Iets nieuws...

 Deze week was ik aan het borduren

toen ik ineens een ingeving kreeg.

Dus liet ik alles uit mijn handen vallen

en ging meteen aan de slag.

Een winters patroontje

in dezelfde sfeer als deze (klik)

lijkt mij zo leuk.

Zo gezegd zo gedaan.

Er werd getekend...

...wat weggehaald... 

... wat anders erbij...

En dat herhaalt zich dan een paar keer

tot ik er blij van wordt.

Voor het middenstuk

heb ik ook wat ontworpen

maar al bordurende

kreeg ik daar toch een ander idee voor.

Is het borduurwerkje met de eekhoorntjes

op 20-draads katoen geborduurd.

Dit lapje komt overeen met 14-draads.

Het wordt dus iets groter...

... maar dat is helemaal niet erg.

Het lijkt mij wel leuk 

een paar speldenkussens te hebben

die op verschillende stofjes 

en verschillend van formaat zijn geborduurd.

Ik hoop in ieder geval deze

binnenkort om te toveren tot een speldenkussen.

Het patroontje zal ik dan ook hier delen...

... nog heel even geduld...

*Ü*

XXX

Nieuw... maar ook oud...

 Er was een periode

dat ik hier niet zo veel heb gepost

maar wel op Instagram.

En zo komt er af en toe 

een blogbericht over iets

wat ik een paar jaar geleden heb gemaakt.

Maar je hier nog niet hebt gezien.

Dat wil zeggen...

je hebt het misschien wel gezien

maar nog niet dat alles af is.

Zoals een paar van deze borduurwerkjes.

Ik word altijd blij van zo'n plaatje

en ik hoop jij ook.

Hier, hier en hier lees je meer over

 de kleinere borduurwerkjes.

En hier lees je meer over het breiwerkje 

met het hert.

XXX

Helemaal blij...

Gisteren zijn we even het truitje

voor Siepie wezen brengen.

 Nora was helemaal blij!!!

En wat fijn is...

het truitje past.

Niet alleen Nora is blij...

Siepie ook.

Siepie ging met ons mee naar huis

en bleef een nachtje logeren

zodat ik fotos van haar kon maken

in dezelfde stoel.

Dat was een ideetje van de mama van Nora.

Nora vond het prima

als Siepie maar wel

 in het logeerbed mocht slapen.

Dus werd Siepie gisteravond

lekker warm ingestopt.

Want het bazinnetje moet wel zien

dat het goed met haar knuffel gaat.

En toen ik vanmorgen even

 om het hoekje keek

was Siepie al weer wakker

en zat parmantig te wachten

tot ik haar mee naar beneden nam.

Vanavond gaat ze weer terug 

naar haar bazinnetje.

XXX

Wie weet...

Kijk eens wat ik gisteren na lange tijd 

weer eens zag???

Mijn blauwe koffertje.

Daar zitten deze lieve stofjes in.

Gekocht in een heel leuk winkeltje (klik).

De stofjes liggen al een paar jaar

geduldig te wachten

tot ik weet wat ik ermee ga maken.

Wanneer ik ze zo zie

ploppen er wel wat ideetjes op.

Die schrijf ik op in een schriftje...

want zo snel als ze opploppen

kunnen ze ook weer verdwijnen.

En dan komen ze ook maar niet zo terug.

Dus wie weet...

 kan het maar zo gebeuren

 dat ergens in het voorjaar 

er weer gepatched gaat worden.

...*Ü*...

XXX

Siepie...

 Vorig weekend kwam Nora logeren...

en ze had iemand mee genomen.

S I E P I E

Oma

Ja Nora

Kun jij een trui voor Siepie maken?

Dus gingen we de volgende dag shoppen.

Nora wist heel goed hoe het moest worden.

en gelukkig vonden we mooi zacht garen.

Er werd van papier een patroon gemaakt.

 Het breien ging daarna lekker vlot

met naalden 5,5.

Het garen is heerlijk zacht

een breit fijn weg.

Maar het truitje in elkaar zetten en de draadjes afhechten

is bijna een onmogelijk klus.

Het zachte fluf stroopt op of schuift van de draad

zodat mijn draadje steeds korter wordt.

Ik bedenk van alles

maar het blijft een gedoe.

Ik krijg het niet naar mijn zin

maar ik bedenk dat Siepie

het waarschijnlijk helemaal niet ziet.

Dus ga ik stug door.

De mouwen haak ik 

om zo de draden van de kleurenwissel

mooi in de eerste toer weg te werken.

Dat doe ik ook bij de hals en bij de naad

onder de voorhanden.

Zo...

dat scheelt heel wat gedoe.

Nu alleen nog twee knopen eraan.

Ik weet dat er straks 

een meisje heel blij gaat worden.

... *Ü*...

XXX

Hallo winter...

 Dit borduurwerkpatroontje van Primrose Cottage

kreeg ik in december in mijn mailbox.

Woensdag vond ik het een mooi moment

om er aan te beginnen...

...er was sneeuw voorspeld...

... *Ü* ...

Het is zo'n leuk werkje

om tussendoor te doen.

De kleuren wijken wat af

omdat ik ze uit mijn eigen voorraad

heb gekozen. 

Wat er zwart uitziet 

is in werkelijkheid een mooie kleur donkerblauw.

Dit keer heb ik op aïda geborduurd.

Een paar jaar geleden heb ik wat restanten

van iemand kunnen overnemen.

De stof heb ik eerst nog wel wat "verouderd"

zodat het witte garen wat meer opvalt.

Het is met twee borduurdraadjes geborduurd.

De stof is vergelijkbaar met een 14-draads borduurstof...

... er gaan 7 kruisjes in een cm.

Het is een klein borduurwerkje

en gisteren heb ik de laatste steekjes geborduurd.

Dus ging het lapje mee naar buiten

voor een foto in de sneeuw.

Brr...waterkoud.

Vandaag ligt er nog steeds sneeuw

en geniet ik ervan zo lang het nog kan.

De zon schijnt hier uitbundig

en het zal niet lang duren voor de sneeuw 

weer is verdwenen.

Andere blogjes over Primrose Cottage

vind je hier, hier en hier.

XXX

De top is bijna af....

 De uitstulpinkjes naar binnen vouwen

werd niet mooi.

Maar de ruimtes opvullen

met hele kleine halve hexagonnetjes...

...dat ging wel.

Het was een heel gepriegel.

Eerst maar één kant... 

want ik merk dat ik niet heel enthousiast

reageer op die mooie rechte rand.

Het ziet er keurig netjes uit...

... maar van die zigzagrand word ik veel blijer.

De rechte en de zigzag rand 

naai ik allebei een klein stukje vast.

Maar ik weet het zeker...

... de zigzaggend blijft.

Wat kan een mens toch raar in elkaar zitten.

Dus worden die kleine stukjes

voorzichtig los getornd.

Daarna verder met het middenstuk

op de randen appliceren.

Want dat is wat ik eigenlijk doe...

... met kleine steekjes.

En na wat uurtjes werk

ziet de lap er dan zo uit.

Wat een verschil met vorige week!

Het is nog niet klaar hoor...

... maar wel bijna.

Rood wit blauw...

... ik hou ervan...

XXX