Een onverwachts verzetje...

Dinsdag had ik een onverwachts verzetje. Ik was, zoals gewoonlijk, al vroeg uit de veren. Meestal begin ik de dag me het doornemen van mijn mail, gevolgd door een rondje weblog’s. Bep had een nieuwe agenda voor dit jaar. Nieuwsgierig ging ik daar even kijken en zag dat er dezelfde dag nog een inloopochtend was. Door het mooie weer had ik mijzelf die dag vrij gegeven. Alle tijd van de wereld en dus op naar Hall.

Onderweg heerlijk genoten van het platteland. Bij Bep aangekomen mocht ik meteen genieten van een prachtige Rag doll die iemand had meegenomen. Wat een plaatje. Jammer genoeg heb ik hier geen foto van. Daarna gingen we aan de slag. We zaten gezellig in de tuin bij Bep.


De foto is geleend van de weblog van Bep. Nu nog een heleboel dames erbij denken en het plaatje is kompleet. Wat een heerlijke plek om te zijn. Niet in de laatste plaats door Bep zelf.


Dit hebben we gemaakt. Het was erg leuk om te doen. Beer zit erbij voor het gezellie...

Thuis heb ik nog een ministitchery gemaakt om als label te gebruiken. Helemaal zelf ontworpen. Eigenlijk door nood gedwongen. Ik had ergens een voorbeeldje, maar waar ook al weer. Omdat het zoeken te lang duurde zelf aan het tekenen geslagen. Nu nog het labeltje op een originele manier aan het doosje bevestigen, maar… daar heb ik al een ideetje voor.

Mijn werkplek...

Het is de hoogste tijd voor een foto van mijn werkplek. Het is een prima plekje aan de keukentafel.


Straks krijg ik er nog een mooie werkplek bij. Er wordt hard gewerkt om de zolder om te toveren tot een gezellige multifunctionele ruimte.

Al met al valt de klus erg tegen. De afgelopen twee weken wordt er gewerkt aan een ombouwkast voor de wasmachine en droger. Dat moet allemaal in de spaarzame avonduurtjes. Maar als alles klaar is…

Dagje uit...

Een dagje uit. Donderdag, 30 augustus, ben ik op pad geweest. Samen met mijn dochter. Heerlijk om zo met elkaar iets gezelligs te doen. Eerst naar Tilburg. Een bezoekje aan Dorry stond al heel lang op mijn verlanglijstje. Maar de afstand hè. Ik had al twee maanden NS-kaartjes van Blokker thuis liggen en die moesten toch echt gebruikt worden. Dus… op naar Tilburg. Het was meer dan de moeite waard. Wat een leuk winkeltje. Erg gezellig en hele mooie stoffen. Helemaal mijn smaak.

Er viel veel te bewonderen. Wat betreft nieuwe aankopen heb ik me weten te beheersen. Er liggen op dit moment al stofjes voor verschillende projecten klaar. Wel heb ik een leuk achtergrondstofje gevonden voor mijn Antique Quilt. Daar kan ik dus eindelijk mee beginnen.

Verder ben ik gezwicht voor een stoffenpakketje dat ik vlak voor vertrek gelukkig nog zag. Ik ben er als een blok voor gevallen. Jammer genoeg was echte quiltje niet aanwezig. Ik probeer nog via Dotty een foto te krijgen.


Het patroon van deze tas heb ik al heel lang willen hebben. Ondertussen ben ik zelf al een ideetje aan het uitwerken voor een eigen ontwerp.

Ook zagen we nog een heel lief schattig miniatuur hexagonquiltje. Dochterlief wil hier mee aan de slag gaan. Ik heb nog geprobeerd haar eerst een wat groter hexagonnetje te laten gebruiken, maar nee hoor. Dit was een prima quiltformaat voor haar beer.

DD heeft stofjes bij mijn voorraad gevonden. De eerste bloemetjes zijn al klaar. Heerlijk om haar bezig te zien. Wat een gepriegel maar het ziet er erg schattig uit.


Het gaat haar goed af. Jammer genoeg hebben we geen foto gemaakt van het voorbeeld. Dus… mocht iemand mij daaraan kunnen helpen…

In de winkel was het een gezellige drukte. Er werd voor thee en koffie gezorgd. Met z’n allen aan de lange tafel. Dorry achter de naaimachine om de quilt voor haar dochter van een schulprand te voorzien. Hij is in het echt nog mooier dan op de foto.

De rest van de dag hebben wij in Den Bosch doorgebracht. Een leuke winkelstad.

Al met al een geslaagde dag…

Genoeg te vertellen...

De laatste tijd is het hier wat stil. De griep, of goede verkoudheid, heeft mij behoorlijk te pakken. Nog steeds hoest ik wat af en niet altijd even lady-like. Er is heel wat te vertellen en dus ondanks het mooie weer heel wat nieuwe berichtjes vandaag.

