Dankbaar...

 Vandaag mag ik er weer een jaar bijtellen.

Mijn kado staat al een poosje in de kamer.

Ik wil het graag een mooi plekje geven

maar de achterkant is ooit losgemaakt

en daarna improvisorisch vastgeplakt.

Dat moet eerst verholpen worden.

Het is een oude stoplap uit 1815...

Toen manlief hem zag wist hij te vertellen

dat in dat jaar Napoleon de Slag bij Waterloo verloor.

Kijk...

dan krijgt zo'n stoplap ineens

een heel andere lading.

Ik ben er heel blij mee.

Er zijn wat stopjes beschadigd

en het heeft de tand des tijds

niet vlekkeloos doorstaan.

Maar dat geeft een bijzondere charme.

Straks ga ik met mijn jongste 

brunchen op een gezellig plekje.

Vanmiddag komt er lief familiebezoek.

Er ligt nog post klaar

om zo op mijn gemak te openen.

Een dag om dankbaar te zijn.

~~~

Deze week werd ik daar nog eens 

extra bij bepaald.

In de tijd dat ik geboren werd

was het een schande om ongehuwd zwanger te zijn.

Mijn moeder was dat van mij.

Ik had het geluk dat mijn ouders trouwden

en er steun was van mijn opa en oma...

Zelf acht kinderen hebben

en dan nog inwoning van een jong stel...

in een standaard eengezinswoning

uit die tijd.

Ga daar maar eens aan staan.

Hoe mooi het allemaal klinkt...

de ontdekking van mijn bestaan

ging niet met vreugde en blijdschap gepaard.

Maar met verdriet, angst, ontsteltenis, boosheid,

 schande en schaamte.

Woorden doen er toe...

...zelfs in de moederschoot.

Mijn moeder moest schuld belijden...

... voor in de kerk.

Dat neem ik niemand kwalijk...

... dat ging zo in die tijd.

Maar daar vind ik wel wat van...

...wie zonder zonde is...

Deze week zag ik deel 2 van 

 Dossier Afgestaan.

Wat een heftige en ontroerende verhalen.

Het deed mij opnieuw beseffen 

hoeveel geluk ik heb gehad.

Er mogen zijn.

Opgroeien bij lieve ouders.

Een opa en oma

die hen ondersteunden

en mij altijd liefdevol hebben behandeld.

Diepe... diepe dankbaarheid....

XXX

Stoppen...

Die breilap met stopjes en de stopsok

 zijn een mooie aanvulling op mijn verzameling...

... *Ü* ...  

Het is weer nét een andere stoplap

dan wat ik al heb.

De meeste zijn langwerpig van vorm.

Ook zijn de stopjes

net iets anders uitgevoerd.

Deze stopsok is waarschijnlijk

 door hetzelfde meisje gemaakt.

Het rode garen is in beide handwerkjes

veel dunner dan het witte katoenen garen.

Sokken stoppen...

het is een hele kunst.

XXX

Een uitdaging...

 Op instagram plaats ik regelmatig

foto's van projekten waar ik aan "werk".

Vorig weekend was dat deze...

een patroon met allemaal doorrijgjes.

Daar ben ik dol op...

Het wordt geborduurd 

op 20-draads katoen...

dat zijn 10 kruisjes per cm.

Wel een uitdaging!

Dit jaar is dit mijn vakantiewerkje.

Er is al tweederde

van het totale patroon geborduurd...

... maar het lijkt mij fijn

om deze straks bij mijn stapeltje

met projekten die klaar zijn 

te kunnen leggen.

Ik ben begonnen met

het verder borduren 

van de bovenste rand.

Daarna wat stopjes 

of beter gezegd...

...doorrijgjes.

Als het af is mag ik 

nog op zoek naar een passende lijst...

... dat wordt ook nog een hele uitdaging.

XXX

Oude schoolwerkjes...

Een poos terug poste ik over 

deze oude schoolwerkjes (klik).

Met het opruimen (klik) van mijn hobbykamer

kreeg ik het doosje weer in handen

