Posts tonen met het label kleinkind. Alle posts tonen
Posts tonen met het label kleinkind. Alle posts tonen

dinsdag 26 mei 2026

Deel17... smockwerk... vervolg

Op de laatste ochtend van ons verblijf in het hotel
ga ik verder met het smockwerk.

Ik betrap mijzelf erop dat ik het
voor mij uit blijf schuiven.

Het smockwerk zelf
vind ik best wel intimiderend...
... *Ü*...
 

Het smockwerkje wordt
ongeveer 10 cm breed.

Ik gebruik mijn nieuwe meetlint
die ik tijdens een bezoekje
 aan quiltwinkel De Lindehof
 van manlief heb gekregen.


Als alles is ingerimpeld 
wordt het toch iets smaller 
maar ik vind het wel mooi zo.

Ik gebruik geen spelden
 maar knoop mijn rijgdraden in bosjes aan elkaar
en knip het teveel aan garen gewoon af.

Dat werkt veel fijner
wanneer ik ga smocken.


Bij de bovenste rij is het allemaal nog erg onwennig.

Met het bijgeleverde perlé garen wordt het
 niet helemaal naar mijn zin.

Gelukkig zit er in een ander pakket nog 
de juiste kleuren DMC.

Het blijkt een goede keuze...
....de steken vallen net wat soepeler.


Het is ook nog wat zoeken naar de juiste draadspanning .

Gelukkig kun je achteraf de steken
 nog wat strakker aantrekken
en na wat gerommel ben ik tevreden met het resultaat.

De brede blauwe rand lijkt heel indrukwekkend
maar is zeker niet moeilijker dan de vorige twee.

Het gaat eigenlijk heel snel en gemakkelijk.


Thuis ga ik verder met het smockwerkje.

De draadspanning lukt steeds beter
zonder dat ik het achteraf hoef te corrigeren.

Deze rode rand is leuk om te doen 
en geeft een leuk effekt.


En zo... al bordurend
begin ik voorzichtig te denken
aan een lief zomerjurkje met smockwerk
voor ons jongste kleinkind...
... *Ü*...

Daarom verander ik de laatste rand
in een steek die veel voorkomt
in het smockwerk.

Dan heb ik dat alvast geoefend.


Als het smockwerkje af is
krijgt het stoplapje 
nog een jaartal als finishing touch.

De vaart zit er goed in.

XXX

Andere blogjes over de pronkrol
vind je hier


XXX

maandag 2 februari 2026

Helemaal blij...

Gisteren zijn we even het truitje
voor Siepie wezen brengen.


 Nora was helemaal blij!!!

En wat fijn is...
het truitje past.

Niet alleen Nora is blij...
Siepie ook.


Siepie ging met ons mee naar huis
en bleef een nachtje logeren
zodat ik fotos van haar kon maken
in dezelfde stoel.

Dat was een ideetje van de mama van Nora.

Nora vond het prima
als Siepie maar wel
 in het logeerbed mocht slapen.


Dus werd Siepie gisteravond
lekker warm ingestopt.

Want het bazinnetje moet wel zien
dat het goed met haar knuffel gaat.


En toen ik vanmorgen even
 om het hoekje keek
was Siepie al weer wakker
en zat parmantig te wachten
tot ik haar mee naar beneden nam.

Vanavond gaat ze weer terug 
naar haar bazinnetje.

XXX

zaterdag 31 januari 2026

Siepie...

 Vorig weekend kwam Nora logeren...
en ze had iemand mee genomen.


S I E P I E

Oma
Ja Nora
Kun jij een trui voor Siepie maken?

Dus gingen we de volgende dag shoppen.

Nora wist heel goed hoe het moest worden.
en gelukkig vonden we mooi zacht garen.

Er werd van papier een patroon gemaakt.


 Het breien ging daarna lekker vlot
met naalden 5,5.

Het garen is heerlijk zacht
een breit fijn weg.

Maar het truitje in elkaar zetten en de draadjes afhechten
is bijna een onmogelijk klus.

Het zachte fluf stroopt op of schuift van de draad
zodat mijn draadje steeds korter wordt.

Ik bedenk van alles
maar het blijft een gedoe.