Judith van Smokey from the Netherlands had een giveaway georganiseerd en laat ik nu de gelukkige winnaar zijn. Het heeft wel even geduurd totdat het helemaal goed tot mij doordrong. Dinsdag werd het pakketje bezorgd. Tot mijn verbazing zat er nog veel meer in dan verwacht. De twee meter paarse stof met stippen en nog een heleboel lapjes van een charmpack. Zomaar, extra erbij. De jellyroll is ook een genot om naar te kijken.


Zelf heb ik altijd heel andere stofjes, maar het is een uitdaging om hier iets van te maken. Er borrelen genoeg ideeen op. Voorlopig wil ik eerst alleen maar genieten van de stofjes zelf.

De patronen die Judith erbij had gedaan zijn ook erg goed te maken. De beschrijving is erg duidelijk. Wel is het voor mij wennen dat er niet met mallen wordt gewerkt. Ik mis mijn stipjes om de patches precies op elkaar vast te zetten. Maar de mallen kan ik natuurlijk ook altijd nog zelf maken. Misschien is het wel een uitdaging om toch eens op de naaimachine te patchen. Maar dan zal er eerst wel een nieuwe moeten komen…

Nog meer nieuwe stofjes...

Er zijn nog meer nieuwe stofjes. Ik heb voor het eerst een bestelling bij The Stich Cottage via internet gedaan. Vond het best wel spannend. Het duurde even voor de stofjes ook daadwerkelijk binnen kwamen. Helaas waren er ook heel wat stofjes niet meer leverbaar. Na het sorteren op kleur waren er toch een paar die uit de toon vielen. Vandaag gaan ze terug. Hier zien jullie het stapeltje dat mag blijven.



Op dit moment liggen ze op de salontafel. Ook daar moet ik bij het langs lopen telkens even naar kijken.

Sneeuw en mandjes...

Sneeuw, in de zomer? Ja echt! Wij zijn vorige week maandag naar het Alpin Centre in Bottrop (D) geweest. We wilden graag iets samen met de meiden doen. Het is al weer drie jaar geleden dat we voor het eerst in Bottrop waren. Dus… hoogste tijd om daar de piste opnieuw onveilig te maken.

Daarnaast hebben we goede herinneringen aan het lopend buffet. Tja, als echte hollanders is een all-inclusive entreekaartje aan ons wel besteed. Dit keer ging het jammer genoeg net even anders.

De piste viel erg tegen en was helemaal verijsd. Ik ben geen twintig meer en om nu mijn botten bloot te stellen aan onnodig gevaar. Zeggen en schrijven heb ik ongeveer vijf minuten op de latten gestaan. Nee… voor mij deze dag geen skieen. ‘k Zal me daar gek zijn. De zon scheen buiten erg uitnodigend. Een koffertje gevuld met mijn mandjes, naald en draad, geknipte vierkantjes en driehoekjes was al door mij mee genomen. Eigenlijk om, als ik genoeg had van het skieen, daar mee bezig te gaan.

Nu had ik dus een hele dag de tijd. Heerlijk buiten op het terras in het zonnetje. Geen mens te zien. Iedereen zat binnen en ook daar kon je de mensen op één hand tellen. Bij wijze van spreken dan hè. Ik zag me al genieten van thee en koffie. Met één van die heerlijke taartjes erbij of ander lekkers.


Het patchen ging goed maar mijn gastronomische verwachtingen werden toch erg op de proef gesteld. Niets geen buffet. Je kon kiezen tussen, friet, friet, friet, friet en friet. Oh ja, en er was nog een vegatarisch hap. Mijn tip als je daar naar toe gaat. Bestel de Vega hap en een friet naar keuze. Zo heb je toch een komplete maaltijd. Het nagerecht van de kaart was bij de eerste bestelling van die dag al niet meer voorradig?? En daar had ik me zo op verheugd. “Geeiste praline”… dat klinkt toch veelbelovend. Op zaterdag is er nog wel een buffet. Dit hoorde ik in een gesprek tussen twee andere Hollandse stellen.

Mijn DH en DD’s hebben heerlijk genoten van het actief bezig zijn. De meiden op een snowboard en manlief op de latten. Af en toe kwamen ze heerlijk verkleumd en moe bij mams in het zonnetje zitten. Even lekker kletsen. Via de foto’s hun verrichtingen bewonderen en hups…. daar gingen ze weer en ik ook. Mijn vingers hebben heel wat beweging gehad die dag.

De dagen erna heb ik alles verder aan elkaar kunnen zetten. Waar een griepje al niet goed voor is.

Ere, wie ere toekomt...

Bij één van mijn laatste berichtjes zie je een foto met beren van Joke. Omdat iemand dacht dat ze door mij zijn gemaakt moet ik dit toch even recht zettten. Ere, wie ere toekomt.

Hieronder zie je beren die door mij zijn gemaakt. Boris en Bella.



Als doorgewinterde fotomodellen stonden ze te showen in mijn tuin. Ze hebben kleertjes aan die ik onlangs in elkaar heb gezet. Boris is echt een grote broer. En Bella heeft af en toe last van echt prinsessen-gedrag. Zie haar eens staan met haar kleine neusje in de lucht. Dat beloofd wat voor de toekomst. Toch is het een heerlijk stel samen.