en bedacht dat ik beloofd had

daar nog een blogje over te schrijven.

Vanmorgen nam ik het doosje mee naar beneden

en werden er wat plaatjes geschoten.

Blij wordt ik van zo'n doosje!!!

Kijk toch!

Prachtig smockwerk

en dat naaldenlapje.

Een lezer van mijn blog vroeg de vorige keer

of ik wist wat dat was...

... en volgens mij is het een strook stof

om naalden in te bewaren.

Maar wanneer iemand denkt dat het anders is

hoor ik dat natuurlijk graag...

... *Ü*...

En dit is zo lief...

een heel mooi teer hemdje.

Ik blijf het onvoorstelbaar vinden 

dat mensen dit weg doen...

dat er in de familie niemand is 

die dit zou willen koesteren.

 En dit is een oefenlapje

met allemaal mouwsplitjes...

... die met dit borduurwerk

werden versterkt.

Je kunt je voorstellen

dat zonder deze stiksels

de split gemakkelijk uitscheurt

en nu wordt dit voorkomen.

Wat waren onze voorouders vindingrijk...

het scheelt allicht heel wat verstelwerk.

Er zit nog veel meer in dit doosje...

kostbare schatten stuk voor stuk.

Je maakt mij hier blijer mee

dan met een diamanten ring.

De stoplap...

wat zal daar op gezwoegd zijn.

En dat zakje met allemaal zoomsteekjes...

het is een lust voor het oog.

Na het oefenen op het lapje hieronder

mocht er blijkbaar ook wat moois

gemaakt worden.

En als laatste de achterkant

van het oefenlapje

met verschillende zoom techniekjes.

Wij gebruiken vaak alleen nog de onderste.

Maar voor mijn meisjes heb ik ook veel

de engelse zoom gebruikt... 

helemaal bovenaan.

Alles is dan netjes weggewerkt

en met fijne katoen staat het zo mooi.

Er zit nog veel meer in het doosje

maar daar vertel ik een andere keer 

meer over.

Morgen komt het volgende deel

van de antieke breirol.

En dan is het gewoon al weer 

bijna weekend.

XXX

Vakje na vakje...

 De lap met doorrijgjes

heeft er weer een paar vakjes bij gekregen.

Het hele patroon is elf vakken breed.

Waar ik vaak niet kan wachten

om met een volgend vakje te beginnen...

probeer ik het nu wat te rekken.

Het is leuk dat de lap straks af is...

... maar het doorrijgen ga ik heel erg missen.

Het voorbereiden van allerlei quiltblokken

is dan ook een mooie afwisseling.

Binnenkort maar weer verder

 met het borduren van de rand.

Het origineel heeft de naam van de maakster

heel groot op de lap staan.

Dat wil ik eigenlijk niet.

Dus ben ik aan het broeden op wat anders.

Misschien komt er nog wel 

een rand met stopjes bij.

Het kan nog alle kanten op.

Straks bedenk ik mij nog

en borduur ik gewoon 

volgens patroon.

... *Ü*...

En zo ziet de achterkant er uit.

De aan- en afhechtdraadjes worden

pas als allerlaatst op "maat" geknipt.

XXX

Meer doorrijgjes...

Ik was vorige week iets té snel blij met de koelere temperatuur. 

Het werd 's middags alsnog behoorlijk warm.

Maar het went... de temperatuur...

en het is een kwestie van aanpassen.

 

Het doorrijgen blijft een prima afleiding

 er komen schijnbaar vanzelf wat vakjes bij.

En zo groeit de lap beetje bij beetje.

Wat een verscheidenheid is er toch...

ik blijf mij daarover verbazen.

Ook over de achterkant...

die vind ik net zo mooi als de voorkant.

Wanneer ik er aan denk zal ik daar 

nog wel een paar keer een foto van maken.

Bij de doorrijgjes is het vooral 

