Borduurtas I

Een oud projekt, begonnen in 2015!

Dat kwam door haar (klik).

...*Ü*...

In haar atelier stond een hele mooie

geborduurde tas.

In die tijd kwam ik regelmatig

 bij Jookies over de vloer

 omdat ik daar diverse workshops verzorgde.

De verleiding was groot...

...heel groot...

... *Ü*...

En zo volgde ik de 2-daagse workshop.

Mijn blog daarover kun je hier (klik) lezen.

Vakkundig kreeg ik te horen wat

de does en don'ts waren.

Aantekeningen werden gemaakt.

Tijdens de workshop was het vooral 

uittekenen van de stof.

Met potlood en liniaal werden

alle onderdelen nauwkeurig

op de stof getekend en uitgeknipt.

Nu heb ik het geluk een lockmachine te bezitten...

dus werd thuis alles netjes gelocked.

Zodat de stof niet zou gaan rafelen.

Want die tas... die zou ik nog lang niet

in elkaar kunnen zetten.

Het moest en zou een echte borduurtas worden.

Dus ging ik op zoek naar 

een geschikt patroon.

De patronen van de "papalap"

werden over de beide zijkanten

verdeeld.

In plaats van over 2 weefseldraadjes te borduren

bedacht ik het over 1 weefseldraadje te doen.

Om maar zoveel mogelijk

borduurwerk op de tas te krijgen.

(wordt vervolgd)

XXX

(B)uit...

Af en toe gaan we met de bee

ergens naar toe.

Zo waren we in oktober van vorig jaar

bij Jookies (klik).

Haar atelier ligt op een wonderschoon plekje

aan de rand van een klein dorpje.

Op weg er naartoe kom  ik langs 

mooie akkers en boerenbedrijven.

Ik weet nog dat ik dacht...

... hoe lang nog...

Het wordt de boeren steeds moeilijker gemaakt

 om voor onze voedselproduktie te zorgen.

Steeds vaker zie ik

de mooie Nederlandse Natuur

ingeruild worden voor zonneparken...

en straks waarschijnlijk windmolenparken.

Bij ons langs de A1 zijn een paar jaar geleden

gigantisch veel bomen gekapt

voor de bouw van twee windturbines.

De bomen, die niet alleen het geluid tegenhouden

van de snelweg, maar ook stikstof omzetten in zuurstof,

komen niet terug.

Dat heet verduurzaming... 

...???...

Het kon mij toen al benauwen

en dit jaar nog veel meer.

Maar daar zou dit blogbericht

 helemaal niet over gaan.

Wat was het gezellig in het Joke's Atelier.

Na elkaar begroet te hebben

werd er koffie gedronken.

Ik meen dat Sophie voor wat lekkers

bij de koffie had gezorgd.

En je begrijpt het al...

dit was oa mijn "buit" van die dag.

Maar er was nog veel meer 

wat ik die dag had gekocht.

Wat er ook zou gebeuren die winter...

... ik hoefde mij niet te vervelen...

... *Ü*...

Toch heeft het nog een hele tijd geduurd

voordat er een beginnetje

werd gemaakt.

Wel ging de doos af en toe open

en werden al die mooie stoffen

bewonderd en aangeraakt.

Waar mijn foto's van die dag zijn gebleven...

geen idee... maar mochten ze weer opduiken...

dan zal ik ze hier zeker delen.

XXX

Ouderwets breien...

Vorige maand kreeg ik ineens

weer breikriebels... 

Met dit lieve jurkje als resultaat...*Ü*...

Maar laat ik beginnen

bij het begin.

Hier begon het allemaal mee...

...een bewerkelijk en uitdagend randje.

Dit was mijn proeflapje.

Je kunt goed zien dat in het begin

mijn breiwerk wat losser was.

Toen ik de slag goed te pakken had

werd er een nieuw begin gemaakt.

Voor dit breiwerkje

gebruikte ik fijn haakgaren nr 12

en breinaalden nr 2.

Het breien van de onderste rand

was een erg intensief klusje.

Er leek geen eind aan te komen

...*Ü*...

Ongeveer 450 toeren zijn er gebreid.

Maar toen kon ik dan ook verder

met het jurkje.

Het ging mee tijdens

 ons eerste weekend op de boot.

Daar zijn heel wat steekjes gemaakt.

In het begin heb ik overwogen

of ik er niet zo'n heerlijk ouderwets

gebreid dekentje van zou maken.

Maar daar ontbrak mij de moed voor...

...*Ü*...

Het is een heel bewerkelijk breipatroon

maar na verloop van tijd

ging het bijna vanzelf.

Het motiefje bestaat uit acht naalden,

die herhaald worden.

Tussen andere werkzaamheden door 

werd er gebreid ...

Soms maar één keer het motiefje...

soms twee keer en een enkele keer meer...

Zo kon het gebeuren dat ik woensdag

ineens met het bovenstukje

kon beginnen.

Gistermorgen lag het werkje

er zo bij...

Een eitje zou je zeggen...

maar er was ook nog een tuinhek

dat van een nieuw laagje beits 

moest worden voorzien.

Eigenlijk geen werk

bij die hoge temperaturen

maar af en toe een beetje terpentine toevoegen

doet wonderen en daarna smeert

de verf weer fijn uit.

Het vooruitzicht van de laatste breisteekjes

was een goede stimulans

om die verfklus eerst te klaren...

Toen dat af was kon ik heerlijk verder

met dit lieve jurkje.

En toen... toen was ze ineens klaar...

Natuurlijk moeten er nog naadjes

vastgezet worden én 

er komt nog een gehaakt randje

langs de mouwtjes en het halsje.

Een jurkje... gebreid omdat ik denk

dat het heel gezellig zal staan

als ze aan een hangertje

in mijn eigen handwerkkamertje

komt te hangen.

Maar ook omdat ik ajourbreien

toch ook heel erg leuk vind...

Fijn weekend allemaal!!!

xxx