vrijdag 18 september 2026

Door de jaren heen...

Soms zijn een projekt en ik
al heel lang samen onderweg.


Dit is zo'n projekt.

Gestart in 2009 (klik)...
... door mijn jongste...

Omdat ze een voorbeeld had gezien
waar ze helemaal verliefd op was.

Zonder enige quiltervaring
ging ze aan de slag.

Er werden wat hexagonnetjes gemaakt
en toen verdween alles in een doosje.

Tot de zomer van 2014 (klik).

Op zoek naar een handwerkje
voor aan boord kwam ik dit projektje weer tegen.

Tijdens het varen over de Nederlandse wateren (klik)
kwamen er nieuwe hexagonnetjes bij
en werd het lapje al wat groter.

Daarna verdween alles weer
voor een hele tijd in een doosje.


vind ik dat het welletjes is geweest.

Het wordt tijd dat dit projektje af komt.

Het jaarthema
 D O E N
heeft daar vast meee te maken.

En zo gaat ze mee naar de maandelijkse bee.

Er worden nieuwe hexagonnetjes gemaakt
en de nodige achtergrond hexjes.

En dan is de basis ineens af (klik).


De hexagonnetjes worden op de randstof
geappliceerd (klik)

De hoeken genaaid.

En weer ligt het even stil...
...tot afgelopen woensdag.

Deze woensdag is er weer een bee.

Ik heb hier een ander quiltprojekt voor klaarliggen.

De blokken zijn geknipt
en kunnen zo mee.

Maar wat denk je...
... spoorloos...


Dan zie ik dit quiltje...
... geduldig wachtend om gedubbeld te worden.

Snel knip ik een stuk tussenvoering
en een achtergrondje is ook zo gevonden.

Op de bee zijn ze netjes gedubbeld
en zijn er ook de eerste quiltsteekjes gemaakt.

Gisteren wil ik met het middenstuk beginnen
maar dat wordt heel lelijk aan de achterkant
omdat de stof op gaat stropen.

Vanmorgen al heel vroeg
heb ik het middenstuk 
met wat spelden vastgezet.

En ga ik zo meteen opnieuw met het middenstuk beginnen.
 
Ik weet niet of er heel veel quiltsteekjes worden gemaakt vandaag.

Want wat later op de ochtend pas ik op een lief jongetje.

We gaan eerst  samen naar de Intratuin.

Daar kan hij heerlijk spelen
en ik heb een breisok mee.

Zijn grote zus heeft vandaag
haar kinderfeestje...


De kinderen zijn vrij omdat de juffen en meesters
een studiedag hebben.

Wanneer Tijs is uitgespeeld
zijn de meiden al lang naar het zwembad
en kan Tijs thuis fijn met zijn eigen speelgoed verder spelen.

Het wordt vast een gezellig dagje.

XXX

Hier alle blogjes
over dit mini quiltje op een rij.


XXX

dinsdag 15 september 2026

Klein popje...

 Nu mijn popje af is...
wil ik graag verder met mijn andere workshop poppen.

Want die zijn allebei nooit afgemaakt.

Oh... 
...wat erg...

...*Ü*...


Het rode koffertje met het kleine popje
is na het schrijven van dit blogje (klik)
wel een paar keer geopend
maar er is verder niets meer mee gedaan.

Eigenlijk moeten alleen
 de haartjes van het popje nog.

Het zal indertijd vast bij de workshop zijn verteld
maar ik heb geen idee meer hoe het moet.

Ook in het instruktieboekje
en in mijn aantekeningen kan ik niets terug vinden.

Maar tijdens de paar dagen onderdompelen (klik)
in allemaal poppen dingen
zie ik ergens een filmpje voorbij komen
met een duidelijke uitleg.

Afgelopen vrijdag heb ik het koffertje 
maar weer eens geopend.


Kijk...
dit zit er allemaal in het koffertje.

Alles lijkt wel te wachten
op wat liefde en aandacht.

