zodat ik de truien
goed kon bekijken.

 
Mooie nostalgische foto's
waren ook her en der opgehangen.

 
Niet alleen waren de truien
te bewonderen.
 
In de museumwinkel waren ook
de bijbehorende boeken te koop.

 
En manlief was ook erg blij
dat ik de truien graag wilde bekijken.
 
Want verscholen in een hoekje
zag hij nog een schip die door hem
 uitgebreid gefotografeerd is.
 
Je ziet een klein stukje op de foto
helemaal rechtsboven.

 
Werd er eerst gedacht dat de motieven
van de visserstruien
streekgebonden waren...
 
... deze mening heeft men wel bijgesteld.
 
Dat las ik tenminste in het inkijkboek
op de leestafel.

 
De truien van deze tentoonstelling zijn
grotendeels allemaal vrij recent gebreid.
 
Wel waren er wat
 antieke exemplaren te zien.
 
 
Is dit nog een "nieuwe" visserstrui
en waarschijnlijk nog niet gedragen...

 
... dit is een oudje uit Engeland...
... uit Whitby om precies te zijn.
 
Zo'n oude trui oogt meteen al
heel anders...
 
Het is dat doorleefde...
dat de nieuwe truien missen.

 
Mooi om zo de truien
met zoveel verschillende motieven
 bij elkaar te zien.
 
Het was de een-na-laatste dag
 van de expositie op het eiland.
 
Een deel van de truien is op reis
 naar het Museum The Mo
 in Sheringham, Norfolk, U.K.
 
Ze zullen daar te bezichtigen zijn
van 1 juni t/m 30 september.
 
 
Ik ben benieuwd of deze mappen ook meereizen.
 
Volgens mij zijn de blokken die hierin zitten
van de deken die een paar jaar terug
door heel veel mensen is gebreid.
 
Het zijn één voor één plaatjes om te zien.
 
Voor mij was dit bezoekje
aan Texel meer dan geslaagd...*Ü*...
 
xxx
 
naschrift:
De echte liefhebbers van deze truien
 hebben mij erop geattendeerd
dat dit toch écht
 een andere collectie is...*Ü*...

vrijdag 19 mei 2017

Klokhuisjes...

Brrr... het lijkt wel herfst....
 
Het wordt steeds donkerder in huis
en het waait best wel.
 
De uitgebloeide bloesems in het parkje,
 waar ik vanuit mijn keukenraam
 op uit kijk, dwarrelen
met grote getale naar beneden.
 
 
Hoe anders was het twee dagen geleden?!
 
's Morgens een bee waarbij we
heerlijk in de tuin hebben gezeten.
 
Dit werkje had ik mee.
 
 
Het is een werkje waar ik
heel af en toe mee bezig ben.
 
 
Allemaal klokhuisjes aan elkaar zetten.
 
En dat doe ik met voorgesneden papiertjes.
Die peuter ik, waar het kan, er weer uit
om gezellig weer te gebruiken.
 
 
Omdat het zo lekker warm blijft
zit ik 's avonds in de tuin
verder te patchen.
 
Genietend van alle buitengeluiden.
 
 
Mijn eerste "buitenavond"
en ijverig worden de verschillende
vierkanten met klokhuisjes
aan elkaar gezet.
 
 
Was het 's morgens nog een
beetje een gepriegel...
 
Nu 's avonds gaat het
heel wat gemakkelijker.
 
 
Het blijft een zoeken
naar hoe alles aan elkaar te zetten.
 
Er worden wat lege gaten opgevuld
met klokhuisjes die ik nog heb.
 
 
Dan nog een overzichtsfoto maken
zodat ik de volgende keer
niet opnieuw hoef te puzzelen.
 
 
Ik heb bedacht dat het een middenstuk
voor een quiltje gaat worden.
 
Vooreerst hou ik het maar bij
een vierkant van 13 x 13 klokhuisjes.
 
Nou... dan ben ik toch al aardig op weg...
...*Ü*...
 
Zo, nu mijn borduurboeltje
bij elkaar verzamelen en op naar
Atelier Soedidee...
 
Fijn weekend allemaal!
 
xxx

donderdag 18 mei 2017

Mijn eilandbezoek...

Wat is dat toch?
 
Al wel op een eiland héél ver weg geweest
 maar nog nooit op een Waddeneiland.
 
 
Dus moest het er toch maar eens van komen.
Met de veerboot naar Texel.
 
 
Onderweg kwam deze meeuw even uitrusten.
Wat zijn die beesten groot.
 
We hadden geen lange verblijf
voor ogen... maar Kaap Skil (klik)
in Oudeschild stond op het programma.
 
Als je van textiel houdt
dan moet je eigenlijk wel even
op bovenstaande link klikken.
 
Manlief wilde graag
de Reede van Texel (klik)
wel eens met eigen ogen zien.
 
Kaap Skil is een klein openluchtmuseum.
Erg leuk en overzichtelijk.
 

Kijk eens wat  een
gezellige keuken met bedstee.

 
Dit is weer een ander huisje.
 
Erg leuk om te zien
 maar ik ben toch wel heel blij
 dat mijn huisje wat groter is...*Ü*...

 
Dit is de "deftigste" kamer.
 
Ik weet niet of het spinnenwiel wel
past in zo'n deftig huis.
 
Maar het zal wel historisch
verantwoord zijn...*Ü*... 

 
O... en kijk... een gemak boven de sloot?!
 
Zoiets hadden mijn oom en tante
 ook in hun eerste oude huisje. 
 
In ieder geval beter dan een po.
 
En wat er ook nog te zien was?

 
Deze twee mappen
met prachtig gebreide blokken
lagen op de leestafel.
 
En die mappen lagen er niet maar zo.
 
Wat een leuke verrassing...
 
wordt vervolgd
 
xxx
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...