De volgende dag ga ik al vroeg op pad.
De route wordt nog een keer bestudeerd
en dan tuf ik toch echt weg.
Ik kom bij een gezellig huis
waar al een paar cursisten aanwezig waren.
Ik zit naast Petra... die mijn koffertje
herkent van mijn post op IG...
...*Ü*...
Ze vertelt dat ze zich last minute heeft aangemeld.
Er was onverwachts een plekje vrij gekomen
en ik heb een oproepje gedeeld op mijn IG account.
Grappig hoe klein de wereld is.
We beginnen met koffie en cake
en een voorstelronde.
Daarna gaan we aan de slag.
Eerlijk is eerlijk...
het is flink doorwerken.
Ik had bedacht foto's te maken
maar daar kom ik amper aan toe.
Zo ziet mijn popje er ergens
halverwege de ochtend uit.
Het bolletje dat ik thuis heb gemaakt
is wat aan de stevige kant.
Dat mag een volgende keer wat losser...
... leermomentje...
Maar het heeft uiteindelijk
geen invloed op het resultaat.
Ik ben tenminste meer dan tevreden.
Dit is het voorbeeldpopje...
...wat is ze lief he...
En kijk die oogjes ...
... dat hoop ik ook nog eens te kunnen.
Wanneer het hoofdje af is
blijkt mijn pruikje toch iets te klein.
Met wat gefrunnik
lukt het om een stukje uit te halen
en haak ik het zodat het mooi past.
Net voor de lunch
is het gezichtje af.
We worden getrakteerd op soep
en broodjes.
Het smaakt allemaal even lekker.
Omdat het weer prima is
eten we fijn buiten.
Daarna weer snel naar binnen
want we hebben de tijd echt wel nodig.
Met het vastzetten van de armpjes
zit ik wat te worstelen.
Het eerste armpje zit prima...
... het tweede lukt wat minder goed.
Ik besluit het voor nu te laten
en eventueel thuis het armpje
opnieuw vast te zetten.
Dat doe ik ook bij het pruikje...
... het zit vast maar het kan nog wat netter...
maar daar gun ik mij geen tijd voor.
Want ik hobbel telkens net achter alles aan.
Bij het vastmaken van de haartjes
gaat het ineens vlot.
Ik maak de haarbos niet te vol...
maar doe zo om de 1,5 cm een strengetje.
Helaas nergens foto's van.
En dan zijn de eerste popjes al klaar.
Sommige dames komen van ver
en willen graag bijtijds naar huis.
Maar een groepsfoto is natuurlijk wel zo leuk.
Snel krijgt mijn poppenkind
nog wangenrood op haar gezichtje.
Ik zet nog wat korte haartjes aan het pruikje...
... dan heeft ze ineens ook een pony.
Gelukkig heeft Marga wat jurkjes klaar liggen
voor de verkoop en ik trek mijn poppenkind
zo'n jurkje aan.
Ik wil nog zelf jurkjes maken
maar deze staat haar zo leuk!
Alsof ze voor mijn pop gemaakt is.
En wie weet wanneer ik toekom
aan het zelf naaien
van zo'n jurkje.
Het patroontje voor het jurkje is helaas nog niet klaar...
...we moeten nog even wat geduld hebben.
Zodra het af is krijgen we het.
Mijn poppenkind is zo in ieder geval klaar
voor de groepsfoto.
Kijk eens hoe leuk allemaal bij elkaar.
Wanneer de eerste cursisten vertrekken
haal ik mijn zelf ontworpen gebreide vestje
uit mijn koffertje.
En wat denk je...
... het vestje past gewoon perfekt.
Hoe is het mogelijk.
Niet te wijd aan de onderkant
en de mouwen ook precies op lengte.
Soms moet je een beetje geluk hebben...
... *Ü*...
Zo met het sjaaltje erbij
is ze helemaal klaar
voor de herfst.
Elke dag geniet ik van het popje.
Het geeft zo'n blij gevoel...
... ik kan het niet eens goed uitleggen.
Thuis is het andere armpje opnieuw vastgezet
en het pruikje vooral aan de voorkant
goed vastgezet.
De haartjes zijn nog een beetje geknipt...
...niet te veel want dat springende vind ik juist zo leuk.
De knoopjes zijn aan het vestje genaaid
en nu is ze helemaal af.
Echt helemaal af!!!
XXX