goed opletten bij de eerste twee rijen.

De rest volgt dan meestal vanzelf.

Grappig... mijn naald is zelfs langer

dan het doorrijgje lang is.

Een gepruts denkt de één...

... maar ik vind het heerlijk om te doen.

Mijn lapje is al iets verder 

dan deze foto laat zien.

Maar dat is voor een volgende keer.

Onvoorstelbaar dat het originele doorrijglapje

in of rond 1877 is gemaakt.

Ik ben Louise Chauvet Mars dankbaar

voor deze nalatenschap aan ons, borduursters...

... *Ü*...

Ik kreeg ook een vraag 

over de functie van de stokjes.

Vroeger was het de gewoonte om

bij een doorrijgje of stopje extra lussen 

aan de achterkant te laten.

Dit werd gedaan omdat het "nieuwe" garen kon krimpen.

De lussen zorgden ervoor dat het linnengoed

niet ging "trekken".

Om de lussen mooi te krijgen

gebruik ik cocktailprikkers.

Elk lusje wordt zo even groot.

XXX

Wat gekeuvel...

 Wat hebben we een prachtige zomer...

het houdt maar niet op!

De tuin is kurkdroog en kan

wel wat regenwater gebruiken.

Gelukkig verwachten we

volgende week een paar buien.

Van mij mag het wel een paar nachten

goed lang doorregenen.

Knapt niet alleen de tuin van op...

... *Ü*...

We hebben de Annabellen dit jaar gescheurd

en zo verdeeld dat ze nu langs 

de hele schutting staan.

Het was al een armetierige bedoening 

voor de zomer... maar nu is het helemaal

kommer en kwel.

Volgend voorjaar bekijken we wat we doen...

we hopen dat ze dan voldoende wortel hebben

en het beter oogt.

Hortensia's zijn hier favoriet.

Twee zijn er dit voorjaar aangeschaft

 en staan gewoon in potten.

Deze doet het heel goed

 maar de ander laat het wat afweten.

Ik vermoed zelfs dat er een ziekte in zit 

want de blaadjes zien er ook heel gek uit.

En kijk eens... de aarbeien bloeien

gewoon weer opnieuw.

Dat is een leuke en lekkere verrassing.

Ze zijn van vorig jaar 

en doen het heel goed

 in deze potten met waterreservoir.

Ze willen alleen geen nieuwe scheuten maken.

De pot is waarschijnlijk te klein.

Gisteren had ik een beetje 

een "off"-day.

Gewoon niet lekker in mijn vel.

Of het door de warmte kwam?

Geen idee... vandaag ging het

 in ieder geval heel wat beter.

Vanmorgen wat in de tuin gerommeld

en wat andere klusjes gedaan.

En vanmiddag bedacht ik dat het gewoon tijd was

om weer eens te borduren.

Want daar komt het telkens niet echt van.

Ik had nog een leuk patroon liggen.

Van manlief gekregen... voor moederdag.

En daar had ik ineens wel oren naar.

Zo gezegd zo gedaan...

... en nu heb ik een klein begin.

Sommige stopjes zijn echt priegelwerk

met mijn stof van 20-draads/cm.

Daarom begin ik een beetje overal

en nergens.

De rand is veel herhaling...

maar soms is dat net wat ik leuk vind.

Vanavond zijn we gezellig met onze oudste

en haar lief naar het pannenkoekhuis geweest.

Al met al een geslaagde dag!

XXX

Een rommel-maar-wat-aan dag...

 Wij hebben leuke dagen achter de rug.

Allereerst was er Hemelsvaartsdag.

Met mijn nieuwe fiets zijn we er op uit getrokken.

Heerlijk was dat.

Vrijdag kwam er weer een lief logeetje.

De logeerpartij was veel te snel afgelopen.

Het is hier altijd zo stil daarna.

Vorige week kwam ik ook een prachtig patroon tegen...

... van Susan Ache, Yardgrl60 op Instagram.

Je kunt de gratis download van de Spring Sampler

