Vorige week zijn we op een heerlijke zomeravond even bij mijn tante langs geweest. Heerlijk zittend in haar prachtige tuin genieten van elkaars gezelschap en de zwoele zomeravond..
Snel liep ze naar zolder en kwam met deze kostbare schatten weer terug. Ze wist niet wat het precies was, maar wel dat het bijzonder was.
De dame die al dit moois met veel geduld heeft geborduurd was al op hoge leeftijd. In haar jonge jaren volgde zij een opleiding om bruidsjaponnen en avondkleding te mogen maken.
Blijkbaar had ze geen verwanten meer waar ze dit moois aan kon doorgeven en zag ze geen andere weg dan het in de afvalemmer te deponeren. Mijn tante heeft de dame in kwestie vriendelijk gevraagd of zij het mee mocht nemen omdat het toch jammer was om al dat moois zomaar weg te gooien.
In totaal waren er geloof ik zes of zeven van dit soort werkstukken. Maar één van de bovenste foto en van de andere nog een stuk of vijf, zes. Ik wil er niet aan denken wat voor moois er op deze manier nog meer verdwenen is.
Drie van deze schatten mocht ik meenemen. Je begrijpt dat ik hier hééééél blij mee ben!!!
Naschrift: Wil je weten waar deze prachtige lapjes voor werden gebruikt, kijk dan even hier.
