dinsdag 12 februari 2019

Stil...

Midden in de nacht gaat de telefoon.

We schieten in de kleren en rijden
naar onze jongste en haar man.

Zij staan ons op te wachten,
klaar om naar hun kleine meisje
in het ziekenhuis te gaan.

Spannende momenten...
en dan het ontstellende,
 niet te bevatten bericht.



dinsdag 5 februari 2019

Nieuwe stofjes...

Vorige maand heb ik 
wat nieuwe lapjes gekocht.


Met de bee stond er een leuk uitje
gepland naar atelier Hartendief (klik).


Het atelier zit redelijk bij mij
in de buurt maar ik was er 
nog helemaal nooit geweest.


Marian (klik) chauffeurde mij
langs ongekende wegen,
zonder tomtom,
naar de juiste plek.


Wat was er veel moois te zien!

Mooie stoffen, mooie tijdschriften,
mooie borduurtjes...
... en nog veel meer.


Ik heb mezelf maar eens verwend
met een stapeltje stofjes 
die mij alleen maar blij hoeven te maken.

*Ü*


Ze hebben een heel mooi plekje gekregen...
... op de lambrizering in de woonkamer.


Zo kan ik er elke dag van genieten...

XXX


zaterdag 2 februari 2019

Mijn rode borduurwerkjes....

Dank jullie wel voor de
lieve reacties op mijn vorig bericht.

Voor dit moment genieten we
dat ze thuis is bij haar
papa, mama en "grote zus".


Maar nu is het de hoogste tijd
 om jullie bij te praten.

Met deze SAL Au Fil de l'Est
ben ik deze week aan de slag gegaan.


Ik loop erg achter met de vierkantjes.

Maar het is gelukt om
er twee te borduren.


Deze was wel het makkelijkst
om te maken.


Ik borduur ze graag
op deze manier.

Een evenwichtige opbouw...
... *Ü*...


Wel zo handig om wat meer van de lap te laten zien
dan zo'n enkel vierkantje...


De nieuwe vierkantjes 
liggen gezellig naast elkaar.


De lap wordt vijf vierkantjes breed
en ook vijf vierkantjes hoog.


Zie je dat vierkantje aan de rechterkant?

Daar was ik nog 
voor die eerste twee mee begonnen.

Maar het borduurde niet fijn.
De klik was er nog niet.


Maar nu wel... 
... kijk...

Het zou fijn zijn
 als ik morgen de laatste steekjes
kan borduren.

Heb jij nog een borduurwerkje
onder handen?

xxx

maandag 28 januari 2019

Dankbaarheid...

Vorige week kreeg ik een lief mailtje van Anne
met de vraag of alles wel goed ging met mij. 

Gelukkig wel.

Maar er was iets anders wat al 
maanden mijn aandacht had.

Nog net voor het einde van het jaar 
is ons tweede kleinkind geboren.


Een prachtig lief klein meisje
die de mooie namen Anyk Esmé
van haar ouders mee heeft gekregen.


Was de zwangerschap al spannend...
ook de eerste maand van dit lieve meiske
is vol spanning verlopen.


Maar gisteren kwam ze voor het 
eerst thuis met haar papa en mama.

Mijn hart stroomt over van dankbaarheid.

En nu komt er weer ruimte...
ruimte om te bloggen.

xxx

zaterdag 20 oktober 2018

Besmettelijk...

Na mijn vorig bericht 
kreeg ik last van een virus...
... een haakvirus...

...*Ü*...

Na vier afgeronde projekten
is het virus nog niet voorbij.


Dus ben ik vanavond
weer met een haakwerkje begonnen.

Dit keer iets leuks
voor de kraammand
van onze jongste.


Zo is het nog een beetje een raadsel
wat het wordt.

Ik had zelf ingeschat het werkje
zo goed als klaar te hebben.

Maar met amigurumi zit
ik er eigenlijk altijd naast
wat het inschatten betreft.


Maar zo weet je vast al iets meer.

