Het zit in de lucht...

Het zit in de lucht... Tijd voor verandering. Het kriebelt en borrelt. Het maakt enthousiast en ongedurig. Soms giert het door mijn lijf en dan staat het weer even stil.


Gedachten, ontmoetingen, dingen die ik lees en hoor. Het lijkt allemaal te draaien rond het thema verandering. Verandering betekent uitdaging, avontuur, het onbekende, maar ook eigenheid en identiteit. Verandering hoort voor mij bij moed, geborgenheid en veiligheid. Net als vroeger mijn eerste stapjes... nu ook durven uitstappen. Opnieuw, onbevangen, vol passie en verlangen.

Mijn zoektocht is nog niet af. Ik ben nog niet zover. Maar de laatste weken krijgt het steeds meer vorm.

De eerste stap in de richting van verandering is gezet. Mijn weblog is weer veranderd. Terug naar wat bij mij past. Een beetje zoals ik hier begon maar toch net even anders...

Appel-kaneel cakejes...

Vrijdag heb ik appel-kaneelcakejes gebakken. Erg leuk om te doen en het huis gaat er heerlijk van ruiken.

Wat heb je nodig

200 gram cakemeel of zelfrijzende meel
200 gram suiker
200 gram boter
2 theelepels vanille-extract
2 appels
1 eetlepel kaneel
1 theelepel kaneel
1 muffinplaat (12 stuks)

Schil de 2 appels, verwijder het klokhuis en snij de appel in kleine stukjes. Doe alles in een pan en voeg een klein beetje suiker toe. Doe een deksel op de pan. Laat de appel op een laag vuurtje zacht worden. Dit hoeft niet zo heel lang te duren. Vaak zet ik het gas bijtijds uit. Door de warmte van de pan gaart de appel nog na.

Mix de boter met de suiker tot een cremige massa. Voeg één voor één de eieren toe. Daarna het vanille-extract en de eetlepel kaneel toevoegen. Alles nog even goed mengen. De meel zeven en er voorzichtig doorheen scheppen.

Vet een muffinplaat in met boter. In elk bakje heel iets meel doen. Door te kloppen en de plaat wat rond te draaien de meel goed verdelen.

De oven aanzetten op 175 graden Celsius en gaan voorverwarmen.

Nu een schep van het beslag in de vorm doen. Tot de vorm ongeveer voor de helft of iets minder gevuld is. Daar overheen de appel scheppen.


Er blijft nog wat beslag over. Wat kun je daarmee doen?

Tip 1
Wat overblijft stort ik in een kleine springvorm. Het gaat samen met de bakplaat de oven in. Dit is leuk weggeven aan iemand en soms verdwijnt het hier gewoon in de vriezer. Handig voor als er onverwachts bezoek komt. Even in de oven... heerlijk!

Tip 2
Als ik meerdere lekkere dingen heb, zoals bij een high-tea, is deze hoeveelheid beslag voldoende voor 2 x 12 cakejes. Het beslag gewoon wat verdelen over de 24 bakjes. De cakejes worden nu iets minder hoog.

Als de oven op temperatuur is ongeveer een 18-20 minuten in de oven.

Helaas geen foto's van het eindresultaat, maar geloof me... ze waren heerlijk!!!!!

Het houdt niet op...

Vrijdag was dé dag. Ja, ja, ik mag weer een jaartje bij mijn leeftijd optellen. Het weekend ervoor was het feestje al gevierd met familie.

's Middag kwamen er nog wat vriendinnen langs. Erg leuk en gezellig. Daarna was het even snel wat eten met z'n drietjes want... 's avonds zouden we naar Aalten.

Pan de Vida, een organisatie waar wij ons erg verbonden mee voelen, vierde namelijk haar 5-jarig jubileum. Deze organisatie zet zich in voor de armste onder de armen in Peru. Dit doen ze met de hulp van sponsoren. Voor een klein bedrag per maand krijgt een kind elke dag te eten. De enige voorwaarde die wordt gesteld is dat het kind naar school gaat. Dé manier om verandering te krijgen in de vaak uitzichtloze omstandigheden van deze kinderen en hun familie.

Pan de Vida - Promoclip from Come Together TV on Vimeo.

Het werk van deze stichting is in korte tijd enorm gegroeid. Heel bijzonder was dat Carlos samen met zijn vrouw Mariela voor verlof over waren gekomen uit Peru en zo het feest mee konden vieren.

We wisten eigenlijk niet zo goed wat ons te wachten stond, behalve een optreden van Trinity.



We gingen er in eerste instantie heen om Carlos en Mariela te bemoedigen. En toen werden we zelf getrakteerd op een heus concert. Een beter verjaardagsfeest kan ik mij niet voorstellen...

Gouden randje...

Soms gebeurd het maar zo dat een dag een gouden randje krijgt. Zo'n dag, beter gezegd middag, heb ik gisteren maar zo gekregen. Heel bijzonder, heel speciaal.

De rit naar de Kranselarij was voor mij een feestje, rijdend langs de prachtige uiterwaarden van de IJssel. Hier en daar een kolonie ganzen. Een verdwaald paard eenzaam tussen de waterplassen op een droog stukje aarde. Een wat grauwig neveltje over het water en het land. Een beetje grijs en troosteloos, maar toch ook heel mooi.


Aangekomen op de plek van bestemming een allerhartelijkst ontvangst. Een gastvrije ongedwongen sfeer. Echt een warme plek.

