Mijn geheim...

Vannacht werd ik wakker van het getik
 van de regen op ons dakraam.
 

En vanmorgen zag het er
ook nog niet zo florisant uit.

 

Maar een paar uur later schijnt de zon weer volop.

 

De tuindeur staat hier lekker open en ondertussen

 worden er weer de nodige steekjes geborduurd.

 

Nee... niet aan de Markerlap.

 

 

Het alfabet van Mariska is ook zo leuk om te doen.

 

En zoals beloofd zou ik jullie nog

 een keertje laten zien hoe ik borduur.

 

Voor mij een uitkomst....voor de meeste

 van jullie een ware nachtmerrie...*Ü*...

 

 

Wat is mijn geheim?

Ik hecht mijn draadjes pas later aan en af.

 

Hierdoor kan ik mij heerlijk

met het borduren bezig houden.

 

En last van de draadjes heb ik eigenlijk niet.

 

Voor ik met een nieuwe draad begin

 steek ik van boven in de stof naar de

 plek waar het eerste kruisje komt.

 

Als de draad op is steek ik ook een stukje

verder weer door de stof omhoog.

 

Het is voor mij zo gewoon.

Het gaat als vanzelf.

 

 

Ergens komt er een moment dat ik

even geen zin in kruissteekjes heb...

 maar mijn handen toch wel graag iets willen doen.

 

Dan worden de draadjes netjes afgewerkt.

Maar nu dus nog even niet... *Ü*...

 

Fijn weekend allemaal.