Posts tonen met het label holbein. Alle posts tonen
Posts tonen met het label holbein. Alle posts tonen

dinsdag 30 juni 2026

Even bij praten...

 Wij zijn de warme dagen
prima doorgekomen.

Ik blijk veel minder last van de warmte te hebben
dan voorgaande jaren.

En ik ervaar het als een kadootje 
dat ik voor het zomerse weer
geen lange reis hoef te maken
maar gewoon thuis kan genieten.

... *Ü*...


Wel deel ik mijn dagen anders in.

's Morgens vroeg de huishoudelijke taken
en een wandeling naar het winkelcentrum.

De rest van de dag doe ik het wat rustiger aan.

Ook eten we met deze dagen anders...
...minder en lichtere kost.


Maandag is een bonusdag.

Al vroeg in de ochtend
ben ik aan de wandel
en de rest van de dag "vrij".

Die breng ik door
op mijn favo plekje van deze dagen...
... onder de overkapping.

Een briesje maakt het extra aangenaam.

Ik probeer de draad weer op te pakken 
na mijn laatste blogbericht.

Laat ik je eerst bijpraten over mijn bloemetjesquilt
die je op de eerste foto al kon zien.


De hoeken van deze quilt zijn vastgenaaid...
maar wanneer ik alles omvouw
kom ik tegen mijn verwachting in
 toch niet goed uit.

In mijn enthousiasme heb ik de overtollige stof 
op de hoeken al afgeknipt...

Dom!!!

Maar wanneer het niet kan zoals het moet
moet het maar zoals het kan.

Ik ga écht niet die hele rand loshalen.


Dus wordt er wat geknipt
en een ander stuk bijna onzichtbaar aangenaaid.

En wanneer de hoek weer is vastgenaaid
ziet het er zo uit...


Goedgekeurd...

...*Ü*...

Tussendoor was het vorig weekend
ook nog vaderdag
en hebben we heerlijk met onze jongste
en haar gezin gelunched.


De rest van de dag brengen we thuis door
en tegen de avond is het fijn toeven
op het terras met een drankje en een handwerkje.

Mijn lap met vierkantjes
 is ook weer verder gegroeid.

Soms ligt het een paar dagen stil
en soms maakt mijn turbonaaldje overuren...
... *Ü*...


Maar daar schrijf ik een andere keer 
wat uitgebreider over.

Vorige week werd ik ook nog onverwachts getrakteerd 
 op een oppasochtend met Tijs.

Hij heeft geoefend met jongleren... 
...dat koppie elke keer wanneer het lukt.

En op de warmste dag van de week...
... vrijdag...
 gingen wij op stap 
voor onze "nieuwe" auto.

De airco hebben we in ieder geval
goed kunnen testen...
... *Ü*...


Zaterdag ben ik al vroeg buiten 
met een theetje en wat kersen.

Met een handwerkje erbij is het
een fijn begin van de dag.

Mijn bloemetjesquilt pak ik erbij...
... want hoewel de ruit mooi doorloopt
is er ergens toch iets niet helemaal goed gegaan...
... één rand is een cm smaller dan de anderen.


Ik maak wat foto's
 om te zien of het mij ook echt stoort.

Maar ik kan er blijkbaar prima mee leven.

Ook omdat ik geen idee heb 
hoe het op te lossen.

Wat later op de ochtend tuffen we
 in onze nieuwste aanwinst naar Zutphen.


Het is heerlijk toeven aan de waterkant.

We besluiten niet echt te lunchen
 maar genieten van een plankje met kleine hapjes.

Dat hebben we vorige week ook gedaan 
en is ons goed bevallen.

Er varen wel wat bootjes voorbij 
maar het is merkbaar minder druk op het water.

Of het de temperaturen zijn of de hoge dieselprijs...
geen idee.


We zien zelfs deze boot met de vlag van Nieuw Zeeland.

's Nachts worden we getrakteerd
 op een beste onweersbui
en veel regen... 
...maar ik slaap er prima om.

Ik word alleen even wakker omdat het
 net voordat de bui losbarst 
ineens heel hard gaat waaien.


Zondagmorgen begint opnieuw rustig
met een koffietje...

Voor hem warm en voor mij koud.

Wat later tuffen we weer met ons nieuwe autootje...
maar nu richten het oosten
om een bepaalde spreker te horen.

We ontmoeten onverwachts ook oude bekenden
en zo wordt het een aangename ochtend.


Wanneer we terugkomen zie ik dat de klaproos
een prachtige zachtrose kleur heeft gekregen.

Daarna maken we het gezellig 
aan de voorkant van ons huis...
... de beste plek om te zijn 
wanneer de zon daar nog niet is.

Dat doen we niet vaak...
... je zit wel daar wel op de kijk.

Maar het koele briesje
is heerlijk aangenaam.

Na een poosje frissen we onszelf op en
gaan we naar de Toekan voor een lunch.


Daarna trakteren we onszelf 
op een heerlijk ijstoetje.

De rest van de dag doen we rustig aan...
dat wil zeggen...
 ik doe rustig aan
en manlief stapt op zijn racefiets.