De krans maken was erg leuk om te doen. Maar wat het zo bijzonder maakte was toch echt wel de ontmoeting zelf. Zo maar een kadootje...

Stil en in verwondering ben ik naar huis gereden.

Onverwacht een leuke middag...

En dan is het feest al weer voorbij. Het was erg gezellig. Maar toch weer helemaal vergeten om foto's te maken. Toen iedereen weg was gelukkig nog wel wat foto's gemaakt van de kandelaars die buiten stonden. Maar... daar moeten jullie nog even op wachten.

Want... ik wil jullie graag vertellen dat ik onverwacht een leuke middag heb vandaag. Ik ga zo een workshop doen bij Petra van De Kranselarij. 'k Heb er onwijs veel zin in.


Dit is zo maar een sfeervol plaatje van haar blog.

Gisteren was ik op zoek naar informatie om zelf een krans te maken. Natuurlijk vond Google ook een afbeelding van Petra. Zij maakt zulke mooie kransen. Ik was meteen verkocht. Tot mijn grote verbazing blijkt zij ook nog redelijk bij mij in de buurt te wonen. En... ik had natuurlijk nog wat verjaardagsgeld te besteden.

Na wat heen en weer gemail en vanochtend een laatste telefoontje is het zo meteen dus zover.

De komende dagen heeft Petra trouwens winterdagen georganiseerd. Volgens mij een echte aanrader.

Gezellige drukte...

Gisteren zijn de boodschappen gedaan voor het weekend.


Dit keer iets meer dan anders want morgenmiddag hebben we een huis vol. Erg gezellig. We vieren dan onze verjaardagen. De laatste jaren vindt dit feest, bijna altijd op de zondag die precies tussen onze verjaardagen in valt, plaats.

De zondagmiddag bevalt ons erg goed. Iedereen is vrij en meestal zijn er geen verplichtingen voor neefjes en nichtjes, zodat zij ook gezellig mee kunnen. De afgelopen jaren was er steevast een high-tea. Erg leuk en lekker. Dit jaar zijn we overgestapt op een hartige tapas-variant. Op de verjaardag van onze meiden, blijkbaar vieren wij alles in tweevoud, was dit erg geslaagd.

Vanmiddag beginnen we met de voorbereiding. We hebben door de jaren heen geleerd dat je het dubbele aan tijd kwijt bent dan je van te voren bedenkt. Afgelopen donderdag werd het bewijs nog weer geleverd. Volgens manlief begon ik wel erg vroeg met de voorbereiding. Maar hierdoor had ik wel voldoende tijd om me op te frissen en om te kleden voordat het bezoek kwam.

Ik vind het heerlijk om in de keuken te staan, maar niet onder druk. Door de jaren heen is gebleken dat organisatie toch echt het halve werk is. Wat mij ook helpt is om per feestje een kort verslagje te maken van wat we hebben gemaakt, hoeveel hiervan is ingekocht en of dit wel/niet voldoende was. Wat de totale kosten waren, voor hoeveel personen was ingekocht en natuurlijk... of het lekker was. Ik had het lijstje nog van de verjaardag van de meiden. Dit scheelde mij nu tijd.

Door deze manier van werken is het voor mij een gezellige drukte en geen verjaardagsstress. Kan ik genieten van het bezig zijn, zonder als een kip zonder kop rond te lopen. Je begrijpt waarschijnlijk al... er zijn ook dagen geweest dat ik er wel zo bijliep. Ja,ja... al doende leer ik.

Vanavond ga ik nu dus gewoon genieten van een vrije avond. Geen onrust in mijn hoofd want alles is voorbereid.

Morgenmiddag is het dan een kwestie van alles gezellig aankleden. Als ik er aan denk zal ik een foto maken, voordat de bende zich er op heeft gestort.

Ik ben benieuwd hoe jullie dit soort dingen organiseren. Misschien heeft er iemand nog een goede tip?

Als ik eerlijk ben, ben ik nog op zoek naar een lekkere pastasalade. Dus... mocht je een lekker recept weten... ik hoor het graag.

Genieten en nagenieten...

Vanmorgen zit ik heerlijk na te genieten van een gezellige dag. Gisteren was de verjaardag van mijn DH. We hadden alleen onze wederzijdse ouders uitgenodigd. Tegen vier uur kwamen ze gezellig binnendruppelen. Eerst natuurlijk koffie met wat lekkers.


Bij ons mag de jarige kiezen wat er die dag gegeten wordt. Dit keer een soort van rijsttafel, maar dan mijn hollandse versie. Nasi, gebakken eitje, satestokjes, verse boontjes met bamboe sajoer (jammie), satésaus, gebakken banaan, atjar, kroepoek, cassave en pinda's met kokos (seroendeng).

Na het eerste bakje ging ik de keuken in. Marjolein kwam gezellig helpen. Gelukkig was het vlees de dag ervoor al in de marinade gezet. 's Middags heb ik dit aangebraden en de groentes gesneden. Dochterlief en ik stonden toch nog een kleine drie kwartier in de keuken. Maar door een goede voorbereiding geen stress.

We hebben er met ons zevenen heerlijk van gegeten. De sfeer was gezellig. Het gezelschap erg prettig. Na een laatste bakje koffie ging iedereen weer huiswaarts.

En wij... mochten nog een extra gang doen, namelijk een héééééééle grote afwas.