Vanaf maandag is hier
het gewone leven weer begonnen...
... manlief is weer aan het werk.
Maar het vakantiegevoel gaat
nog even door.
De boel de boel laten...
dat doe ik met deze warme dagen.
In de vroege ochtend
geniet ik er het meest van.
Daar moet al een eeuwigheid alleen nog
de buitenste rand aangezet worden.
In
juli (klik) stond het op mijn lijstje
maar kwam het er niet van.
Ik heb de quilt zelfs mee gehad
... maar het ging onaangeroerd
weer mee naar huis.
Nu is blijkbaar het juiste moment.
Er is een reden
dat ik het maar voor mij uit blijf schuiven.
Er zijn wat kleine hobbels.
Maar ja...
die hobbels verdwijnen niet vanzelf.
Dit keer weeg ik de verschillende mogelijkheden af
en besluit het er maar gewoon op te wagen.
Met de hand worden de randen vastgemaakt...
... een heerlijk ontspannend werkje.
Ik ben er de hele dag zoet mee...
en het lijkt zowaar goed uit te pakken.
...*Ü*...
Het lukt zelfs om de hoeken
er netjes in te krijgen.
Het is nog niet helemaal af...
er ontbreken in de hoeken
nog kleine stukjes stof.
Ik had gehoopt dat ik dat
met de afgeknipte stukjes kon aanvullen...
... maar dan loopt het patroon niet mooi door.
Ik heb al eens een extra lapje hiervoor gekocht...
... dus dat komt helemaal goed.
Gisteren kwam Nora gezellig een dagje op bezoek...
Voor de lunch hebben we samen
wentelteefjes gemaakt van oud stokbrood...
... en daarna onder de overkapping opgepeuzeld.
Nora kent het niet en is er blij verrast
dat het naar pannenkoek smaakt.
Vorig jaar heeft Nora op haar verjaardagsfeestje
van een vriendinnetje een borduurpakket gekregen.
Dat pakket heeft ze bij zich
en samen maken we een beginnetje...
In het begin is het allemaal nog onwennig...
maar ze heeft al snel de slag te pakken.
Het borduurwerkje blijft hier liggen...
dan kan ze er mee verder
wanneer ze de volgende keer komt.
Vandaag zou ik eigenlijk
voor de tassenvulling op pad gaan
maar ik denk dat ik de plannen omgooi...
verder ga.
XXX