Wie mij op IG volgt zag dit weekend daar
de vorderingen al voorbij komen.


Alles leg ik eerst op tafel
om zo wat overzicht te krijgen.

Bij Ineke Gray heb ik indertijd het nachthemdje
en het slaapmutsje gekocht.

Er is thuis ook nog een vestje
 en een onderbroekje gebreid.

Ik begin met de slofjes.

De kleine roosjes zijn er jaren geleden
tijdens de workshop 
op geborduurd.


Ze zijn zo schattig
en passen ook gewoon.

Daarna ga ik verder met het jasje.

Maar moet het nu met een festonsteek
in elkaar gezet worden
of toch met een stiksteek?

Rondstruined op het internet
kom ik nog meer popjes van haar tegen
met dezelfde uitzet
en dat helpt mij verder.


Na het jasje is ook het mutsje af...

Daarna wordt het vestje afgemaakt
en de draadjes weg gewerkt.

Het is gemaakt van een restje sokkenwol
waar ik al heel wat sokken van heb gebreid.

Vorig jaar nog een paar  (klik) voor Tijs.


Deze laarsjes zijn zo klaar...
alleen maar een festonsteekje rondom.

Fijn voor straks als het weer gaat regenen.

Heerlijk door de plassen stampen...
wie wil dat nou niet...
... *Ü*...


Met het tuinbroekje ga ik 
de volgende morgen verder.

De bandjes zet ik op mijn eigen manier vast.

Hier zit ik het meest mee te prutsen...
... maar dan is ook dat gelukt.

En dan zijn ineens alle kleertjes af.

Zo fijn!!!

XXX

maandag 14 september 2026

Een lief popje ... vervolg

 De volgende dag ga ik al vroeg op pad.

De route wordt nog een keer bestudeerd
 en dan tuf ik toch echt weg.

Ik kom bij een gezellig huis
waar al een paar cursisten aanwezig waren.


Ik zit naast Petra... die mijn koffertje
herkent van mijn post op IG...

...*Ü*...

Ze vertelt dat ze zich last minute heeft aangemeld.

Er was onverwachts een plekje vrij gekomen
en ik heb een oproepje gedeeld op mijn IG account.

Grappig hoe klein de wereld is.

We beginnen met koffie en cake
en een voorstelronde.

Daarna gaan we aan de slag.

Eerlijk is eerlijk...
het is flink doorwerken.

Ik had bedacht foto's te maken
maar daar kom ik amper aan toe.


Zo ziet mijn popje er ergens
 halverwege de ochtend uit.

Het bolletje dat ik thuis heb gemaakt
is wat aan de stevige kant.

Dat mag een volgende keer wat losser...
... leermomentje...

Maar het heeft uiteindelijk 
geen invloed op het resultaat.

Ik ben tenminste meer dan tevreden.


Dit is het voorbeeldpopje...
...wat is ze lief he...

En kijk die oogjes ...
... dat hoop ik ook nog eens te kunnen.

Wanneer het hoofdje af is
blijkt mijn pruikje toch iets te klein.

Met wat gefrunnik
lukt het om een stukje uit te halen
 en haak ik het zodat het mooi past.


Net voor de lunch
is het gezichtje af.

We worden getrakteerd op soep 
en broodjes.

Het smaakt allemaal even lekker.

Omdat het weer prima is
eten we fijn buiten.

Daarna weer snel naar binnen
want we hebben de tijd echt wel nodig.

Met het vastzetten van de armpjes
zit ik wat te worstelen.

Het eerste armpje zit prima...
... het tweede lukt wat minder goed.

Ik besluit het voor nu te laten
en eventueel thuis het armpje
opnieuw vast te zetten.

Dat doe ik ook bij het pruikje...
... het zit vast maar het kan nog wat netter...
maar daar gun ik mij geen tijd voor.

Want ik hobbel telkens net achter alles aan.