Het voorbeeld ziet er prachtig uit...
... nu maar hopen dat ik dat 
enigszins kan benaderen...

... *Ü*...

Fijn weekend allemaal!!!

donderdag 11 oktober 2018

Zonnestralen en breiwerk...

Wat hebben we een mooi najaar.

Elke dag geniet ik van 
de warme zonnestralen. 

Toch heb ik mijn breipennen 
maar weer tevoorschijn getoverd...

... en werd de laatste week van september
een beginnetje gemaakt met
een babydekentje.


We hopen begin volgend jaar 
ons tweede kleinkind te verwelkomen.

Maar het kan zomaar ook eerder komen.

En dan wordt deze oma
toch wel wat onrustig... *Ü*...


Maar... zul je denken...
ik zie helemaal geen babydekentje.

Ik zie een muts, wanten en een colletje...

Ja... ik kan hier natuurlijk nog niets
laten zien...

...want stel dat de mama van de kleine
meekijkt... *Ü*... 


Dit setje heb ik vorig jaar gebreid
voor kleine Nora.

Ook nog een grijze maar dat is
iets voor een andere keer.

Volgens mij heb ik deze witte
 hier nog niet laten zien.


Het mutsje heeft hetzelfde patroon
als de roze van het jaar daarvoor.

Alleen is de bovenkant recht...
... met kleine pluimpjes...

... en met flapjes die de oortjes
 zo lekker warm houden.


Hier (klik) en hier (hier) kun je 
mijn berichtjes lezen
over dit rose setje.


Het colletje is van Drops (klik).

De naam van het patroon
klinkt zo lief...
... Lille Lisa...

Het was zo leuk om te breien.

En zoveel praktischer dan 
een sjaal.

Haar nekje bleef lekker warm.


De wantjes zijn een eigen ontwerp.

Eigenlijk hetzelfde als de roze
maar nu met duim.

De mama van Nora heeft
gevraagd of ik voor deze winter
een beanie wil breien.

Eerst nog een haakwerkje afmaken
en dan worden de steekjes voor
een beanie opgezet.

Ben jij aan het breien 
of haken?

zaterdag 8 september 2018

Hè... hè.... uitgestuiterd...

Was je stuiterig dan???
Nou... behoorlijk!!!

Sinds donderdagmiddag
... *Ü*...

De hele week keek ik er al naar uit.



De eerste cursusmiddag
van de "gepaerelde beuk".

Een techniek die hoort
bij de klederdracht van Walcheren.

Op Walcheren zijn in de periode
van ongeveer 1870 tot 1900
zogenaamde geparelde of
parelde beuken gedragen.

Dit zijn witte beuken,
veelal van piqué,
die met wit garen zijn geborduurd.

bron: Geheugen van Nederland


Er ligt al voorgetekende stof
voor ons klaar met bijbehorend garen.

Na een korte uitleg van Annemine Scheffer
kunnen wij meteen aan de slag.

Het is een ware ontdekkingstocht.

Gelukkig ga ik niet alleen op ontdekking,
maar ben ik in goed gezelschap.


Met een beetje fantasie
kun je je indenken dat
de buiten- en binnenrand
op een parelketting lijkt.

Daar komt de naam dan ook vandaan.



Zo kun je het misschien nog beter zien.

Dit is niet het resultaat
 van die middag hoor!

Je zou het niet zeggen
maar hier zitten nu al heel
wat borduuruurtjes in.

Al doende leer je zeggen ze wel eens...
en dat is hiermee écht zo.

In het begin is het vooral maar doen
en kijken wat het wordt.


Bij het tweede en derde hart
weet ik al heel wat meer...

vooral hoe ik het
een volgende keer
anders ga doen...

...*Ü*...

Na afloop van de cursusmiddag
ben ik helemaal stuiterig.

's Avonds en de volgende dag
ga ik daarom braaf
mijn huiswerk maken.

Het is nog niet af
maar ik ben gelukkig
wel uitgestuiterd.

Fijn weekend allemaal!!!