Onder handen...

Laatst vroeg Truus,

een hele trouwe bloglezer,

of ik nog een borduurwerkje

 onder handen heb.

 

 

Die zijn er eigenlijk

een beetje te veel.

 

De afgelopen zomer

is er best veel gestopt...

 

... en al die stoplapjes zijn af.

 

 

Van twee moet ik alleen

de afwerking van de stof nog doen.

 

Ik hoop dat dit jaar nog af te krijgen.

 

Dus dat gaat wel goed...*Ü*...

 

Wat een beetje stil was blijven liggen

is deze lap.

 

Het begon allemaal zo goed!!!

 

De afwerking was bij deze lap

al een hele poos af.

 

Alleen de vakjes

hoefden nog maar een invulling.

 

Maar gaandeweg kwamen er

steeds meer vakjes met een "eigen" invulling.

 

Niet omdat de lap die Simone en Annelies

hebben samengesteld niet mooi zou zijn.

 

Het is een plaatje!!!

 

Maar soms moet je gewoon

 je eigen hart volgen...

 

En als ik eenmaal begin...

tja... dan ben ik niet te stoppen...*Ü*...

 

Zo werden de bovenste twee vakjes

heel braaf weer uitgehaald.

 

Daar komt straks één groot

 ontwerp voor in de plaats.

 

En het blauwe stopje dat je hierboven ziet...

...was eerst rood van kleur...

 

Tja... zo gaat dat soms bij mij...

(bloos)

 

Want toen de onderste helft van mijn lap

steeds meer blauw kreeg

kon de bovenkant natuurlijk

niet achter blijven...

 

...*Ü*...

 

 

Het onderste vakje krijgt

net als de bovenste

een hele eigen invulling.

 

Nog maar een paar vakjes te gaan...

 

En die knoopjes???

 

Dat is een emo-dingetje.

 

Opruimen (lees: dingen wegdoen)

 is niet mijn sterkste kant.

 

Maar vandaag ben ik opnieuw begonnen.

Ons huis groeit namelijk dicht.

 

Die knoopjes komen van een babypakje

wat ik ooit voor onze oudste heb gemaakt.

 

Eindelijk werd er afscheid genomen...

... maar die knoopjes... die mogen blijven...

 

...*Ü*...

Gelukt!!!

Jippie...

het is gelukt!!!

 

De twee rijen met rondjes zijn,

voor zover als het kon,

helemaal afgewerkt.

 

Je denkt misschien...

... is dat zo bijzonder???

 

Nou.... voor mij is dat écht

hééééél bijzonder.

 

 

En dus mag ik weer beginnen

met een nieuwe serie van 24 rondjes.

 

Dat haken...

 dat gaat in een vliegende vaart...*Ü*...

 

Eerst zes rondjes haken van elke kleur.

 

 

Daar komt een tweede toer omheen.

 

Dat doe ik ook weer per zes.

 

De rondjes die je hier linksonder ziet liggen

krijgen nog een groene rand.

 

Ik krijg er al handigheid in.

 

Als de tweede ronde ook klaar is

kan er gestart worden met de laatste ronde.

 

Dat gaat ook weer per zes.

 

Het is fijn om de rondjes

bij elkaar te zoeken die dezelfde

kleur in de laatste ronde krijgen.

 

Het gaat zo als een trein...

... misschien ook omdat het

 zo'n prachtige zonnige dag is? 

 

De rondjes zijn ondertussen allemaal gehaakt

en de helft is ook al weer afgewerkt. 

 

De gehaakte vlaggetjesslinger

mag dit keer ook mee op de foto.

 

Ze is even uit logeren geweest

bij jongste dochter.

 

Maar nu is ze weer terug.

 

Ik wordt helemaal blij

van al die vrolijke kleuren...

 

En dat is maar goed ook...

want voor de komende dagen

is er heel wat minder weer voorspeld.

 

Fijn weekend!!!

 

xxx

Doorzetten...

Het dekentje voor Nora

groeit en groeit.

 

De kleine rondjes hebben

er een rand bij gekregen.

 

 

Allemaal vrolijke kleurtjes

die passen bij een klein meisje

die zoveel vrolijkheid brengt.

 

 

Dit zijn de eerste twaalf rondjes

die af zijn. 

 

Bij de volgende rand zie je pas goed

hoe mooi die middelste rand is.

 

Allemaal kleine bloemetjes.

 

Maar bij die twaalf is het niet bij gebleven.

 

Ik kan met de vier kleuren die ik heb

vierentwintig verschillende kleurencombi's maken.

 

Daarvan heb ik nu twee series.

 

Een derde serie kan ik zeker nog maken

met de katoen die over is...

 

... en misschien zelfs nog een vierde...

 

Ik heb nog geen idee hoe groot

het dekentje wordt.

 

Maar nu even niet haken maar

eerst een ander klusje...

... het afwerken van draadjes...

 

Normaal bewaar ik dat

 voor momenten waarop ik wel graag

 mijn handen wil gebruiken

 maar het niet te ingewikkeld moet zijn.

 

Maar nu wil ik het anders aanpakken.

 

Ik wil af van projektjes

die mega lang blijven liggen.

 

Afmaken waar je mee begint

is nu mijn motto.

 

Met het borduren is mij dat

dit jaar goed gelukt.

 

Dus worden er nu braaf draadjes weg gewerkt.

 

Er zijn er drie af van de achtenveertig...

Dus nog heel wat te gaan.

 

Ik ben benieuw of het mij lukt deze bolletjes

en de haaknaald te negeren.

 

Dat zou heel bijzonder zijn.

 

Maar voorlopig hou ik het vol...

...*Ü*...

