Een herinnering aan een berenmaakster...

Vandaag...

 tijdens het opruimen (klik)

kwam ik een envelop tegen met foto's

van een berencursus.

Er zit een kwitantie bij

en ik zie dat het al weer

 25 jaar geleden is...

september 1998.

Zo zag ik er toen uit...

een trotse berenmama.

Het vestje had ik thuis al gebreid

zodat beer het niet koud zou krijgen.

De cursus werd gegeven door Marjolein Vos

en we zaten in een hotelletje in Zwiep.

Spannend... 

maar gelukkig had ik een eigen kamer.

Het was erg gezellig...

...allemaal berenliefhebbers bij elkaar...

het weekend was veel te vlug voorbij.

Dit is Marjolein met de cursusberen.

Het mooiste werden ze met zo'n heel

pluizig velletje...

maar dat was een enorme aanslag

op mijn portemonnee.

Haar beren waren heel herkenbaar

 door haar eigen ontwerp en prachtige kleding.

Ze was een beroemdheid in berenland.

In 2016 is zij helaas overleden. 

Laatste dag...

Vandaag al weer de laatste dag 

van onze vakantie.

Gisteren is er wel iets geborduurd...

... maar dat is nog niet interessant genoeg

om hier te laten zien.

Ik zit hier al vroeg aan het ontbijt

en kom nog wat oude foto's tegen.

Leuke herinneringen...

... meer geschikt voor een blogje

op deze zondag.

Zoals dit haakrolletje...

een haakprojekt van FB.

Ik zal hem weer eens opzoeken

als we thuis zijn.

En dat ronde speldenkussentje

met één van mijn minibeertjes...

De speldenkussen is een eigen ontwerp

geinspireerd door de merklap (klik)

van Berthi (klik).

Met de initialen van ons

en onze kinderen...

...uit de tijd dat we nog 

geen opa en oma waren.

Dat heb je met handwerkjes...

er zitten onlosmakelijk

herinneringen aan gekoppeld.

En dit vierkante speldenkussentje...

gemaakt tijdens een borduurweekend.

De letterlap

heb ik een paar jaar geleden

over kunnen nemen van Afke (klik)

van Afke's Merklap.

Ondertussen is manlief ook aangeschoven

en dit blogje geschreven.

Wij maken er nog een gezellige dag van...

jij ook?

XXX

Mijn beurt...

Eén keer in de maand heb ik

een borduurbee met vriendinnen.

 

Deze maand was het mijn beurt

om gastvrouw te zijn.

 

 

De dag ervoor heb ik mijn quiltrekje

maar weer eens naar beneden gehaald.

 

De handwerkjes die ik had meegenomen

 voor de show-and-tell

 tijdens het borduurweekend (klik)

in Vaassen waren nog niet opgeruimd.

 

Met nog wat aanvulling

werden het twee leuke stapeltjes.

 

Zal ik je meteen nog maar

wat meer leuke plekjes in mijn kamer

laten te zien?

 

Tenminste... ik vind ze leuk.

...*Ü*... 

 

Beren zijn bij mij overal te vinden...

 

Sommige beren zijn wat groter...

andere weer wat kleiner.

 

 

Beer op zijn vertrouwde plek...

 

... hij is een geliefd speelkameraadje

van kleine Nora.

 

  

Schuin boven hem hangt deze krans.

 

Eigenlijk moet de klimop,

de eucalyptus en het gipskruid

weer vervangen worden.

 

En die zeepjes....

hmmm... die ruiken zo lekker...

 

Een oude naaidoos met

een paar leuke handwerkjes.

 

Zo geniet ik er elke dag van.

 

Mijn mandje met breirolletjes...

 

De meeste bezoekers van ons huisje

hebben er helemaal niets mee.

 

Alleen wanneer er

 echte handwerksters op bezoek komen...

... dan heeft het vaak

een magische aantrekkingskracht.

 

Zo hartverwarmend om vriendinnen

er zo enthousiast over te horen...

 

Vooral de kleine rolletjes

moeten altijd even opgepakt worden.

 

Dan besef je in één keer weer

dat het toch wel bijzonder is.

 

...*Ü*... 

 

 

Deze glazen potten

staan in de vensterbank.

 

Er liggen wat

speldenkussentjes in

en een minibeer.

 

Als je goed kijkt zie je wat verwrongen

door het glas

onze tuinstoelen en -tafel.

 

Daar ben ik de afgelopen dagen

druk mee geweest.

 

Lekker buiten soppen

met dit mooie weer.

