Een klein stukje verder..

Hoe gaat het met het quilten???

Nou...

ik ben nu een paar dagen bezig

en het gaat eigenlijk best goed.

Ik heb bijna één rand af.

En daar ben ik zo blij mee.

Ik moet mijzelf wel blijven herinneren

dat het maar kleine stukjes per dag zijn.

Maar hé...

heel veel van die kleine stukjes

zijn samen een groot stuk.

Ik ben in mijn hoofd al 

de volgende quilt aan het voorbereiden.

Vanmorgen heb ik tijdens de quiltsteekjes

het langlaufen van de dames en heren gevolgd.

Voor ik het wist zat ik aan mijn quilttax...

... *Ü*...

Kijk... hier ben ik het hoekje al om...

maar aan de andere kant 

moet ik nog een klein stukje.

XXX

Hartverwarmend...

 Vier jaar geleden 

werden de winterspelen in Peking gehouden.

In die tijd heb ik veel geborduurd.

Zoals deze sneeuwpop.

Met al die winterse beelden

was ik er helemaal voor in de stemming.

Het pakketje kreeg ik 

van een lieve vriendin.

 

Ze kwam er zelf niet aan toe

en vond het jammer dat het bleef liggen.

Ik weet nog precies

hoe leuk het was om te borduren.

Dat kwam denk ik ook door het lieve gebaar.

Er zat een glitterstofje bij...

iets wat ik zelf nooit zou kiezen

maar het paste wonderwel bij het plaatje.

Toen ik deze foto had gemaakt 

viel mij ineens op dat ik

gewoon een half kruisje heb gemist.

Dat werd heel snel hersteld.

Wat zo fijn is aan deze sneeuwpop...

hij verdwijnt niet na een paar dagen

maar is een blijvende herinnering

aan een vriendschap 

en hoe hartverwarmend

 een klein gebaar kan zijn.

XXX

Heb jij dat ook???

Je weet dat je het hebt maar kunt het 

met geen mogelijkheid vinden.

Op de voor-de-hand liggende plekken niet

maar ook op de minder voor-de-hand liggende plekken niet.

En zelfs niet op de plekken waarvan je weet

dat het daar niet ligt

maar je gaat toch kijken

want je weet maar nooit...

Half januari schreef ik een blog

over mijn Azuraquilt (klik).

Daar zie je dit plaatje

met een groen klosje quiltgaren.

Ergens opgeborgen 

en met geen mogelijkheid terug te vinden.

Ik had er daarvoor ook wel eens naar gezocht

maar het was niet te vinden.

Spoorloos verdwenen.

En toen ineens... 

...vorige week...

ik weet niet eens meer waar ik precies

naar op zoek was.

Maar daar zag ik ineens het klosje groene garen...

... op een plek waar ik al tig keer had gekeken.

Het lag zo voor mijn neus.

En tot mijn grote verbazing vond ik dezelfde dag

ook ineens mijn grijze quiltgaren terwijl ik voor heel iets anders

op de zolder was.

De grijze en groene gebruik ik allebei

voor deze quillt.

Zaterdag heb ik sinds jaren

weer wat quiltsteekjes gemaakt.

De start is nog wat stroef want het enige wat nu nog ontbreekt

is mijn Aunt Becky (klik).

Hierboven is een oud filmpje van slechte kwaliteit

maar ik vind het de beste uitleg over Aunt Becky.

Mijn "handquiltmachine" die ik eigenlijk niet kan missen.

Je kunt ook een theelepel gebruiken maar 

mijn aunt Becky werkt zo fijn.

Dus wordt er ouderwets gequilt

en heb ik nu twee vingers met allemaal kleine gaatjes erin.

Het is nog wel even wennen dat de rem erop moet.

En heel eerlijk heb ik gisteren ook wat meer gequilt

dan ik van tevoren met mijzelf had afgesproken.

Maar ik doe mijn best.

Zo meteen mag ik weer een paar draadjes.

Stiekem hoop ik dat ik Aunt Becky net zo 

plots terugvind als de klosjes met quiltgaren.

...*Ü*...

Ben je nog niet uitgelezen over deze quilt

dan vind je hieronder nog wat linkjes.

Veel leesplezier!

deel I

deel II

deel III

deel IV

deel V

deel VI

deel VII

deel VIII

 deel IX

 deel X

 deel XI

deel XII

XXX

Niet uitstellen maar doen...

Vorige zomer heb ik genoten

van een vakantie in Limburg

op een mooie plek

vlak bij het Drielandenpunt.

Ik waande mij heel even een slotvrouwe (klik).

Deze mooie stofjes (klik) gingen mee.

Ze waren omgetoverd in octagonnen

en het patchen kon beginnen.

Rood, wit en blauw (klik)...

