Klein popje...

 Nu mijn popje af is...

wil ik graag verder met mijn andere workshop poppen.

Want die zijn allebei nooit afgemaakt.

Oh... 

...wat erg...

...*Ü*...

Het rode koffertje met het kleine popje

is na het schrijven van dit blogje (klik)

wel een paar keer geopend

maar er is verder niets meer mee gedaan.

Eigenlijk moeten alleen

 de haartjes van het popje nog.

Het zal indertijd vast bij de workshop zijn verteld

maar ik heb geen idee meer hoe het moet.

Ook in het instruktieboekje

en in mijn aantekeningen kan ik niets terug vinden.

Maar tijdens de paar dagen onderdompelen (klik)

in allemaal poppen dingen

zie ik ergens een filmpje voorbij komen

met een duidelijke uitleg.

Afgelopen vrijdag heb ik het koffertje 

maar weer eens geopend.

Kijk...

dit zit er allemaal in het koffertje.

Alles lijkt wel te wachten

op wat liefde en aandacht.

Wie mij op IG volgt zag dit weekend daar

de vorderingen al voorbij komen.

Alles leg ik eerst op tafel

om zo wat overzicht te krijgen.

Bij Ineke Gray heb ik indertijd het nachthemdje

en het slaapmutsje gekocht.

Er is thuis ook nog een vestje

 en een onderbroekje gebreid.

Ik begin met de slofjes.

De kleine roosjes zijn er jaren geleden

tijdens de workshop 

op geborduurd.

Ze zijn zo schattig

en passen ook gewoon.

Daarna ga ik verder met het jasje.

Maar moet het nu met een festonsteek

in elkaar gezet worden

of toch met een stiksteek?

Rondstruined op het internet

kom ik nog meer popjes van haar tegen

met dezelfde uitzet

en dat helpt mij verder.

Na het jasje is ook het mutsje af...

Daarna wordt het vestje afgemaakt

en de draadjes weg gewerkt.

Het is gemaakt van een restje sokkenwol

waar ik al heel wat sokken van heb gebreid.

Vorig jaar nog een paar  (klik) voor Tijs.

Deze laarsjes zijn zo klaar...

alleen maar een festonsteekje rondom.

Fijn voor straks als het weer gaat regenen.

Heerlijk door de plassen stampen...

wie wil dat nou niet...

... *Ü*...

Met het tuinbroekje ga ik 

de volgende morgen verder.

De bandjes zet ik op mijn eigen manier vast.

Hier zit ik het meest mee te prutsen...

... maar dan is ook dat gelukt.

En dan zijn ineens alle kleertjes af.

Zo fijn!!!

XXX

Een lief popje ... vervolg

 De volgende dag ga ik al vroeg op pad.

De route wordt nog een keer bestudeerd

 en dan tuf ik toch echt weg.

Ik kom bij een gezellig huis

waar al een paar cursisten aanwezig waren.

Ik zit naast Petra... die mijn koffertje

herkent van mijn post op IG...

...*Ü*...

Ze vertelt dat ze zich last minute heeft aangemeld.

Er was onverwachts een plekje vrij gekomen

en ik heb een oproepje gedeeld op mijn IG account.

Grappig hoe klein de wereld is.

We beginnen met koffie en cake

en een voorstelronde.

Daarna gaan we aan de slag.

Eerlijk is eerlijk...

het is flink doorwerken.

Ik had bedacht foto's te maken

maar daar kom ik amper aan toe.

Zo ziet mijn popje er ergens

 halverwege de ochtend uit.

Het bolletje dat ik thuis heb gemaakt

is wat aan de stevige kant.

Dat mag een volgende keer wat losser...

... leermomentje...

Maar het heeft uiteindelijk 

geen invloed op het resultaat.

Ik ben tenminste meer dan tevreden.

Dit is het voorbeeldpopje...

...wat is ze lief he...

En kijk die oogjes ...

... dat hoop ik ook nog eens te kunnen.

Wanneer het hoofdje af is

blijkt mijn pruikje toch iets te klein.

Met wat gefrunnik

lukt het om een stukje uit te halen

 en haak ik het zodat het mooi past.

Net voor de lunch

is het gezichtje af.

We worden getrakteerd op soep 

en broodjes.

