Ineens is het herfst en krijg ik zin
in stampotten en voedzame soepen.
Deze week voor het eerst weer stampot zuurkool gegeten
en net een pan met pompoensoep
lekker ingepakt en in een verhuisdoos gezet.
Ja... echt!!!
Dochterlief had een megapompoen
via een kraampje aan de weg gescoord.
De helft mocht ik en dat was nog 2,5 kg.
Op mijn gemakje alles gesneden.
De pompoen... wortelen...
uien en knoflook.
Daarna eerst de uien en de knoflook aangefruit.
Daarna de pompoen erin met de wortel.
Vervolgens kerry en gedroogde pepers.
Het is een hele pan vol.
Met het toevoegen van bouillion
ben ik altijd wat voorzichtig.
Het staat bij mij net onder
en daarvoor was een liter meer dan genoeg.
Ik breng alles goed aan de kook.
De rest van de middag laat ik het warm ingepakt
in een oude slaapzak
in deze verhuisdoos staan.
Wel met de deksel dicht...
... *Ü*...
Straks hoef ik er
alleen nog maar even
met de staafmixer door.
Dat wordt smikkelen.
Vandaag is het ook precies twee weken geleden
dat ik onverwachts bij de oogarts zat
voor een netvliesscheurtje.
Die is die zelfde ochtend nog vast gelaserd.
Omdat elke handwerkster zuinig is op haar ogen
deel ik hieronder met jullie mijn verhaal.
Wanneer je er snel bij bent kun je namelijk erger voorkomen.
Voor wie niet zo van de medische verhalen is
zijn hier genoeg andere blogjes te lezen.
Zoals dit blogje (klik)
over een geborduurde pompoen.
* * *
Maar goed...
...laat ik bij het begin beginnen.
Een paar dagen voor mijn bezoek aan de oogarts
merkte ik een vreemde glinstering op
aan de linker zijkant van mijn oog.
Een soort van halve maan vormige schittering.
Ik besteedde er niet veel aandacht aan
maar merkte het af en toe wel op.
Omdat ik het een vreemde gewaarwording vond
deelde het met mijn man.
De dag daarop was het er ook nog
maar gek genoeg kon ik het ook enigszins negeren.
Eén of twee dagen daarna
merkte ik dat ik regelmatig mijn hoofd naar links draaide
omdat het leek of ik iets in mijn linker ooghoek zag bewegen.
Maar wanneer ik opkeek was er niets te zien.
De daarop volgende avond...
... terwijl ik in bed lag met mijn ogen dicht...
... zag ik links van onderaf licht schijnen in mijn linkeroog.
Alsof er een ruimte met veel licht
buiten mijn gezichtsveld was
en het licht uit die ruimte
een gedeelte van mijn oog verlichtte.
Een heel vreemde ervaring
want mijn ogen zaten immers dicht
en het licht in de slaapkamer was uit.
Licht zien terwijl het donker is...
....hmmm....
Maar ik zag ook van alles bewegen
in mijn linker oog.
Het deed denken aan dikke korte wormen en ik moet zeggen
dat het een hele onaangename ervaring was.
Maar nog steeds gingen er geen alarmbellen rinkelen.
Ik ben uiteindelijk in slaap gevallen
en de volgende dag waren er geen bijzonderheden.
Wel nog steeds links in mijn linkeroog een vreemde glinstering
en iets wat op schaduwen leek zien.
's Avonds herhaalde het fenomeen in mijn oog zich weer.
En toen begon het te knagen.
Ik ben uit bed gestapt en heb mijn mobiel opgehaald
en ben maar eens gaan googelen.
Ik kwam meerdere dingen tegen
maar bij alles was de conclusie
dat ik zo snel mogelijk
kontakt met mijn huisart moest opnemen.
Ik heb gewacht tot de volgende morgen
maar zou iedereen adviseren
om ook 's nachts te bellen.
De volgende ochtend
belde ik met de praktijk
en ik kon meteen terecht.
Er volgde een kort gesprek.
Ik deed mijn verhaal.
De huisarts vroeg specifiek naar lichtflitsen...
... maar dat herkende ik niet...
Ze deelde haar vermoeden van een netvliesloslating
maar ook dat het daar niet helemaal mee correspondeerde.
Voor de zekerheid heeft ze een afspraak
met de oogpoli gemaakt.
Daar ben ik haar heel dankbaar voor.
Daar kon ik ook dezelfde ochtend terecht.
In het ziekenhuis werden mijn ogen en mijn zicht gecontroleerd.
Ook daar werd gevraagd naar lichtflitsen
en opnieuw gaf ik aan die niet te hebben gehad
maar wel een glinstering aan de zijkant van mijn oog...
... bijna net buiten mijn gezichtsveld.
Vervolgens heeft de oogarts mijn ogen gecontroleerd
en constateerde hij in mijn linkeroog een netvliesscheurtje.
Wanneer dat niet behandeld wordt
kan uiteindelijk het netvlies loslaten
met alle gevolgen van dien.
Nog dezelfde ochtend
is mijn oog behandeld.
Ik moest nog heel even wachten
en daarna kon ik naar de behandelkamer
waar met een laser rondom het scheurtje
kleine puntjes zijn "gebrand"
die littekenweefsel veroorzaken waardoor
het netvlies rondom het scheurtje goed vast komt te zitten.
Een soort van puntlassen zeg maar.
Omdat hij toch bezig was heeft hij ook een ander plekje
mee genomen.
Het was voor mij een pijnloze ingreep.
Gelukkig heb ik op advies van de oogpoli
een zonnebril meegenomen.
En die heb ik echt wel nodig gehad.
Voor het onderzoek zijn beide pupillen
kunstmatig vergroot en het duurt uren
voordat dat is uitgewerkt.
Dat betekent dat je ogen niet zelf het zonlicht
kunnen regulieren door de pupillen te verkleinen.
Vorige week was de eerste controle en alles zag er goed uit.
Wel heb ik nog steeds last van schitteringen
en zie ik ook nog steeds bewegingen in mijn oog.
Overdag is er dus eigenlijk niet veel veranderd
maar savonds is het zien van vormen in mijn oog
een heel stuk minder geworden.
En het licht is nagenoeg "uit".
Deze verschijnselen zullen de komende maanden verminderen
omdat mijn hersenen er aan gaan wennen
waardoor het minder aanwezig is.
Wel merk ik dat ik met mijn linkeroog soms vaag zie.
Soms lijkt het op een bepaalde plek te zitten
en soms lijkt het ook te bewegen.
Ik vermoed dat er iets in mijn oog rondzweeft
wat het zicht wat vertroebeld.
En wanneer ik net nog even op het internet kijk
blijkt dit inderdaad troebelingen (klik) te heten.
Ik hoef pas contact met de oogpoli op te nemen wanneer
ik lichtflitsen ga zien
of wanneer ik een donkere plek in mijn gezichtsveld zie.
Over een paar weken heb ik een volgende controle...
XXX