hier (klik) vinden.

Even naar beneden scrollen en dan op de tekstbalk

"Spring Sampler" klikken.

Het is een prachtige lap

met doorrijgjes... daar hou ik van!

Omdat de Palko-lap af is...

... werd er meteen een beginnetje gemaakt.

Vandaag zou eigenlijk weer een fietsdag worden

maar het weer nodigt niet echt uit.

Dus wordt het een rommel-maar-wat-aan dag...

... en ga ik zo weer wat steekjes borduren.

XXX

Stoplap Annie Ellerburg.... 1897.... 2017....

Eigenlijk heb ik helemaal geen tijd

om dit blogje te schrijven.

 

Want er staan nog zoveel

"oude" blogjes klaar die ik ook zo graag wil publiceren.

 

Omdat mijn blog ook een soort

van creatief dagboek is.

 

 

Dit weekend waren wij er even tussenuit.

 

Nu weten sommige van jullie dat ik

vaak een hele vroege vogel ben.

 

Zaterdag...héél vroeg is het

eerste stopje van dit lapje gemaakt.

 

Het patroon is, net als al mijn laatste werk,

afkomstig van Nederlands Gebreid (klik).

 

De originele lap is gemaakt door

 Annie Ellerburg en gedateerd 1897.

 

Zou Annie er met net zoveel

plezier aan gewerkt hebben...*Ü*...

 

 

Ook de dagen daarna was het vroeg.

 

Dus werd er veel gestopt.

 

En ook nu kwam het ene

na het andere doorrijgje

bijna als vanzelf op de lap. 

 

Leuk is deze blauwe hè?

 

Ik vind het net een noors breipatroon.

 

Dit soort stopjes geven een

hele vrolijke noot aan het lapje.

 

 

Net als de twee stopjes er net boven.

 

Het leuke van deze lap is

dat ik toch nog weer stopjes tegen kwam

die ik niet eeder had gemaakt.

 

De tweede en derde van onderen zijn

heel intens gestopt.

 

Ook dit soort stopjes vind ik altijd

weer leuk om te borduren.

 

Ik kan zo genieten van deze vakjes.

 

Onvoorstelbaar dat het zaterdag

nog gewoon een "lege" theedoek was.

 

 

Vandaag zijn de laatste vier stopjes gemaakt.

 

De laatste vond ik best nog even

goed opletten.

 

En nu.... nu ben ik de "echte" stopjes

aan het voorbereiden.

 

Want die mogen natuurlijk niet

op deze lap ontbreken.



Doorrijgjes... deel I...

Als ik naar mijn borduurkistje kijk

dan krijg ik een heel opgeruimd gevoel.

 

De St. Gallen ligt er

netjes opgerold te wachten...

... te wachten totdat ik weet

wat ik ermee wil...



Komt er een zoompje langs of ga ik het inlijsten?
Ik heb een lichte voorkeur voor een zoompje.

 

Maar dat de lap helemaal af is...

... daar ben ik toch wel heel erg blij mee.

 

Aan boord zijn de laatste stopjes gemaakt.

 

In de kajuit, want zonder loeplamp

 wordt het een stuk lastiger... 

  

 

In een gezellig zuiderzeestadje...

...met het mooiste terras van Nederland

...vinden wijzelf

...*Ü*.... 

  

 

De middelste rand heb ik

voor het laatst bewaard.

En wat was het leuk  (klik) om te doen.

Maar toen...

... bij de middelste...

 

... eigenlijk de leukste...

... kwam de klad erin. 

 

Dat kwam door een ander lapje.

 

Het "Joppelapje".

 Na de ingewikkelde doorrijgjes

van de St. Gallen

wilde ik wel "even" wat anders.

 

Iets minder intensief.

 

En zo werd er thuis een beginnetje gemaakt

met dit prachtige patroon.

 

Maar zoals dat gaat...

...*Ü*...

 

Na het eerste doorrijgje

kon het tweede er ook nog wel bij... 

...én een derde.

 

En voor ik het wist was er
een hele rij af.

 

(wordt vervolgd)