Het smaakt allemaal even lekker.

Omdat het weer prima is

eten we fijn buiten.

Daarna weer snel naar binnen

want we hebben de tijd echt wel nodig.

Met het vastzetten van de armpjes

zit ik wat te worstelen.

Het eerste armpje zit prima...

... het tweede lukt wat minder goed.

Ik besluit het voor nu te laten

en eventueel thuis het armpje

opnieuw vast te zetten.

Dat doe ik ook bij het pruikje...

... het zit vast maar het kan nog wat netter...

maar daar gun ik mij geen tijd voor.

Want ik hobbel telkens net achter alles aan.

Bij het vastmaken van de haartjes

gaat het ineens vlot.

Ik maak de haarbos niet te vol...

maar doe zo om de 1,5 cm een strengetje.

Helaas nergens foto's van.

En dan zijn de eerste popjes al klaar.

Sommige dames komen van ver

 en willen graag bijtijds naar huis.

Maar een groepsfoto is natuurlijk wel zo leuk.

Snel krijgt mijn poppenkind 

nog wangenrood op haar gezichtje.

Ik zet nog wat korte haartjes aan het pruikje...

... dan heeft ze ineens ook een pony.

Gelukkig heeft Marga wat jurkjes klaar liggen

voor de verkoop en ik trek mijn poppenkind

zo'n jurkje aan.

Ik wil nog zelf jurkjes maken

maar deze staat haar zo leuk!

Alsof ze voor mijn pop gemaakt is.

En wie weet wanneer ik toekom 

aan het zelf naaien

van zo'n jurkje.

Het patroontje voor het jurkje is helaas nog niet klaar...

...we moeten nog even wat geduld hebben.

Zodra het af is krijgen we het.

Mijn poppenkind is zo in ieder geval klaar

voor de groepsfoto.

Kijk eens hoe leuk allemaal bij elkaar.

Wanneer de eerste cursisten vertrekken

haal ik mijn zelf ontworpen gebreide vestje

uit mijn koffertje.

En wat denk je...

... het vestje past gewoon perfekt.

Hoe is het mogelijk.

Niet te wijd aan de onderkant

en de mouwen ook precies op lengte.

Soms moet je een beetje geluk hebben...

... *Ü*...

Zo met het sjaaltje erbij 

is ze helemaal klaar

voor de herfst.

Elke dag geniet ik van het popje.

Het geeft zo'n blij gevoel...

... ik kan het niet eens goed uitleggen.

Thuis is het andere armpje opnieuw vastgezet

en het pruikje vooral aan de voorkant

goed vastgezet.

De haartjes zijn nog een beetje geknipt...

...niet te veel want dat springende vind ik juist zo leuk.

De knoopjes zijn aan het vestje genaaid

en nu is ze helemaal af.

Echt helemaal af!!!

XXX

Een lief popje...

Dank jullie wel voor de lieve reacties 

op mijn vorig blogje.

Ergens kwam er deze zomer

een bericht op IG voorbij

over een proefworkshop poppen maken

in één dag.

Dat leek mij wel wat.

Het is al weer even geleden

dat ik zo'n workshop heb gevolgd.

Dat kun je hier en hier lezen.

In juli kwam er een pakketje

mijn kant op.

En dit zat erin.

Een bolletje wol voor het pruikje

en gekaarde wol met een viltnaald.

Want een popje maken in één dag

is eigenlijk niet te doen.

We mochten daarom thuis alvast een basisbolletje maken

en een pruikje haken.

Er werd driftig geprikt.

Dat ging niet helemaal pijnloos...

... maar die les leer je heel snel...

...*Ü*...

Er blijft nog wat wol over

en ik twijfel wat ik daar mee moet.

Maar dan bedenk ik dat ik dat tijdens de workshop

altijd nog kan toevoegen mocht mijn bolletje

niet stevig genoeg zijn.

Dan is het pruikje aan de beurt.

De wol haakt niet echt fijn

omdat het lastig te zien is 

waar je in moet steken.

En met het doorhalen

 blijft mijn haaknaald soms steken.

Maar het is heel vergevingsgezind...

... en dat is weer fijn...

...foutjes zie je niet...

...*Ü*...

Het pruikje is eigenlijk ook zo af.

Voor de zekerheid laat ik de draad zitten.