Bij het vastmaken van de haartjes
gaat het ineens vlot.

Ik maak de haarbos niet te vol...
maar doe zo om de 1,5 cm een strengetje.

Helaas nergens foto's van.

En dan zijn de eerste popjes al klaar.

Sommige dames komen van ver
 en willen graag bijtijds naar huis.

Maar een groepsfoto is natuurlijk wel zo leuk.

Snel krijgt mijn poppenkind 
nog wangenrood op haar gezichtje.

Ik zet nog wat korte haartjes aan het pruikje...
... dan heeft ze ineens ook een pony.


Gelukkig heeft Marga wat jurkjes klaar liggen
voor de verkoop en ik trek mijn poppenkind
zo'n jurkje aan.

Ik wil nog zelf jurkjes maken
maar deze staat haar zo leuk!

Alsof ze voor mijn pop gemaakt is.

En wie weet wanneer ik toekom 
aan het zelf naaien
van zo'n jurkje.

Het patroontje voor het jurkje is helaas nog niet klaar...
...we moeten nog even wat geduld hebben.

Zodra het af is krijgen we het.

Mijn poppenkind is zo in ieder geval klaar
voor de groepsfoto.


Kijk eens hoe leuk allemaal bij elkaar.

Wanneer de eerste cursisten vertrekken
haal ik mijn zelf ontworpen gebreide vestje
uit mijn koffertje.

En wat denk je...
... het vestje past gewoon perfekt.


Hoe is het mogelijk.

Niet te wijd aan de onderkant
en de mouwen ook precies op lengte.

Soms moet je een beetje geluk hebben...
... *Ü*...

Zo met het sjaaltje erbij 
is ze helemaal klaar
voor de herfst.

Elke dag geniet ik van het popje.

Het geeft zo'n blij gevoel...
... ik kan het niet eens goed uitleggen.

Thuis is het andere armpje opnieuw vastgezet
en het pruikje vooral aan de voorkant
goed vastgezet.


De haartjes zijn nog een beetje geknipt...
...niet te veel want dat springende vind ik juist zo leuk.

De knoopjes zijn aan het vestje genaaid
en nu is ze helemaal af.

Echt helemaal af!!!

XXX

dinsdag 8 september 2026

Een lief popje...

Dank jullie wel voor de lieve reacties 
op mijn vorig blogje.

Ergens kwam er deze zomer
een bericht op IG voorbij
over een proefworkshop poppen maken
in één dag.


Dat leek mij wel wat.

Het is al weer even geleden
dat ik zo'n workshop heb gevolgd.

Dat kun je hier en hier lezen.

In juli kwam er een pakketje
mijn kant op.


En dit zat erin.

Een bolletje wol voor het pruikje
en gekaarde wol met een viltnaald.

Want een popje maken in één dag
is eigenlijk niet te doen.

We mochten daarom thuis alvast een basisbolletje maken
en een pruikje haken.


Er werd driftig geprikt.

Dat ging niet helemaal pijnloos...
... maar die les leer je heel snel...
...*Ü*...

Er blijft nog wat wol over
en ik twijfel wat ik daar mee moet.

Maar dan bedenk ik dat ik dat tijdens de workshop
altijd nog kan toevoegen mocht mijn bolletje
niet stevig genoeg zijn.


Dan is het pruikje aan de beurt.

De wol haakt niet echt fijn
omdat het lastig te zien is 
waar je in moet steken.

En met het doorhalen
 blijft mijn haaknaald soms steken.

Maar het is heel vergevingsgezind...
... en dat is weer fijn...
...foutjes zie je niet...

...*Ü*...


Het pruikje is eigenlijk ook zo af.

Voor de zekerheid laat ik de draad zitten.

Wanneer het straks toch niet helemaal past
 kan ik het zo aanpassen.

Mijn huiswerk is af
en dat geeft een voldaan gevoel.

Maar goed ook want een paar dagen later
staat mijn hoofd niet echt meer naar handwerken.