Ik krijg het niet naar mijn zin
maar ik bedenk dat Siepie
het waarschijnlijk helemaal niet ziet.

Dus ga ik stug door.

De mouwen haak ik 
om zo de draden van de kleurenwissel
mooi in de eerste toer weg te werken.

Dat doe ik ook bij de hals en bij de naad
onder de voorhanden.

Zo...
dat scheelt heel wat gedoe.

Nu alleen nog twee knopen eraan.

Ik weet dat er straks 
een meisje heel blij gaat worden.
... *Ü*...

XXX

zondag 21 december 2025

Blogmas 19....

Na een rustige start van de dag
 begin ik de dag met het wegwerken 
van de strijk.

Daarna stap ik op de fiets 
voor een bakje koffie bij mijn tante...
daar is het zo gezellig dat ik halverwege de middag
pas weer naar huis fiets.

We hebben samen geluncht
en herinneringen opgehaald.

Op weg naar huis
bedenk ik om even snel 
bij mijn jongste om het hoekje te kijken.

De kinderen zijn vanmiddag vrij
en dat is maar goed ook.

Ik zie twee hele vermoeide koppies.

Ze hebben gisteravond op school 
een heerlijk "kerstdiner" gehad
 met aansluitend een lichtjestocht.

We drinken samen wat 
en dan ga ik toch écht naar huis.

Nog snel de laatste dingen opruimen
zodat Peter in een gezellig huis komt.


's Avonds brei wat aan mijn sok
maar dat gaat wat stroefjes...
... ik brei meer terug dan vooruit.

Het zijn andere sokken dan deze op de foto...
... deze wol vind ik heel mooi
maar minder geschikt voor sokken...
met die brede banen.

Dus zijn ze een poos geleden uitgehaald
en is er ook al wat nieuws van gebreid.

XXX

Blogmas 18..

 Vandaag is het alweer een jaar geleden
dat onze jongste kleindochter is geboren.


Wat heeft ze een vreugde en liefde gebracht.

Nog twee dagen en dan heeft manlief kerstverlof.

Ik vind het dan fijn als alles spik en span is...
... het huis opgeruimd
en alles lekker schoon.

's Avonds facetimen we nog even met onze oudste
en zien we de jarige Jet ook even.

Zo fijn dat dit kan.

XXX

zaterdag 20 december 2025

Blogmas 13...

 B L O G M A S   13

Gisteravond heb ik alles ingepakt
en klaar gezet.

Wat het is weet ik niet...
maar de slaap wil maar niet komen.

Tegen 3.00 uur val ik eindelijk in slaap
om tegen 7.30 uur weer wakker te worden...
... een kort nachtje.

Niet veel later komt manlief naar beneden.

We drinken wat koffie...
pakken de auto in en tegen 9.00 uur rijden we
richting Zeeland.


Wanneer we Zeeland binnenrijden
worden we begroet met warme zonnestralen...
heerlijk.

Het is een fijn weerzien
en niet veel later voegt mijn jongste en haar gezin
zich bij ons.

Wanneer de jarige Jet beneden komt
is het wel even wennen...
... zoveel drukte
maar ook al die gezichten.


Gelukkig is het ijs snel gebroken
en genieten we allemaal 
van het samen zijn.

Maeve is zo'n lief meisje.

De dag vliegt veel te snel voorbij
en voor we het weten is het al weer tijd
om naar huis te gaan.

Met kerst zien we elkaar weer...
fijn om naar uit te kijken.

Op de heenweg heb ik een nieuwe sok opgezet...
en kom ik tot halverwege het been.

De rest van het been komt tijdens het bezoek af.

's Avonds brei ik thuis de hiel.

XXX

Blogmas 12...

 Een nachtje slapen doet wonderen.

Wel goed verkouden
maar gelukkig niet ziek.

Ik ga al voor acht uur
in de weer met de tweede kerststal...
...knippen en plakken.

Wanneer de kerststal klaar is
wil ik nog even naar de stad.

Want we hebben nog een wolwinkel...
... dat ik daar gisteren niet aan heb gedacht.

Zouden ze daar misschien het juiste kleurtje hebben???

De rest van de ochtend komt er niet veel
uit mijn vingers.

Zelfs de kerststal blijft liggen.

