vrijdag 12 juni 2026

Een manier vinden...

Er is een ander vakje gevuld...
... dat een heel eigen verhaal heeft gekregen.

Dit wordt een wat ander blogbericht
dan wat je hier normaal gesproken leest.
 

Toen ik dit vakje begon
was ik zoekende naar hoe ik het zou gaan borduren.

Er werden wat steekjes in holbeinsteek gemaakt
maar dit vakje leent zich daar eigenlijk niet voor.

Het wordt voor mij
 in ieder geval te ingewikkeld.

 
Dus probeer ik het met
de ouderwetse stiksteek.

Het duurt zo wel wat langer
maar ik vind het zo wel leuker 
om te borduren.

Dat was voor ik het nieuws uit Zeeland
had vernomen.


Wanneer ik vanmorgen verder ga met het vakje
dwalen mijn gedachtes regelmatig af
naar de getroffen families.

Wat een mooie afsluiting had moeten zijn 
van de basisschool is veranderd in een tragedie.

Het besef zal daar nog niet zijn ingedaald...
het is alsof je in een nachtmerrie zit
die maar niet lijkt te stoppen.

Tot het moment komt dat je je realiseert
dat het geen droom is
maar bittere realiteit.


Net zo als ik een manier
moest vinden met dit vakje
zullen zij ook een manier moeten vinden
om met dit verdriet om te gaan.

Een ding is zeker...
... niets is meer zoals het was.

XXX

donderdag 11 juni 2026

Bijna vanzelf...

 
Mijn lapje (klik) is weer wat gegroeid...
... je pakt het zo gemakkelijk op...
...en legt het ook net zo gemakkelijk weer weg...

*Ü*


Het onderste vakje heb ik gisteren nog geborduurd.

Die hele kleine steekjes
 is best wel wat gepriegel.

Maar dat hoort er ook bij.


Het vakje links boven...
... die met twee rijen margrieten...
...zijn nog van gisteren.

Daarna vond ik het welletjes...
... *Ü*...


Vanmorgen is de rest van het vakje
in het ochtendzonnetje geborduurd.

Even een uurtje tijd voor mijzelf.

Het is nog heerlijk rustig...
... iedereen is weg 
of vind het nog te vroeg.


Voor ik er erg in heb
ben ik met het laatste bloemetje bezig.

Met de juiste cadans
 borduurt dit vakje zich bijna vanzelf.

Het vakjespatroon is van Reflects de Soie
en heet Jeu de Points...
... een toepasselijke naam.

XXX

woensdag 10 juni 2026

Iets nieuws...

 Wanneer ik niets om handen heb
word ik wat ongedurig.

En daar heb ik dan vooral zelf last van...
... *Ü*...

Daarom haalde ik dit weekend
mijn borduurwerkje met vakjes tevoorschijn.

Het is een patroon
 wat ik een paar jaar geleden heb gekocht
en waar ik een paar weken geleden 
mee begonnen ben.

Het is een leuke combi van holbein en stopjes.


Vanmorgen heb ik het er in het zonnetje
maar even van genomen.

De kussens naar buiten
en mijzelf heerlijk geinstalleerd.

Een goede keuze want terwijl ik dit schrijf
is het buiten guur geworden
en regent het.


De vakjes moeten houvast geven.

Maar oeps...
ergens gaat het dan toch nog fout.

Daar heb ik al iets op gevonden...
...het is nu een mooie plekje
 voor mijn initialen en het jaartal.

...*Ü*...


De afgelopen dagen zijn er
andere vakjes bij gekomen.

Het is een fijn werkje om te hebben liggen...
je kunt het zo oppakken en weer verder.

En wanneer ik even uitgekeken ben
op een bepaald patroon
ga ik gewoon verder
met een andere.


Ondertussen broedt er in mijn hoofd
een idee voor een nieuwe quilt...
...een herinneringsquilt
voor mijn vader.

Nu er wat quilts zijn afgewerkt 
komt er blijkbaar ruimte voor iets nieuws.

XXX

vrijdag 5 juni 2026

Ook af...

Vorige maand heeft deze quilt 
een afwerkbies gekregen.


Ze lag al even te wachten
op het juiste stofje.

Het moest een onopvallend stofje worden
zodat de rozenrand de aandacht krijgt die het verdiend.

Tijdens ons weekendje weg (klik)
brengen we een bezoekje aan Atelier Lindehof.


Daar vind ik dit lief stofje...
... maar toch was er ook nog twijfel.

Je kunt maar beter iets hebben 
dan helemaal niets.

En ik wist dat we een week later 
met onze bee bij Atelier Hartendief
op bezoek zouden gaan.


En daar vond ik het stofje voor de bies...
... en ander moois...
... *Ü*...

Thuis worden de repen voor de bies geknipt
en aan elkaar gezet.


Ik ontdek
 dat het eigenlijk helemaal niet uitmaakt
of je de bies schuin of recht op de draad doet.

Wel las ik ergens dat recht op de draad
meer stevigheid geeft
wanneer je een wandquilt maakt.


Ik stik de bies op de achterkant
 met de naaimachine vast
en op de voorkant met de hand.

In mei worden we verwend
met prachtig lenteweer. 


Buiten in het zonnetje
 is het dan ook goed toeven.

En zo kwam ook deze quilt af!!!

Wat een lange reis heeft ze achter de rug.

Het patroon is van Bep Wissel
en is ooit als pakket gekocht bij Petra Prins.

Het patroon heeft ook in quiltmania gestaan.

Het pakket ging mee naar Curacao
waar het rust gaf in een roerige tijd.

Daarna werd er met tussenpozen
aan gewerkt.


Dit jaar zijn de laatste stukken gequilt
met mijn eigen patroontjes.

En nu...
...na al die jaren...
... is ze af...
... *Ü* ...

Meer over deze quilt vind je hieronder.

XXX