... ik hou ervan.

Je begrijpt vast dat het patchen

en de mooie plek 

voor mij herinneringen

aan een fijne vakantie (klik) zijn.

Thuis werd er verder gepatched.

Telkens kwam er een nieuw stapeltje

op dit kleine dienblaadje

en werd er een rij octagonnen

aan elkaar gezet.

Het vlies op de achterkant

maakt dat je de stofjes heel mooi

aan elkaar kunt naaien.

Ik ben zo blij dat ik voor deze manier (klik)

 van patchen heb gekozen.

Het vraagt de nodige voorbereiding

maar dat is de extra inspanning meer dan waard.

 

In de tuin...

... met de zon op mijn snuit...

werden de delen van de tweede lap

aan elkaar gepatched.

Alles aan deze octagonnen

ademt voor mij zon en vakantie.

En dan heb je uiteindelijk twee lappen

die samen een tas gaan worden.

Het vlies geeft een mooi rijk effekt

maar of ik er bij het doorpitten

nog zo blij mee ben???

Ik verwacht van niet.

Ik hou van symmetrie.

Helaas lukt dat met de randstof niet.

Dus bedacht ik een oplossing (klik).

De stof werd op elkaar gelegd

en met de hand aan elkaar gepatched.

En weer door zul je dan denken...

maar zo werkt dat helaas niet bij mij.

Want komt die naad ergens in het midden van de tas

of aan de zijkant.

Het projekt kwam stil te liggen...

 ...dat is al weer heel wat maanden geleden.

Onlangs heb de stof

weer uit het doosje gepakt.

Ik moet knopen doorhakken

want ik wil de tas heel graag afmaken.

Niet langer uitstellen maar...

D O E N

Kijk... 

zo'n jaarthema helpt mij

om een mooi projekt ook af te maken.

XXX

Klein maar fijn...

 Het begin van dit jaar 

zijn het vooral de kleine borduurwerkjes

die mijn aandacht krijgen.

Deze week vond ik dit borduurwerkje...

... half af...

De vogeltjes met de tekst erboven

ontbraken nog.

Dus werden de laatste steekjes

ook geborduurd.

En toen het af was 

nam ik dit borduurwerkje onder handen.

Daar was alleen de buitenste rand van geborduurd.

Bij het hart volgde ik mijn eigen pad.

Iets wat ik bij hartszaken 

meestal doe

... *U*...

De omtrek van het hart had ik al geborduurd

en dat ging ik echt niet uithalen.

Mijn hart is dus ietsjes anders geworden

dan mijn ontwerp

maar ik vind het prima zo.

Gisteravond ben ik met een nieuw

 klein borduurwerkje begonnen.

Ook nu is het weer een klein werkje.

Het meeborduren met de siezoenen

bevalt mij heel goed.

In de  nieuwsbrief van De Handwerkboetiek

wordt het verschil tussen

 een proces- en een projektborduurster uitgelegd.

Ik ben een echte procesborduurster

maar heb toch ook het leuke 

van projektborduren ontdekt.

XXX

Winters werkje...

Half januari liet ik hier (klik) het begin 

van een klein winters borduurwerkje zien. 

Een klein borduurwerkje

dat helemaal past bij het toen winterse weer.

Een leuk borduurwerkje

om tussendoor te doen.

Ik hou van zo'n klein werkje tussendoor...

....het is vaak binnen een paar dagen af.

Wat ik ermee ga doen?

Dat wist ik toen nog niet.

Maar nu ik het terug zie

wil ik er een klein quiltje van maken

met dit tafereeltje als middelpunt.

XXX

Iets nieuws...

 Deze week was ik aan het borduren

toen ik ineens een ingeving kreeg.

Dus liet ik alles uit mijn handen vallen

en ging meteen aan de slag.

Een winters patroontje

in dezelfde sfeer als deze (klik)

lijkt mij zo leuk.

Zo gezegd zo gedaan.

Er werd getekend...

...wat weggehaald... 

... wat anders erbij...

En dat herhaalt zich dan een paar keer

tot ik er blij van wordt.

Voor het middenstuk

heb ik ook wat ontworpen

maar al bordurende

kreeg ik daar toch een ander idee voor.

Is het borduurwerkje met de eekhoorntjes

op 20-draads katoen geborduurd.

Dit lapje komt overeen met 14-draads.

Het wordt dus iets groter...

... maar dat is helemaal niet erg.

Het lijkt mij wel leuk 

een paar speldenkussens te hebben

die op verschillende stofjes 

en verschillend van formaat zijn geborduurd.

Ik hoop in ieder geval deze

binnenkort om te toveren tot een speldenkussen.

Het patroontje zal ik dan ook hier delen...

... nog heel even geduld...

*Ü*

XXX