Zo... dat is een latertje vandaag...
het schrijven van deze blog...
druk... druk... druk...
Maar gelukkig niet té...
... *Ü*...
Vandaag de laatste bee van dit jaar.
Het is een goede gewoonte
om dan een kerstswap te houden.
Dit nam ik mee...
... maar daar ging wel wat voorbereiding
aan vooraf.
Deze foto deelde ik op 13 januari
Zie je de kleine rondjes bovenop
de stapel???
Gisteravond kwam de naaimachine
op tafel.
Het was een soort van lopende band werk...
eerst alles doorgestikt...
... twee keer ...
door ervaring geleerd...
... *Ü*...
Daarna de naadtoeslag
smaller knippen...
Keren... en weer terug...
omdat ik vergeten was kleine
knipjes in de rand te zetten.
En toen opnieuw keren...
Ik heb me niet zitten vervelen
zal ik maar zeggen.
Vullen...
pfffff ik kreeg het er warm van...
...snel de thermostaat naar beneden.
Dit keer heb ik ze
op de Amerikaanse manier gevuld.
Middenin open knippen...
na het dichtnaaien
zet je een lapje stof over de naad.
Maar bij mij zouden er
gehaakte rozetjes op komen...
van te voren even gekeken of de rondjes
wel mooi over de naad heen vielen...
en dat deden ze.
Toen die kleine
gehaakte rozetjes
nog zo onzichtbaar mogelijk
vastzetten op de kussentjes...
En ze pasten precies in deze doosjes
die ik een paar weken geleden
bij elkaar heb verzameld.
In een winkel in Rijssen
vond ik op een niet logische plek
het laatste doosje...
precies genoeg voor iedereen.
Want voor iedereen...
...inclusief mijzelf...
wilde ik hetzelfde.
Ze zijn zo leuk!!!
Het inpakken heb ik vanmorgen
heerlijk op mijn gemak gedaan...
... kopje koffie erbij...
En natuurlijk moesten er ook foto's gemaakt worden...
... want een verhaaltje zonder plaatjes...
dat is toch minder...
...*Ü*...
Die achterste tas
- geen aandelen -
was nog over van ons weekendje weg
en daar gingen alle pakjes
vanmorgen in mee op reis.
Met zo'n swap vult zo'n tas zich
vanzelf weer en zo ging hij ook vol weer mee terug.
De prachtige plant kreeg ik nog
voor mijn verjaardag van een lieve vriendin.
Van een andere vriendin ook
een heerlijke verzachtende handcreme.
Maar die zat nog in mijn handtas
toen ik deze foto maakte.
En dat witte tasje???
Die is voor een zieke vriendin
die niet bij de bee kon zijn.
Ik dacht het zelf even af te geven
maar ergens op de terugweg
... ik was al bijna thuis...
dacht ik er pas weer aan.
Zo suf...
Op de terugweg kwam ik ook nog langs
een grote stoffenwinkel...
en daar heb ik een stofje kunnen scoren
voor het geval ik de ornamentjes
anders wil gaan afwerken.
Geen idee of ik het ook ga gebruiken...
maar je kunt nooit genoeg keuze hebben...
... *Ü*...
Het borduurgaren zat vandaag
in het pakje van de kerstkalender.
Bij thuiskomst de rommel
die overal nog lag netjes weggewerkt.
En toen weer door naar jongste dochter
en de kleinkinderen.
De plannen voor het eten
van 1e Kerstdag doorgenomen.
Daarna nog samen met Nora en haar mama
"keer op keer" gedaan.
Want dat gepraat van die grote mensen
is zoooo saai wanneer je zes bent.
Op de fiets naar huis...
en daar was mijn reddende engel!!!
Hij was al druk bezig
met het voorbereiden van de maaltijd...
en heeft vervolgens de afwas
voor zijn rekening genomen...
zodat ik toch nog een blogmas
voor vandaag kon schrijven.
Zo meteen nog samen een bakje koffie
en wordt er vanavond niet veel meer gedaan.
Alleen maar nagenieten
van een super gezellige dag...
XXX