De poppenworkshop zelf was een heerlijk vooruitzicht.

Door alles wat er onverwachts op ons pad kwam
was de datum ineens sneller dichtbij dan gedacht.

Een paar dagen voor de workshop bedacht ik 
dat ik mij wel alvast kon onderdompelen
in het poppensfeertje.

Allerlei ideeën opdoen
en filmpjes bekijken.


Bij mijn wolletjes vond ik nog restantjes voor een vestje.

Mijn breinaalden werden tevoorschijn gehaald
en de eerste steekjes gebreid voor een
lief poppenvestje.

Het is een hele uitdaging om zonder pop
een vestje te breien.

Mijn enige houvast was de lengte van de pop
en het door mij gemaakte hoofdje met pruik.


Al breiend ontstond dit eigen ontwerp
waarvan ik geen idee had of het zou passen.

Daarna zijn de mouwtjes nog gebreid.


Na het vestje is het tijd voor een sjaaltje.

Dan zit mijn poppekind in ieder geval de komende herfst
goed in de kleertjes.

Ideeën genoeg.


Ik brei ook nog twee paar slofjes.

Groot en klein...

Ik maak mij geen zorgen of ze passen...
...er staan hier nog genoeg beertjes
die straks blij zijn met deze slofjes.


In mijn voorraad vind ik twee leuke stofjes
die meer dan geschikt zijn voor een jurkje.

Maar een echt passend patroontje kan ik niet vinden.

Geen nood want we krijgen nog 
een patroon voor een poppenjurkje.

Ook ligt er straks een onderbroekje klaar
voor mijn poppekind.


De avond voor de workshop
wordt alles in dit koffertje gestopt.

Klaar om de volgende ochtend
al vroeg mee op stap te gaan.

Want ik moet er niet aan denken
dat ik mijn huiswerk vergeet mee te nemen.
 
- wordt vervolgd -

zaterdag 5 september 2026

De maand juli...

 Zo... de vakantie zit erop.

De maand juli is voorbij gevlogen...
zonder ook maar iets te bloggen.

Op handwerkgebied is er niet veel gedaan
ondanks alle leuke werkjes die ik van tevoren had bedacht.


Het enige waar ik zin in had
was quilten.

Ja echt!!!

Terwijl de mussen dood van het dak vielen
zat ik heerlijk met een quiltje op schoot
kleine quiltsteekjes te maken.

Het was mijn wens de quilt af te krijgen
maar dat duurt toch nog wel een paar weken.

De laatste twee weken was er weer
het SKS Skûtsjesilen 
en op de eerste dag waren wij er onbedoeld
life bij...

... *Ü*...

Manlief is op zoek naar toch weer een boot
en laat nou een bezichtiging bij Goengahuizen in de buurt liggen.


We kijken zo vanaf de boot op het wedstrijdwater.

Veel tijd om de hele wedstrijd te bekijken was er niet.

Dat heb ik later thuis heerlijk gedaan.

Het weer werkte dit jaar prachtig mee.

Heerenveen was titelverdediger maar Grou nam het eerste plekje in.

Een terechte winnaar.

De laatste week van onze vakantie ging iets anders 
dan we zelf hadden bedacht.

Manlief heeft door een ongelukkige val in huis
zijn onderkaak gebroken.

Het krijgen van medische zorg
had nogal wat voeten in aarde
en was voor ons een verbijsterende ervaring.


Deze keukenmachine is nog nooit zoveel gebruikt.

We zijn nu 6 weken verder en het gaat goed met hem.

Bloggen... 
...daar was tot vandaag even geen ruimte meer voor.

XXX

zaterdag 4 juli 2026

Het is freebie feest...

 Vandaag is het feest in Amerika.


Mijn mandje met patriotische werkjes
is nog niet af.

Daarom wat freebies.


Zoals deze van Kreinik (klik).


Deze van op FB van
 Fort Wayne Embroiderers'

Je hoeft hiervoor geen account op FB te hebben.