 

Fijne dag!

 

xxx

Op het water...

Gistermorgen gingen wij al vroeg op pad.

 

Er stond een klusje op de agenda

die wij helemaal niet vervelend vinden.

 

 

Een tochtje over het water

naar de winterstalling.

 

Geen spektakulair gebeuren.

 

Een tochtje van niets...

maar een kleine drie kwartier.

 

Vanuit de haven wordt er altijd

gezamenlijk richting sluis gevaren.

 

Maar onze nostalgische boot

heeft een motor met weinig pk.

 

Daarom vertrekken wij altijd iets eerder

zodat wij ongeveer gelijktijdig met de rest

bij de sluis aankomen.

 

Met het prachtige weer van gisteren

was het echt genieten.

 

Heel rustig tokkelend voeren

wij tegen de stroming van de IJssel op.

 

Onder de spoorbrug door.

 

 

Bij het zien van deze tekst

moest ik als vanzelf lachen.

 

Normaal ben ik niet zo'n fan van grafiti...

... maar deze kan ik wel waarderen...*Ü*...

 

Snel even een selfie met mijn lief...

Al meer dan 37 jaar... 

 

Verder gaat het langs

 deze prachtige oude huizen

aan de kade.

 

Met natuurlijk de Deventer toren.

 

Het was nog lastig plaatjes schieten

met die zon.

 

Ruim voor de rest kwamen wij

bij de sluis aan.

 

Sneller dan gedacht lag

onze boot op zijn plek.

 

Zaterdag moet manlief

om zeven uur weer present zijn.

 

Een mooie afsluiting van een vaarseizoen

waarbij wij maar weinig op de boot

te vinden waren.

 

Dat willen wij volgend jaar anders doen.

 

xxx

Zonnestralen...

En dan zijn we zo een maand verder.

 

De vlaggetjesslinger is al lang af

en heeft vrolijk gewapperd

voor de kleine meid.

 

Het liefst zat ze op de arm

om met haar handje telkens

tegen een vlaggetje te duwen.

 

 

Maar omdat mijn SD-kaart

problemen geeft met de laptop

geen foto's op dit moment.

 

En dat is ook de reden

dat het hier zo stil is.

 

Vanmorgen heb ik heerlijk

in het zonnetje zitten haken

met de restjes van de vlaggetjes.

 

Daar worden eerst hele

kleine rondjes van gehaakt.

 

Mijn katoenvoorraad

 is weer aangevuld.

 

Zodat die kleine rondjes

 kunnen uitgroeien

tot vrolijke bloemetjes

...*Ü*...

 

Mijn nieuw NORA-projektje.

 

Ik ga nog weer even genieten

van de heerlijke zonnestralen...

 

Fijn weekend allemaal!!!

 

XXX



Vlaggetjesslinger... II

 Gisteren was een prima dag

om mijn vlaggetjes

weer tevoorschijn te toveren.

 

Het waait en regent...

... echt hollands weer.

Binnen met mijn bolletjes
en haaknaald is het prima vol te houden.

 

 

Een paar gestreepte vlaggetjes

waren er tussen het stoppen

en breien door al gemaakt.

 

De streepjes beginnen en eindigen

met de hoofdkleur.

 

De effen vlaggetjes komen

nog twee toeren tekort.

 

Die haak ik er maar meteen even aan.

 

In groen...

 

In hardrose...

 

In zachtrose...

 

 

In blauw...

 

En zo leuk

 de verschillende kleurencombi

uit proberen...

 

Deze vind ik heel erg vrolijk...

 

Jongste DD heeft een voorkeur voor deze...

...*Ü*...

 

 

Grappig hoe het sfeertje

van de slinger telkens verandert...

 

 

Daar kan ik mij over blijven verbazen...

 

En hier zie je alle kleurtjes bij elkaar...

 

Er komen nog steeds nieuwe vlaggetjes bij...

en dat is maar goed ook...

want dinsdag wordt er

 een heel lief meisje één jaar....*Ü*...

 

xxx

 

Vlaggetjesslinger...I

Het laatste weekend van augustus

mogen manlief en ik gebruik maken

van het huis van onze oudste DD.

 

... Heerlijk dicht bij de zee...

... dat is altijd weer een feestje.

 

Zodra ik de duinen in loop

verandert er iets...

... en dan het moment...

...waarop je de zee ziet.

 

...*Ü*...

 

 

Op zondag gingen deze bolletjes

gezellig mee in de tas.

 

En natuurlijk een haaknaald.

 

 

En zo... met het geruis van de zee

 op de achtergrond wordt er

 een beginnetje gemaakt.

 

Ik wil graag een vlaggetjesslinger.

 

De werkbeschrijving staat op mijn tablet.

 

Die ik ook gebruik om wat foto's

 voor mijn blog te schieten.

 

Niet al te scherp

maar beter dan niets denk ik maar.

 

Ik heb wel bekijks...

zowel met het haken

als met het fotograferen.

 

De eerste driehoekjes zijn snel af.

 

En dan heb je toch een hééééél klein stapeltje

...*Ü*...

 

Vrolijke driehoekjes...

die straks veranderen in

een vrolijke slinger...

 

Zo leuk die lapjes in het warme zand...

... warme vrolijke vlaggetjes...

 

Zand en katoen gaan heel goed samen.

 

Een beetje uitkloppen en de

lapjes zijn weer zandvrij.

 

Bij het uitpakken van de tas

ontdek ik dat er toch meer zand

mee is gekomen dan gedacht...

...*Ü*...

 

 

Aan het eind van de middag

zijn er van alle kleurtjes

twee vlaggetjes gehaakt.

 

Daar mogen er nog wel wat bij.