Gisteren had ik mijn eerste officiële omadag...
...wat is dat genieten.
De wereld herontdekken
door de ogen van Nora.
Alles is nieuw en bijzonder.
De lamp boven ons bed.
Het behang bij het aankleedkussen.
De pannen op het gasstel.
En zo kan ik wel doorgaan...*Ü*...
Soms is iets ook best wel spannend.
Zoals naar bed gaan.
Een vreemd bed en dit keer niet
het dekentje van thuis mee.
Een heel zielig trillend lipje
en ook wat traantjes...
Ik knuffel de kleine meid
en vertel haar dat ze niet bang hoeft te zijn.
Er wordt een liedje gezongen.
Een kusje en een aai
over haar bolletje horen er ook bij...
Een kusje en een aai
over haar bolletje horen er ook bij...
Ik blijf nog wat tegen haar praten
terwijl ik haar kleertjes netjes leg.
Daarna naar opa's kamer.
Het geritsel van omslaande bladzijden werkt.
Het blijft stil....Nora slaapt...*Ü*...
Dan kan ik mooi weer
verder met haar quilt...
De laatste blokjes zijn maandag
in elkaar gezet.
Vandaag ligt de quilt-in-wording
weer binnen handbereik.
Elke keer groeit de quilt
een stukje verder.
Er komt ook een sashing aan de buitenkant.
Dat is vooral meters maken...*Ü*...
Maar ik geniet van elk steekje.
xxx
weer binnen handbereik.
Elke keer groeit de quilt
een stukje verder.
Er komt ook een sashing aan de buitenkant.
Dat is vooral meters maken...*Ü*...
Maar ik geniet van elk steekje.
xxx


