Deze van Melissa (klik) vind ik ook zo mooi.

Bij haar kun je je hart ophalen
wanneer je net als ik wel
van dit soort borduurwerkjes (klik) houdt.


En deze (klik) vind ik ook zo mooi.


Ik heb ook nog deze freebie (klik)
die wat neutraler oogt 
die je in je eigen kleuren kunt borduren.

Ik wens je een fijne dag!

XXX

donderdag 2 juli 2026

Guute's quilt... vervolg...

Vanmorgen ben ik al vroeg met een sopje
door het huis gevlogen.

Straks ga ik bij een vriendin een bakje doen.

En zo blijft er net genoeg tijd over
voor het schrijven van een blogje.

Dit keer niet zo'n lange...
... dan weet je dat alvast...
... *Ü*...

Ik zit... je raadt het vast al...
... weer onder de overkapping.

Het is wel wat frisjes
maar ik mis het buiten zijn
nu we onze boot niet meer hebben.

Daarom heb ik mijzelf voorgenomen
ook met minder weer
mijn koffiemomentje buiten door te brengen.

De ochtend begint hier stralend
maar nu is het overwegend bewolkt.


Vandaag wil ik je wat meer vertellen
over mijn Guute quilt.

Precies twee weken geleden
was ik op mijn handwerkkamertje aan het opruimen
zodat het een gezellig logeerplekje werd
voor onze oudste.

Terwijl ik bezig ben leg ik alvast
 wat handwerkjes voor de vakantie
bij elkaar op een dienblaadje.

En toen kwam ik ook een oude bekende tegen ...

G U U T E S   Q U I L T

Het laatste wat ik voor deze quilt heb gedaan
is volgens mij wat stofjes voor de randen
bij Atelier Bep gekocht.

Samen met Bep zijn de stofjes uitgezocht...
... en wat eerst een goed idee leek...
... bleek bij thuiskomst toch minder.


Ik vind de quilt wat somber worden
en wil twee achtergrondstofjes veranderen.

Ook de randen mogen wel wat vrolijker.

Omdat ik daar helemaal geen zin in heb 
gaat alles in een doos
en kijk ik er vervolgens jaren niet meer naar om.

Maar tijd doet soms
 vreemde dingen met een mens...
... *Ü*...

Ik werd in ieder geval aangenaam verrast.

Hoe???

Dat lees je hieronder.


Nieuwsgierig open ik de doos.

De randen liggen netjes opgevouwen.

Ik begin met het middenstuk...
... dat was in mijn hoofd al klaar...
... maar de hoekpunten blijken te ontbreken...


Wanneer ik naar het middenstuk kijk
zie ik ook wat indertijd een issue was.

De achtergrondstof is gestreept...
... en dat maakt dat niet alle strepen in deze quilt
dezelfde kant opgaan.

Dit keer negeer ik dat.

Daarna volgt een rand met wiebertjes.
(die staan volgens mij niet in het originele patroon)

Hmmm.... die wiebertjesranden
 passen niet om het middenstuk
wanneer de hoekpunten eraan zitten.


Maar wanneer ik het middenstuk 
anders neerleg passen ze nagenoeg wel.

Ergens begint er iets te dagen
dat ik de hoekpunten heb laten vallen
juist omdat het zo'n gedoe werd met de streepjesstof.

Ik word al wat enthousiaster.


Er volgt nog een rand...
en nog één. 

Met elke rand die ik neerleg
krijg is steeds meer zin
om met deze quilt verder te gaan.

Daarna leg ik de stofjes van Bep
onder de quilt om te zien hoe dat staat.


Helemaal niets mis mee!!!

Hoe bestaat het...
...*Ü*...

Ik hoop dat het haalbaar is 
om de top in de vakantie af te maken.

Ik heb er in ieder geval heel veel zin in!!!

Hieronder vind je meer blogjes over Guute's quilt.


XXX