Randje per week...

Er worden héél braaf randjes geborduurd.
 

Dat moet ook wel als je elke week
 zo'n tien randjes af wilt hebben.
 

 

De eerste randjes

gaan heerlijk vlot.

 

Het is zo leuk om

 met de kleur te wisselen.

 

En soms wordt er ook

 een randje gewisseld.

 

 

Zoals bij randje 8 en 9.

 

Toen ik goed naar randje 8 keek zag ik

 toch echt een bloemenrandje.

 

En natuurlijk moesten de

bloemetjes in het rood.

 

 

Dus nu heb ik een

prachtige blauwe lucht...

 

Een tuin vol met

 schitterende bloemen...

 

En een mooi rood

 geschilderd hekje...

 

Zien jullie het ook?

 

En bij een tuin horen vogels.

Dit vogeltje kwam ik ergens
tegen en tjilpte zo gezellig.
 

Eerst begreep ik niet goed
wat zij probeerde te zeggen.
 

Ik spreek de vogeltjestaal
 nog niet zo goed.

 Maar na een poosje goed
 luisteren wist ik het.

Ze zou zo graag
op het lapje willen.

 

En omdat ik zo van
tjilpende vogeltjes hou

waren we het al snel
 met elkaar eens.

Zij krijgt een plekje
op mijn lapje.
 

En af en toe mag ik dan
luisteren  naar haar
 prachtige getjilp.

Zo zijn we allebei blij...*Ü*...

Fair Isle...

Soms gaat iets niet

 van een leien dakje...

 

De Fair Isle wollige wolletjes (klik)

zijn gelukkig  hééééél geduldig.

 

 

 En dat is maar goed ook.

 

Want... het lukte maar

 niet om die wollige wolletjes

 op een pen te krijgen.

 

Een breipen wel te verstaan.

 

 

Maar er kwam een heus proeflapje (klik).

En werd er een keus gemaakt

 voor pennetjes van 3 mm.

 

Dus dit weekend naar de wolwinkel

om deze pennetjes te scooren.

 

 

Kijk eens hoe mooi de achterkant

 is met al die gekleurde draadjes...

 

Daarna leek de tijd wel door

 mijn vingers te glippen.

 

Telkens als ik mij voornam

 nu toch écht een beginnetje

 te maken met mijn Fair Isle,

kwam er iets tussen.

 

 

Dinsdag werden dan toch echt

 de eerste steekjes op de naald gezet.

 

Om... te ontdekken dat mijn kabel van

de rondbreinaald veel te lang is.

 

Ik weet... je kunt dat wel oplossen

 met  de magic loop...

 

Maar niets gaat boven een juiste kabel.

 

 

Dus... hup... op de fiets naar een

 hobbywinkel dicht in de buurt.

 

Zelf had ik al even gekeken,

 maar zag toch écht geen 60 cm kabel

 tussen alle spulletjes hangen.

 

De vriendelijke mevrouw van de winkel

 ging kijken en ja hoor...

ze had de juiste lengte gevonden.

  

Helemaal blij ging ik naar huis.

Om te ontdekken dat... je raad het vast al...

ze toch de verkeerde lengte mee had gegeven.

 

En ik... ik had het zonder te kijken

 in mijn fietstas gestopt.

 

Dus... de volgende dag

terug naar de hobbywinkel.

 

Van de vriendelijke mevrouw

 kreeg ik mijn centjes terug.

 

Hup... op de fiets en door

 naar de wolwinkel in de stad.

 

 

Daar hadden ze de juiste lengte.

 

Gisteravond werden de steekjes

 netjes van de ene kabel op

 de andere kabel over gezet.

 

Ik kon ook nog een stuk of

vier pennetjes breien.

 

Vandaag werd er verder geoefend.

Want oefenen is het als je wilt breien

 met in elke hand een draad.

 

Maar het gaat wel steeds beter.

En ook lekker vlot...

 

 

De spanning van de draden

 is nog wat te strak.

Daar ga ik eerst nog maar

 wat verder mee oefenen.

 

Uithalen kan altijd nog...*Ü*...

 

Gelukkig is fair isle erg leuk om te doen.

 

Dus... straks opnieuw beginnen

 vind ik helemaal niet erg...*Ü*...

Randje per week...

Mijn voornemen was zo goed...

eerst wat werkjes afmaken en

dán pas wat nieuws beginnen.

 

Zaterdag kon ik de

 verleiding niet weerstaan.

 

Er werd een lange lap geknipt van

 mijn voorraad Cloud Brown.

 

Mijn klosjes Aurifil zijn

 naar beneden gehaald.

  

De patroontjes werden opgeslagen én geprint.
En toen kon ik dus beginnen!!!

 

Ohh... je wilt weten waarmee???
 

 

Nou... met Randje per Week,
 van Annelies en Simone.

 

Ik ga dit keer borduren met Aurifil,

 in de kleuren

 2260 (rood) en 2725 (blauw).

 

Het originele patroon is

103 x 1167 kruisjes.
 

De lap zal uiteindelijk 104

 verschillende randjes krijgen.

Ik borduur het op 16-draads linnen.

Mijn lap wordt ongeveer 14 x 150 cm.
 

 

Ik loop natuurlijk vreselijk achter.

 

Maar... als ik elke week

 tien randjes borduur...

 

zou ik aan het eind van het

 jaar mijn lap af moeten hebben.

Uit logeren...

Vorig weekend waren we
er heerlijk even tussen uit.

 

Eerst het leuke bezoekje aan

 Huizen (klik) en daarna

 door naar de kinderen.

