Je weet dat je het hebt maar kunt het
met geen mogelijkheid vinden.
Op de voor-de-hand liggende plekken niet
maar ook op de minder voor-de-hand liggende plekken niet.
En zelfs niet op de plekken waarvan je weet
dat het daar niet ligt
maar je gaat toch kijken
want je weet maar nooit...
Half januari schreef ik een blog
over mijn Azuraquilt (klik).
Daar zie je dit plaatje
met een groen klosje quiltgaren.
Ergens opgeborgen
en met geen mogelijkheid terug te vinden.
Ik had er daarvoor ook wel eens naar gezocht
maar het was niet te vinden.
Spoorloos verdwenen.
En toen ineens...
...vorige week...
ik weet niet eens meer waar ik precies
naar op zoek was.
Maar daar zag ik ineens het klosje groene garen...
... op een plek waar ik al tig keer had gekeken.
Het lag zo voor mijn neus.
En tot mijn grote verbazing vond ik dezelfde dag
ook ineens mijn grijze quiltgaren terwijl ik voor heel iets anders
op de zolder was.
De grijze en groene gebruik ik allebei
voor deze quillt.
Zaterdag heb ik sinds jaren
weer wat quiltsteekjes gemaakt.
De start is nog wat stroef want het enige wat nu nog ontbreekt
is mijn Aunt Becky (klik).
Hierboven is een oud filmpje van slechte kwaliteit
maar ik vind het de beste uitleg over Aunt Becky.
Mijn "handquiltmachine" die ik eigenlijk niet kan missen.
Je kunt ook een theelepel gebruiken maar
mijn aunt Becky werkt zo fijn.
Dus wordt er ouderwets gequilt
en heb ik nu twee vingers met allemaal kleine gaatjes erin.
Het is nog wel even wennen dat de rem erop moet.
En heel eerlijk heb ik gisteren ook wat meer gequilt
dan ik van tevoren met mijzelf had afgesproken.
Maar ik doe mijn best.
Zo meteen mag ik weer een paar draadjes.
Stiekem hoop ik dat ik Aunt Becky net zo
plots terugvind als de klosjes met quiltgaren.
...*Ü*...
Ben je nog niet uitgelezen over deze quilt
dan vind je hieronder nog wat linkjes.
Veel leesplezier!
XXX