Wanneer het straks toch niet helemaal past

 kan ik het zo aanpassen.

Mijn huiswerk is af

en dat geeft een voldaan gevoel.

Maar goed ook want een paar dagen later

staat mijn hoofd niet echt meer naar handwerken.

De poppenworkshop zelf was een heerlijk vooruitzicht.

Door alles wat er onverwachts op ons pad kwam

was de datum ineens sneller dichtbij dan gedacht.

Een paar dagen voor de workshop bedacht ik 

dat ik mij wel alvast kon onderdompelen

in het poppensfeertje.

Allerlei ideeën opdoen

en filmpjes bekijken.

Bij mijn wolletjes vond ik nog restantjes voor een vestje.

Mijn breinaalden werden tevoorschijn gehaald

en de eerste steekjes gebreid voor een

lief poppenvestje.

Het is een hele uitdaging om zonder pop

een vestje te breien.

Mijn enige houvast was de lengte van de pop

en het door mij gemaakte hoofdje met pruik.

Al breiend ontstond dit eigen ontwerp

waarvan ik geen idee had of het zou passen.

Daarna zijn de mouwtjes nog gebreid.

Na het vestje is het tijd voor een sjaaltje.

Dan zit mijn poppekind in ieder geval de komende herfst

goed in de kleertjes.

Ideeën genoeg.

Ik brei ook nog twee paar slofjes.

Groot en klein...

Ik maak mij geen zorgen of ze passen...

...er staan hier nog genoeg beertjes

die straks blij zijn met deze slofjes.

In mijn voorraad vind ik twee leuke stofjes

die meer dan geschikt zijn voor een jurkje.

Maar een echt passend patroontje kan ik niet vinden.

Geen nood want we krijgen nog 

een patroon voor een poppenjurkje.

Ook ligt er straks een onderbroekje klaar

voor mijn poppekind.

De avond voor de workshop

wordt alles in dit koffertje gestopt.

Klaar om de volgende ochtend

al vroeg mee op stap te gaan.

Want ik moet er niet aan denken

dat ik mijn huiswerk vergeet mee te nemen.

 

- wordt vervolgd -

Blogmas 7, 8, 9 en 10...

 B L O G M A S  7

Er wordt nog steeds gehaakt

aan de tweede kerststal.

De dag vliegt voorbij.

Tegen het eind van de middag

komt onze jongste 

met haar gezin weer op bezoek.

Samen eten... goede gesprekken...

... Nora en Tijs die lief samen spelen

en af en toe ook even wat willen vertellen.

Het is al laat wanneer ze weer huiswaarts gaan.

Morgen is de laatste les van het Naaldkant

en ik heb mijn huiswerk nog niet af.

Daar is de rest van de avond mee gevuld.

Ik heb één rij te los gewerkt.

Maar naaldkant is heel vergevingsgezind.

Ik frummel wat aan de draad

en nu ziet het kantwerk

er gelijkmatiger uit.

Dat rare frutseltje kan ik vast

in de afwerkrand verstoppen...

...*Ü*...

B L O G M A S  8

Voor vandaag heb ik de ster

voor Nora en Tijs

 in de adventkalender gedaan.

Een chinees eetstokje

en een houdertje heb ik aan mijn jongste gegeven

zodat ze dat achter de kerststal kan bevestigen.

Maar kijk eens...

... Nora en Tijs hebben zelf al een oplossing bedacht.

...*Ü*...

's Middags heb ik de laatste Naaldkantles.

We gaan vandaag verder met het "borduur"...

de gefestoneerde rand.

Je legt wat draden over je werk

en borduurt dat vast

op de rand van je kantwerk.

Het is een intensief werkje.

In het begin is het vooral wennen

en goed kijken of je niet verkeerd steekt.

Hoewel je bij naaldkant

eigenlijk een scherpe naald gebruikt

ben ik heel blij met mijn bolletjesnaald.

Ik steek zo niet door het garen heen.

Het is opvallend stil in het leslokaal...

iedereen is aandachtig bezig.

En zo gaat de laatste les

bijna geruisloos voorbij.

De rest van de dag 

ben ik vooral bezig met de afwerking.

B L O G M A S  9

Ik ga verder met mijn naaldkantwerkje.