Dat heeft hij de afgelopen dagen wel vaker gedaan.

Zelfs op Curacao ging hij 
op het heetst van de dag nog fietsen...
... daar valt écht niet tegen te praten.

Vanaf een graad of 25 komt die man van mij helemaal in zijn element.

Hoe warmer hoe beter.

De middag gaat verder rustig voorbij.

Later op de dag installeren we ons weer buiten
met een drankje.

En dan ineens horen we een geluid
dat we al heel lang 
niet meer hebben gehoord.


Het geluid van een luchtballon.

Na de eerste volgen er nog twee.

Vlak achter ons is een terrein
 waar ze opstijgen.

Zo jammer dat er in Joure 
geen ballonnenfestijn meer
gehouden mag worden.

We hebben meerdere jaren vanaf onze boot
de meest mooie ballonnen voorbij zien komen.

Na de wandeling waar ik aan het begin
van deze blog over vertel
neem ik de tijd 
om wat dingen op papier te zetten.

Mijn vakantie plannen.

Het zijn vooral heel veel handwerkplannen.


Met het doorpitten van de quilts
 heb ik gemerkt dat ik veel meer doe
 wanneer ik dingen van tevoren voorbereid.

Dus komen er allemaal bakken met projekten
waar ik straks zo mee verder kan zonder eerst
van alles en nog wat uit te moeten zoeken of printen.

Het plan is goed... 
nu de uitvoering nog.

Zo... dat is een lang verhaal geworden.

Maar nu ben ik
wel weer bij met bloggen.

...*Ü*...

XXX

maandag 15 juni 2026

Een derde is af....

Zondag waren wij in Zeeland te vinden.

Het was een prachtige dag
met lieve familie om ons heen.

Mijn vakjeslap is ook weer wat gegroeid.


Dit is een heel lief randje
om te borduren.

Het holbein heb ik wat meer los gelaten
want niet elke steek eigent zich daarvoor.


De bloemetjes
 zijn wel in holbein gemaakt.

De kruissteekjes
 zijn daarna geborduurd.
 

Het geeft een verrassend lijnenspel
en is een feestje om te borduren...
... *U*...


Bij deze bloemetjes heb ik 
een andere strategie gevolgd...

... maar dat ben ik helaas
vergeten vast te leggen.


Met dit vakje ben ik nog bezig...
... allemaal hartjes.

Ik weet zeker dat ik dit motiefje
 al eens eerder heb geborduurd.


Zo ziet mijn lap er nu uit.

Ik denk dat ik ongeveer
een derde van de lap af heb.

XXX

vrijdag 12 juni 2026

Een manier vinden...

Er is een ander vakje gevuld...
... dat een heel eigen verhaal heeft gekregen.

Dit wordt een wat ander blogbericht
dan wat je hier normaal gesproken leest.
 

Toen ik dit vakje begon
was ik zoekende naar hoe ik het zou gaan borduren.

Er werden wat steekjes in holbeinsteek gemaakt
maar dit vakje leent zich daar eigenlijk niet voor.

Het wordt voor mij
 in ieder geval te ingewikkeld.

 
Dus probeer ik het met
de ouderwetse stiksteek.

Het duurt zo wel wat langer
maar ik vind het zo wel leuker 
om te borduren.

Dat was voor ik het nieuws uit Zeeland
had vernomen.


Wanneer ik vanmorgen verder ga met het vakje
dwalen mijn gedachtes regelmatig af
naar de getroffen families.

Wat een mooie afsluiting had moeten zijn 
van de basisschool is veranderd in een tragedie.

Het besef zal daar nog niet zijn ingedaald...
het is alsof je in een nachtmerrie zit
die maar niet lijkt te stoppen.

Tot het moment komt dat je je realiseert
dat het geen droom is
maar bittere realiteit.


Net zo als ik een manier
moest vinden met dit vakje
zullen zij ook een manier moeten vinden
om met dit verdriet om te gaan.

Een ding is zeker...
... niets is meer zoals het was.

XXX

donderdag 11 juni 2026

Bijna vanzelf...

 
Mijn lapje (klik) is weer wat gegroeid...
... je pakt het zo gemakkelijk op...
...en legt het ook net zo gemakkelijk weer weg...

*Ü*


Het onderste vakje heb ik gisteren nog geborduurd.

Die hele kleine steekjes
 is best wel wat gepriegel.

Maar dat hoort er ook bij.


Het vakje links boven...
... die met twee rijen margrieten...
...zijn nog van gisteren.

Daarna vond ik het welletjes...
... *Ü*...


Vanmorgen is de rest van het vakje
in het ochtendzonnetje geborduurd.

Even een uurtje tijd voor mijzelf.

Het is nog heerlijk rustig...
... iedereen is weg 
of vind het nog te vroeg.


Voor ik er erg in heb
ben ik met het laatste bloemetje bezig.

Met de juiste cadans
 borduurt dit vakje zich bijna vanzelf.

Het vakjespatroon is van Reflects de Soie
en heet Jeu de Points...
... een toepasselijke naam.

XXX