 

Die namen ons mee uit eten.

Bij een geliefde strandtent aan zee.

 

Het was heerlijk om daar te zijn.
 

Een zonnetje wat erg zijn best deed...

Een prachtig uitzicht...

Goed gezelschap...

en heerlijk eten.

 

Met onze buikjes vol
gingen we weer huiswaarts.

's Avonds was het gezellig
 met een leuk bordspel.

De jongens tegen de meiden...
We zijn bij een stand van 1-1 gestopt.
Zo ging iedereen tevreden naar bed.

Dit was ons slaapplekje...
Ook al zo'n fijn plekje om te zijn...

 De logeerkamer is met veel liefde ingericht.

Er is genoeg te zien en te bekijken.
De schelpenkrans die je hieronder ziet
komt nog bij ons vandaan.

 

Zeg nou zelf...

hier ben je toch met plezier?

 

Ik wel!

Zou hier best twee dagen willen onderduiken.

Natuurlijk met een heerlijk handwerkje... 

 

 

Deze hertekop vind ik zo mooi!

Gemaakt door dochterlief...

 

Een echt prachtstuk...

 

 

Alsof we in een luxe hotel waren

 lagen de handdoeken

 met een lieve attentie

 al voor ons klaar.

Het was een heerlijk weekendje...

Dank jullie wel lieverds...*Ü*...

Wollige wolletjes...

Is het al weer een week (klik)

geleden dat deze wollige wolletjes

met mij mee naar huis mochten?

 

 

De wolletjes hebben het heel

 gezellig met elkaar.

 

In het begin moesten ze er

even aan wennen dat er

af en toe een wolletje

uit het mandje verdween.

 

 

Maar nu ze weten dat het wolletje

na een paar minuten weer terug

in het mandje komt, vinden ze

 het allemaal prima.

 

Want af en toe moét ik zo'n wolletje

 gewoon even vasthouden.

 

En begint er in mijn hoofd

 een kleurenspel te ontstaan.

 

 

Ik ben er nog niet helemaal uit...

maar zoals jullie zien is mijn proeflapje af.

 

De wolletjes moeten nog wel even

 wennen dat ze soms een wolletje

 voor wat langere tijd moeten missen.

 

Maar dat gaat vast ook

helemaal goed komen.

 

De stekenverhouding klopt bijna.

Ik gebruik wel fijnere naalden, dikte 3.

 

Straks eerst nieuwe pennen

voor mijn rondbreinaald halen.

 

En dan misschien... vandaag...

toch een klein beginnetje

 maken met de Sampler.

Mijn marker tasje...

Je kunt nu toch wel echt zien

 dat de tas de hoogte in gaat...

 

Voor een wayuu mochila misschien

 een wat vreemd ontwerp.

 

Maar niet voor een échte borduurster.

 

 

In dit tasje komen straks

mijn Marker handwerkjes.
 

Met een binnentas waar ik mijn

nieuwe borduurschaartje (klik)

in mee kan nemen.

 

En natuurlijk borduurgaren en allerlei

andere handige handigheidjes. 

 

 

Want er is best wel ruimte in de tas.

 

Wel jammer dat je de mooie

 binnenkant dan niet meer
zo goed kunt zien.

Vandaag maar weer wat verder haken.
 

 Ben zo benieuwd hoe het eruit

ziet als het af is.

Maar eerst nog bedenken hoe ik
de band wil gaan maken.

Fijne dag allemaal...

Wat was het leuk...

Wat was het leuk bij
Atelier Steekjes en Kruisjes.

Want zeg je Huizen dan weet
iedereen dat je het leuke winkeltje
van Marijke bedoeld...

En natuurlijk ging er ook
weer wat mee naar huis.

 

Lieve stofjes... voor mijn
 "franse" verzameling.

En dit lintje... moést ook echt mee.

Voor straks... in mijn eigen
ieniemienie ateliertje.

Nu niet denken dat ik ook
maar durf te dromen van
zo'n eigen schattig winkeltje...

Maar straks een eigen werkkamer...
...daar kan ik nu al wel
heerlijk over mijmeren...

 

Natuurlijk was ik erg benieuwd naar

 de Cloud Brown waar Jeanny

zulke prachtige borduurtjes op

 te voorschijn tovert.

 

Twee lapjes werden meegenomen.

Om later toch om te ruilen voor een grote lap.

Daar kan ik weer jááááááren mee vooruit...

Wat ook op het lijstje stond
 was een mooi, fijn
 borduurschaartje...

Mijn moeder had vroeger
ook zo'n soort schaartje.
 

En voor het eerst ook aurifil meegenomen.

Gonnie is er mee aan het borduren.
Ze had haar Kath. Keppel 1910
Sampler in de winkel liggen.

Wat een mooi patroon!
Maar terwijl ik tussen de patronen
 aan het neuzen was kwam ik een
oude liefde tegen.

De M. Joppe Stoplap uit 1886.
 

 En omdat ik nog verjaardagsgeld

 van vorig jaar heb liggen,

ben ik mijzelf maar eens

 wezen verwennen.

 

Deze leuke knoopjes moesten ook mee.

Om voor de sier neer te leggen...

En elke keer als ik er naar kijk...
stilletjes van te genieten...

 

Zien jullie dit grote pakket?

 

Daar zit een prachtige map in
gevuld met allemaal bladen vol
met Russische randen.

 

Ik moet nog een paar maandjes wachten...
Dan mag het papiertje er vanaf.

 

Kijk Marijke... goed hè?

Het pakketje zit nog helemaal verpakt...*Ü*...