 

Hoe ik het elke keer

weer voor elkaar krijg

weet ik niet.

 

Maar na zo'n klus

zit ik altijd van onder tot boven

onder de spetters

en vlekken...

 

 

Dit staat op de eettafel.

 

Nadat ik het zo neer had gezet

om wat foto's voor mijn blog te maken

vond ik het eigenlijk

wel leuk om te laten staan.

 

Mijn eigen mini-atelier...*Ü*...

 

Tijdens de borduurochtend kwamen er

al snel andere handwerkjes bij.

 

Altijd zo leuk om te zien

waar anderen mee bezig zijn.

 

 

Mooie stoplappen kwamen

tevoorschijn.

 

Helaas geen foto's van

dus maar een "oudje" van mij.

 

De een borduurt na voorbeeld

 van het originele patroon.

 

De ander met eigen inbreng.

 

En dan ook nog eens

heel professioneel uitgetekend

met behulp van een borduurprogramma.

 

Dat laatste... dat staat ook

op mijn wensenlijstje!

 

Fijn weekend allemaal!

xxx

Een beetje extra aandacht...

Het is hier sinds gisteravond flink aan het waaien.

Je zou bijna denken dat het najaar is.

Dat was vandaag dus vooral gezellig binnen blijven.

Met alleen even een kort uitstapje naar ons favoriete koffiestekje in Zutphen.

Vervelen hoef ik mij niet op zo'n gezellig dagje thuis.

borduren

breien

quilten

Ik kom tijd te kort.

Afgelopen week ben ik maar weer eens bij mijn berenspullen wezen kijken.

De volgende beelden kunnen schokkend zijn...*Ü*...



Deze verzameling kwam ik tegen.
Beren in allerlei vormen en maten.

Twee dingen hebben ze met elkaar gemeen.
Het zijn beren én allemaal hebben ze nog wat aandacht nodig.
De één wat meer dan de ander...

Ik zal een paar van deze bears-to-be eens aan jullie voorstellen.

Deze is één van mijn favoriete van dit stel.
Z'n koppie is nog lang niet af.
Maar toch vind ik het zo al een snoepje...

En deze arme sloeber kan wel wat extra aandacht gebruiken.

Eén oor en z'n snuit ontbreken.

Maar zo te zien heeft hij daar niet echt last van.

Hij is zo'n beetje de brutaalste van het hele stel.

 

En deze... is blijven liggen... omdat hij niet werd wat ik voor ogen had.

Deze beer wordt gemaakt van een oude overgooier van mijn oudste dochter.
Pure nostalgie.

Om hem een wat oud uiterlijk te geven had ik er hele kleine kartonnen schijfjes in gedaan.

Maar daardoor kwamen de armen, benen en hoofd wel heel erg los aan het lijf te zitten.

En de vulling?
Die moet ook veel minder.

Och... en zie je zijn armpjes?
Die zitten zo hoog dat hij zelfs last van zijn schoudertjes heeft gekregen.

Dus dat gaan we ook maar eens snel verhelpen.

En dit is Pooh-beer.

Al echt een oudje.

Ik geloof dat het één van mijn eerste beertjes is.

Jaren geleden was er bij ons een leuk handwerkwinkeltje.

Daar werd deze beer van vilt als pakket verkocht.

Het in elkaar naaien van het beertje was zo gepiept.

En toen... ja... toen bleef ook deze schat liggen.

Maar daar gaat nu dus verandering in komen.

Het beertje krijgt eindelijk oogjes en een lieve snuit.

Dit is toch al een echte teddybeer hoor ik je denken.

Maar schijn bedriegt...

Als je goed kijkt zie je dat zijn beentjes nog dicht genaaid moeten worden.

En z'n kopje... ik durf het bijna niet te zeggen... maar die ligt er los op.

Deze beer lijkt oogjes te hebben maar dat zijn proefexemplaren.

Jaren geleden zijn ze in zijn kopje geprikt en daar zitten ze dus nog steeds.

Binnenkort krijgt hij dus zijn eigen ogen.
En natuurlijk een snuit.

Toen ik deze week al deze lieve schatten weer zag kreeg ik ineens de smaak weer te pakken.

Ze mogen in een mandje mee naar beneden zodat ze binnen handbereik liggen.
Zo kan ik er af en toe even aan werken.

Net zo lang totdat ze veranderd zijn in "echte" beren.

Dus jullie kunnen hier af en toe wat verhaaltjes horen over het wel en wee
 van deze lieve, maar een beetje verwaarloosde, beertjes.