Posts tonen met het label borduurlap. Alle posts tonen
Posts tonen met het label borduurlap. Alle posts tonen

zondag 28 mei 2023

GH 1857 ... vervolg ...

Wanneer je een maand lang
al je aandacht
aan één borduurlap geeft
worden er grote stappen gezet.
 

Dat is één van de dingen
die ik heb ontdekt.

De hele maand april 
is er alleen 
aan deze lap gewerkt.

Daarnaast was het verven van borduurstof
... het verhaal lees je hier...
altijd een dingetje
wat ik maar voor mij uit bleef schuiven.

Vele instructies heb ik
 de afgelopen jaren bekeken.

En dan blijkt dat al die informatie bij elkaar
toch ergens is blijven hangen.

Zo blij dat ik de uitdaging
met mijzelf ben aangegaan.


Maar wat doe je 
wanneer het borduuravontuur over lijkt?

Je nog borduurstof en -garen hebt
 en jij zelf nog niet wilt stoppen?


Dan ga ja natuurlijk gewoon
vrolijk verder
... *Ü* ...

Met stiksteekjes 
werden de kaders van de verschillende
borduurwerkjes aangegeven.

Want ik wilde zoveel mogelijk 
uit het over gebleven
borduurstofje halen.


En zo kwam er toch  ook een huisje
met een donkerder kader
om de kozijnen.

Het verhaal over de kozijnen
lees je hier.


En werd die schattige bloemenvaas
nóg een keer geborduurd...

... maar nu om straks
 in een prachtig naaldenmapje
te veranderen.

En toen was mijn groene Tarragon op...
en wacht ik tot ik meer nodig heb 
van de borduurwinkel
om mijn bestelling te plaatsen...
...*Ü*...


Op zolder vond ik een leuk doosje...
om straks
 al die leuke geborduurde frutsels
in te kunnen bewaren.

Hoewel...
... ik vermoed dat hij toch wat te klein is
voor al de ideeën die ik in mijn hoofd heb.

Fijne pinksterzondag!

XXX

zaterdag 27 mei 2023

GH 1857 ... vervolg...

Wat zou ik GH
graag eens spreken.


Want o...  
wat is het een fijn patroon.

Wat voor meisje zou ze zijn geweest.

In ieder geval heeft ze
een groot talent voor kleurgebruik
en een verfijnde smaak.


Wanneer je zoveel plezier
aan het borduren beleefd
dan groeit zo'n lap bijna vanzelf.

Tussendoor krijgt de rand
ook de nodige aandacht.

Mij helpt het om de andere motieven
op de juiste plek te krijgen.


Met het huis heb ik het mijzelf 
onnodig moeilijk gemaakt.

Het origineel heeft een licht kader
 om het groene kozijn.

Maar ik vond de toepassing
bij het speldenkussen
... even bij de bovenste foto kijken...
 erg mooi.

Daar hebben de kozijnen 
een donkerder kader.


Er zat dus niets anders op dan het 
uit te proberen.

En eerlijk gezegd...
beide zijn mooi.

Uiteindelijk heb ik gekozen 
voor het originele ontwerp.

Omdat dit visueel het huis
meer status geeft.

En ik vind het vooral 
een heel statig huis...
... *Ü* ...

XXX

vrijdag 26 mei 2023

GH 1857... vervolg...

 Het voelt een beetje vreemd...
geen nieuw blogje meer over
de antieke breirol.

Maar er blijft nog genoeg over
om hier te delen.


Want hoe is het nu 
met de GH 1857 borduurlap???

Vrijdag 31 maart 
zijn de eerste steekjes geborduurd.

Je kunt het hier lezen.


Het borduren hiervan is zo leuk!!!

De borduurlap 
groeit bijna vanzelf.


Er zit genoeg variatie in...

Gedachteloos hele stukken borduren
of het fijnere werk 
waarbij je meerdere kleuren gebruikt.


Het fijne is dat het aantal kleuren
goed te overzien is.