De afwerking ziet er simpel uit 

maar er zit uren werk in.

Naaldkant is veel arbeidsintensiever

dan het gewone kloskant.

De rand met de pootjes

gaat eigenlijk best snel

hoewel je bij de pootjes zelf goed moet opletten.

Ik ben blij met mijn kantkloservaring.

Volgens de juf is het lastig om in de pootjes te werken

maar met de bolletjesnaald lukt het aardig

om het "borduur" bij de pootjes netjes te krijgen.

Het ziet er nu bijna net zo uit als het voorbeeld in de les.

's Avonds ga ik verder met haken

voor de kerststal.

B L O G M A S  10

Ook vanmorgen ben ik aan het haken

voor de kerststal.

Er komen nog twee kamelen bij

voor de adventkalender van Nora en Tijs.

Met de engel voor de kerststal van Maeve

kom ik net een klein stukje tekort.

Dat wordt weer een bezoekje aan de wolwinkel.

Verder heb ik een lunchafspraak met mijn tante...

... op weg daarna toe

haal ik het zakje met de kameel

even bij mijn jongste op.

Dan kan ik de andere twee

op dezelfde manier afwerken.

De rest van de dag is gevuld 

met het bekijken van wat vlogmas

en wat haakwerk.

XXX

Borduurtas II...

 Op mijn hobbykamer

staat al wat jaartjes een doos

met wat ooit een mooie handwerktas

moet worden.

Ik heb er al eerder over geschreven:

verliefd op een tas (klik)

borduurtas I (klik)

Vandaag kwam ik deze oude foto's tegen

en bedacht dat ik er maar weer eens

een blogbericht over zou schrijven.

Want wat zou het gaaf zijn

wanneer ik voor het einde van dit jaar

deze tas ook écht

als handwerktas kan gebruiken!!!

Het patroon van de tas,

de stof en een patroon van letters

kreeg je bij de 2-daagse workshop.

De rits moest je zelf kopen... 

en die ligt al die jaren

braaf te wachten...

 Omdat de stof zo'n prachtige

evenweave heeft

bedacht ik dat het zonde was daar niet meer

mee te doen.

Ik had het patroon van  de "Papa" lap

en besloot daar de tas

mee te verfraaien.

Maar dat was best een hele klus,

want ik borduur één over één.

Ik weet nog dat ik er een tijd

heel intensief aan heb geborduurd...

en dat het toen stil viel...

... zó jammer.

Dit borduurwerk versiert straks

de voor- en achterkant van de tas.

Maar op de zijkanten 

wil ik ook graag nog wat borduren.

En eigenlijk is een kleine versiering op de pas

... aan de bovenkant 

waar de rits komt...

ook heel erg leuk.

Binnenkort toch maar eens kijken

 wat er nog nodig is

aan borduurwerk.

Want ik denk dat ik gewoon té veel wil.

Het wordt hoog tijd 

dat de tas af komt

en ik hem gewoon kan gaan gebruiken.

Ook al betekent dat

minder borduurwerk

dan ik van te voren heb bedacht.

XXX

Borduurtas I

Een oud projekt, begonnen in 2015!

Dat kwam door haar (klik).

...*Ü*...

In haar atelier stond een hele mooie

geborduurde tas.

In die tijd kwam ik regelmatig

 bij Jookies over de vloer

 omdat ik daar diverse workshops verzorgde.

De verleiding was groot...

...heel groot...

... *Ü*...

En zo volgde ik de 2-daagse workshop.

Mijn blog daarover kun je hier (klik) lezen.

Vakkundig kreeg ik te horen wat

de does en don'ts waren.

Aantekeningen werden gemaakt.

Tijdens de workshop was het vooral 

uittekenen van de stof.

Met potlood en liniaal werden

alle onderdelen nauwkeurig

op de stof getekend en uitgeknipt.

Nu heb ik het geluk een lockmachine te bezitten...

dus werd thuis alles netjes gelocked.

Zodat de stof niet zou gaan rafelen.

Want die tas... die zou ik nog lang niet

in elkaar kunnen zetten.

Het moest en zou een echte borduurtas worden.

Dus ging ik op zoek naar 

een geschikt patroon.

De patronen van de "papalap"

werden over de beide zijkanten

verdeeld.