Wanneer ik eindelijk naar boven ga om mijn snijmat te halen
zie ik een mandje met haakwerkjes.

Mijn hart maakt een sprongetje...
want wat zie ik daar liggen?


Kijk nou...
dit pompoentje in wording...
... precies de goede kleur.

Je hebt geen idee hoe blij ik ben.

In no time is het uitgehaald.


De engel krijgt een hoofdje
en vleugeltjes.

De kerststal...
... die komt ook af.

Aan het eind van de middag 
wandel ik naar het winkelcentrum...
... op zoek naar een koffertje
om de kerststal in te doen.

Helaas is het bij ons niet te vinden...
... maar manlief heeft aangeboden
uit het werk even naar de stad te fietsen.

Ik installeer mij bij de Brasserie
met een theetje
en even later komt hij ook aanwaaien...
...met een koffertje.


De figuurtjes voor de kerststal
heb ik bij mij 
en ze passen er wonderwel in.

Zo komt alles toch nog goed.

Want morgen...
morgen vieren we de eerste verjaardag van Maeve.

Daar kijk ik heel erg naar uit.

Dus de rest van de dag zorg ik goed voor mijzelf.

Warme kruik... vitamine C...
en 's avonds weer op tijd naar bed...
... *Ü*...

XXX

dinsdag 28 oktober 2025

Een druilerige dag... en sokken...

Het belooft een druilerige dag te worden.

Het is nu in ieder geval miezerig weer
... ik blijf lekker binnen.

Wat later in de middag
 wordt het naar verwachting droog.
Dan ga ik er nog even op uit
voor wat boodschappen.

Druilerig... miezerig...
woorden die langzaam aan het verdwijnen zijn.


Deze maand wordt ook wel 
so(c)ktober (klik) genoemd
en dus vond ik het de hoogste tijd
om een paar sokken op te zetten.

Ze stonden nog op mijn verlanglijstje
voor deze maand.

Bron: Ravelry - Rachel Sogaard

Zaterdag...
... op weg naar Zeeland...
 is de eerste Thorsminde sok (klik) opgezet.

Het is een gratis sokpatroon.

Een leuk breiwerkje...
al is het wel even goed opletten
wanneer je met het patroonbreien begint.

Vooral de omslagen bij de "valse" kabel
vergat ik in het begin nog wel eens
en dan zit er niets anders op 
dan gewoon terug te breien.

Maar ook bij de rij met afgehaalde steken
ging ik een paar keer fout
maar dat weet ik alleen...

... *Ü*...


Gisteravond was een oppasavond
en heb ik een beginnetje gemaakt 
met de tweede sok.

Niet dat de eerste al af is.

Maar mijn wol is net wat dikker
 dan wordt geadviseerd.


Ik brei met Lana Grossa Meilenweit
kleurnummer 1390 op naalden van 2 mm.

Ik heb daarom 56 steken opgezet
terwijl de patroonbeschrijving begint bij 60 steken.

Dus moet ik bij de hiel waarschijnlijk gaan improviseren.

Dan is het fijner
om de sokken daar gelijk op te breien
zodat ik later niet opnieuw hoef uit te vogelen
hoe ik het ook al weer bij de eerste sok
heb opgelost.

Voorlopig is er nog niets aan de hand
en kan ik nog even verder.

De verwarming staat aan...
...een koffietje en breiwerkje zijn binnen handbereik...
 
Ik wens je een mooie dag!!!

...*Ü*...

XXX

woensdag 13 augustus 2025

Het gewone leven

Vanaf maandag is hier 
het gewone leven weer begonnen...
... manlief is weer aan het werk.

Maar het vakantiegevoel gaat
nog even door.

De boel de boel laten...
dat doe ik met deze warme dagen.

In de vroege ochtend
geniet ik er het meest van.


Maandagmorgen heb ik
deze boerenbontquilt (klik) er maar eens bij gepakt.

Daar moet al een eeuwigheid alleen nog
 de buitenste rand aangezet worden.

In juli (klik) stond het op mijn lijstje
maar kwam het er niet van.

Ik heb de quilt zelfs mee gehad 
naar het kasteel (klik)...
... maar het ging onaangeroerd 
weer mee naar huis.