Twee symbolen in het patroon
zorgen soms voor wat verwarring 
omdat ze visueel erg op elkaar lijken.

Ik borduur meestal vanaf een werkkopie
maar moest herhaaldelijk het origineel
erbij pakken.

Ook verdwijnen de ruitjes
wanneer je een kopie maakt.


Maar dat maakt het ontwerp zelf
weer ruimschoots goed.

Voor mij is dít
de fijnste lap 
die ik ooit geborduurd heb.

XXX

maandag 22 augustus 2022

Meer doorrijgjes...

Ik was vorige week iets té snel blij met de koelere temperatuur. 
Het werd 's middags alsnog behoorlijk warm.

Maar het went... de temperatuur...
en het is een kwestie van aanpassen.
 

Het doorrijgen blijft een prima afleiding
 er komen schijnbaar vanzelf wat vakjes bij.

En zo groeit de lap beetje bij beetje.


Wat een verscheidenheid is er toch...
ik blijf mij daarover verbazen.

Ook over de achterkant...
die vind ik net zo mooi als de voorkant.

Wanneer ik er aan denk zal ik daar 
nog wel een paar keer een foto van maken.


Bij de doorrijgjes is het vooral 
goed opletten bij de eerste twee rijen.

De rest volgt dan meestal vanzelf.


Grappig... mijn naald is zelfs langer
dan het doorrijgje lang is.

Een gepruts denkt de één...
... maar ik vind het heerlijk om te doen.


Mijn lapje is al iets verder 
dan deze foto laat zien.

Maar dat is voor een volgende keer.

Onvoorstelbaar dat het originele doorrijglapje
in of rond 1877 is gemaakt.

Ik ben Louise Chauvet Mars dankbaar
voor deze nalatenschap aan ons, borduursters...
... *Ü*...


Ik kreeg ook een vraag 
over de functie van de stokjes.

Vroeger was het de gewoonte om
bij een doorrijgje of stopje extra lussen 
aan de achterkant te laten.

Dit werd gedaan omdat het "nieuwe" garen kon krimpen.
De lussen zorgden ervoor dat het linnengoed
niet ging "trekken".

Om de lussen mooi te krijgen
gebruik ik cocktailprikkers.

Elk lusje wordt zo even groot.

XXX

maandag 15 augustus 2022

Wat een verademing...

Wat een ander weer hebben we vandaag.
Ik vind het een verademing.


De afgelopen dagen ben ik
met deze stoplap verder gegaan.

Dat werkt bij mij het beste 
tegen de warmte.


Bij 25°C of lager voel ik mij
het meest prettig.

Voor mijn HB begint het feest
pas vanaf een graad of 27, 28.

Hij heeft dan ook volop genoten
van het prachtige weer.

Het is hem van harte gegund...
... *Ü* ...


Het stoppen op zulke fijne stof
heeft altijd wat gewenning nodig.

Maar ik heb de slag
 weer helemaal te pakken.


Mijn naaldje danst weer door de stof
in plaats van dat ik het er doorheen 
moet worstelen.

En wanneer handen en ogen
weer goed op elkaar zijn afgestemd
dan vergeet je als vanzelf
dat het buiten zo warm is.


Zo krijg je een beetje een idee
hoe fijn het werk is.

Met 20 draadjes per centimeter 
kun je 10 kruisjes borduren.

Het naaigaren klosje geeft
wel iets van een vertekend beeld
want sinds kort kan ik op de markt
Gütermann klosjes kopen van 500 meter.


Om de lusjes netjes te krijgen
gebruik ik aan de achterkant
vaak coctailprikkers.

Dit doe ik al jaren zo...
voor mij is het geen gepriegel meer.

Maar ik weet nog
dat de eerste keer dat ik zo stopte,
het wel even wennen was.

En och... wat vergat ik toen vaak
om de draad goed om het stokje te doen.

Daar heb ik nu geen last meer van.

Het is eigenlijk net als fietsen...
dat verleer je ook nooit.

XXX