Het afhechten van de draadjes
is natuurlijk al weer lang voorbij
én veranderd vaak in een feestje...
Dat feestje ontstaat vanzelf
als de draadjes één voor één verdwijnen...
als sneeuw voor de zon...*Ü*...
Als ik de chaos zie veranderen
in rust en regelmaat.
Ook hier is het helemaal goed gekomen...
...*Ü*...
De dagen van december lenen zich
bij uitstek om mijn borduurwerkjes
af te maken.
Zeker als er een hele lading sneeuw
naar beneden valt en de wereld wordt toegedekt
onder een prachtige witte deken.
Deze foto's zijn gemaakt op de dag
dat ik mijn vorige blogbericht schreef.
De natte sneeuw veranderde in échte sneeuw.
Mijn lapjes vonden het helemaal niet erg
om op zo'n witte sneeuwlaag te liggen.
Allemaal lapjes waar ik dit jaar
met heel veel plezier aan heb gewerkt.
Zoals dit kleine lapje van Meulenmeester.
Dit keer eens helemaal anders afgewerkt...
... met een geruit biesje...
Maar dat is een paar maanden geleden
al netjes gedaan.
Dit is ook zo'n vakantie werkje.
En al die tijd lag ze te wachten
op een laatste hand van mij...
...zodat zij ook in mijn andere koffertje
haar intrek mag nemen.
Mijn koffertje waar ik mijn handwerkjes
in mee neem als ik naar lieve vriendinnetjes ga
die hier net zo van genieten als ik...
Mijn koffertje waar thuis mijn borduurwerkjes
in worden bewaard...
... allemaal fijn bij elkaar...
Natuurlijk moet de Groningse merklap (klik)
er ook bij...
Als herinnering aan mijn lieve moeder...
Het jaar waarin ik voor het eerst
haar in leeftijd heb ingehaald...
... een kostbaar jaar...
... een jaar waarin zij mij heel dichtbij was...
Ik krijg maar niet genoeg
van het plaatjes schieten...
Het is natuurlijk ook niet alledaags
dat er bij ons sneeuw ligt.
Het is heerlijk buiten.
Maar nu wordt het toch echt tijd
om weer naar binnen te gaan.
Nog een laatste foto...
en dan worden de lapjes opgepakt
en zoeken we met z'n allen de warmte op...
XXX
