Ohhh... wat is het moeilijk om iets geheim te houden.
Daar ben ik helemaal niet goed in.
En toen ik het jullie eindelijk kon vertellen...Daar ben ik helemaal niet goed in.
liet de laptop het afweten...zucht.
Maar nu is het zover.
Ik laat ik haar vol trots aan jullie zien.
Wie?
Nou Kaatje.
Ik laat ik haar vol trots aan jullie zien.
Wie?
Nou Kaatje.
Kaatje heet eigenlijk Catarina Eygensteyn.
Dochter van Hendrik Eygensteyn en Elizabeth Sikke.
Kaatje is 14 jaar als ze deze prachtige merklap borduurt.
En dat vindt ik héééél knap van Kaatje.
Zaterdag ging Kaatje mee op stap.
Maar toen was er nog helemaal geen randje te zien.
Zondag was ik al vroeg wakker.
Heel secuur werd alles uitgeteld
en werden er hulpdraadjes geregen.
En nog eens geteld... en nog eens.
En pas toen werden er hééééééél voorzichtig
draden doorgeknipt en uitgetrokken.
Daar had Kaatje helemaal geen last van hoor.
Ze was veels te nieuwsgierig naar wat
er allemaal ging gebeuren.
Er stond die dag een lange reis gepland.
Gelukkig was dit lastige karweitje af
voordat ik in de auto moest stappen.
Wat is het heerlijk om tijdens zo'n
lange rit wat om handen te hebben.
De zoom werd in gevouwen en met
grote steken door geregen.
Daarna begon het echte leuke werk.
Het vastzetten van de zoom.
was er één rand helemaal af.
Kaatje was er erg blij mee en kon niet wachten
tot de andere drie kantjes ook zover waren.
Maar dat moest ze toch echt wel... want de
volgende dag had ik pas weer tijd voor haar.
Na het afhechten van de laatste draad
is er zoals altijd... dat rare dubbele gevoel.
Blij dat de lap helemaal naar mijn zin is geworden.
Maar ook een beetje weemoedig dat Kaatje geen
nieuwe steekjes meer nodig heeft.
En Kaatje... die vindt ons mensen
toch maar vreemde wezens...
Zou je Kaatje wel eens in het echie willen zien?
Kijk dan even hier (klik) of hier (klik).