In plaats van over 2 weefseldraadjes te borduren

bedacht ik het over 1 weefseldraadje te doen.

Om maar zoveel mogelijk

borduurwerk op de tas te krijgen.

(wordt vervolgd)

XXX

Hè... hè.... uitgestuiterd...

Was je stuiterig dan???
Nou... behoorlijk!!!

Sinds donderdagmiddag
... *Ü*...

De hele week keek ik er al naar uit.

De eerste cursusmiddag

van de "gepaerelde beuk".

Een techniek die hoort

bij de klederdracht van Walcheren.

Op Walcheren zijn in de periode
van ongeveer 1870 tot 1900
zogenaamde geparelde of
parelde beuken gedragen.

Dit zijn witte beuken,
veelal van piqué,
die met wit garen zijn geborduurd.

bron: Geheugen van Nederland

Er ligt al voorgetekende stof
voor ons klaar met bijbehorend garen.

Na een korte uitleg van Annemine Scheffer

kunnen wij meteen aan de slag.

Het is een ware ontdekkingstocht.

Gelukkig ga ik niet alleen op ontdekking,

maar ben ik in goed gezelschap.

Met een beetje fantasie
kun je je indenken dat
de buiten- en binnenrand
op een parelketting lijkt.

Daar komt de naam dan ook vandaan.

Zo kun je het misschien nog beter zien.

Dit is niet het resultaat
 van die middag hoor!

Je zou het niet zeggen
maar hier zitten nu al heel
wat borduuruurtjes in.

Al doende leer je zeggen ze wel eens...
en dat is hiermee écht zo.

In het begin is het vooral maar doen
en kijken wat het wordt.

Bij het tweede en derde hart
weet ik al heel wat meer...

vooral hoe ik het
een volgende keer
anders ga doen...

...*Ü*...

Na afloop van de cursusmiddag
ben ik helemaal stuiterig.

's Avonds en de volgende dag
ga ik daarom braaf
mijn huiswerk maken.

Het is nog niet af
maar ik ben gelukkig
wel uitgestuiterd.

Fijn weekend allemaal!!!

Wat zou er in zitten...

Van dit koffertje word ik

 zo blij.

 

Dat rood met die witte stippen...

het is een vrolijk gezicht.

 

 

Het was nog even spannend of ze ook

met mij mee naar huis zou mogen...

 

Vorig jaar juni volgde ik

 een poppenworkshop van Ineke Gray,

 bij Atelier Niels Holgersson.

 

Na binnenkomst mocht je alvast

het koffertje uitkiezen voor je pop.

 

Toen ik aan de beurt was

stond ze er nog...*Ü*...

 

 

Het koffertje werd gevuld....
...met een heel klein lief popje...

...*Ü*...  

 

Tenminste.... ik vind haar heel erg lief...
...*Ü*...

 

 

Het was hard werken tijdens de workshop

en de pop was nog lang niet af.

 

De kleertjes moesten nog gemaakt

en de voetjes nog vastgezet.

 

Kijk alles ligt keurig bij elkaar.

Zelfs de wol voor de staartjes...*Ü*... 

 

 

Dit schattige setje heb ik gekocht.

Het is een nachthemdje met mutsje...

 

Het is prachtig versierd.

 

 

Zo kun je het iets beter zien.

Het is allemaal zo klein...

 

Zo in een zomers zonnetje

is het heerlijk om hier aan te werken.

 

Hmmmm.... ik hoorde gisteren dat

er is vorst voorspeld.

Zou ik daarom zo'n zin hebben

in een zomers blogje??? 

 

Deze poppenmama vind dat

het tijd wordt voor de eerste kleertjes.

 

Ondanks de warmte kwam er een

wollen onderbroekje...*Ü*...

 

 

Als de zon wat is verdwenen

wil popje haar nachthemdje

graag aan.

 

Ze krijgt het wat koud

wanneer de warme zonnestralen

haar lijfje niet meer kunnen verwarmen.

 

Ik werk stug door.

De voetjes komen ook af.

 

 

De kleertjes???

Nee... die zijn nog steeds niet af...

 

Er wordt hier momenteel veel gebreid,

voor een heel lief klein meisje.

 

Maar daarna gaat deze poppenmama

weer verder met dit poppenkind...

 

...*Ü*...