Nu is blijkbaar het juiste moment.

Er is een reden
dat ik het maar voor mij uit blijf schuiven.

Er zijn wat kleine hobbels.

Maar ja... 
die hobbels verdwijnen niet vanzelf.

Dit keer weeg ik de verschillende mogelijkheden af
en besluit het er maar gewoon op te wagen.


Met de hand worden de randen vastgemaakt...
... een heerlijk ontspannend werkje.

Ik ben er de hele dag zoet mee...
en het lijkt zowaar goed uit te pakken.

...*Ü*...

Het lukt zelfs om de hoeken 
er netjes in te krijgen.


Het is nog niet helemaal af...
er ontbreken in de hoeken
 nog kleine stukjes stof.

Ik had gehoopt dat ik dat
met de afgeknipte stukjes kon aanvullen...
... maar dan loopt het patroon niet mooi door.

Ik heb al eens een extra lapje hiervoor gekocht...
... dus dat komt helemaal goed.

Gisteren kwam Nora gezellig een dagje op bezoek...

Voor de lunch hebben we samen 
wentelteefjes gemaakt van oud stokbrood...
... en daarna onder de overkapping opgepeuzeld.

Nora kent het niet en is er blij verrast
 dat het naar pannenkoek smaakt.

Vorig jaar heeft Nora op haar verjaardagsfeestje 
van een vriendinnetje een borduurpakket gekregen.

Dat pakket heeft ze bij zich
en samen maken we een beginnetje...


In het begin is het allemaal nog onwennig...
maar ze heeft al snel de slag te pakken.

Het borduurwerkje blijft hier liggen...
dan kan ze er mee verder 
wanneer ze de volgende keer komt.

Vandaag zou ik eigenlijk
 voor de tassenvulling op pad gaan
maar ik denk dat ik de plannen omgooi...
... ik denk dat ik met dit kussentje (klik)
verder ga.

XXX

maandag 10 maart 2025

Nog meer koffiepraat...

Na de poets en de strijk
ging ik vrijdagmiddag heerlijk op de fiets naar de stad.

Ik was nog niet halverwege of daar kwam
een ziekenauto met loeiende sirenes mijn kant op.

En voor ik het wist
stroomde de tranen over mijn wangen.

Niet fijn wanneer je op de fiets zit
en toch met een missie op weg naar de stad bent.

Ik heb mij wat proberen te vermannen...
want er moest nog wat 
worden terug gebracht naar een winkel.

Bij de W*br* toch ook maar even naar binnen gepiept
want ik had bij een breivlog
een heel handige organizer gezien.


Kijk nou hoe leuk!!!

Binnenkort nog eens kijken of ze er nog één 
in deze kleur hebben.

Tegelijkertijd wat breijuwelen gekocht...
... beter gezegd...
... dat moeten ze nog worden.

En deze twee klosjes...
omdat je er beter mee verlegen kunt zitten 
dan om verlegen.

En nu ik veel borduurwerkjes
helemaal af wil maken 
kan ik ze vast goed gebruiken.


Kijk... deze heb ik onlangs gemaakt.

Dat lijkt mij nu echt een borduurwerkje
 voor zo'n klosje.

Wacht...
 ik zal even laten zien wat ik bedoel.


Dat komt helemaal goed.

Afwerken met een lief ruitjes stofje
en dan om dit klosje wikkelen.


Kijk... ik heb ook nog wat
 van die handige knijpers gekocht.

Ik zie ze vaak bij quilters voorbij komen
en nu heb ik ze dus ook zelf.

...*Ü*...

Toen door naar de wolwinkel...
... maar een lief rose bolletje sokkenwol
voor Nora
kon ik er niet vinden.

En voor een vestje wat kopen...
... daarvoor was ik toch te weinig voorbereid.


Wel zag ik deze bolletjes sokkenwol...
... daar heb ik er twee van meegenomen.

Dat komt altijd van pas.

Want het weekend zouden we
ons jongste kleinkind na weken gaan bezoeken.

En dan ook een nachtje blijven slapen.

Dan is het wel zo fijn
 om een breiwerkje bij de hand te hebben.

Weer terug naar huis
 besloot ik de landelijke route te nemen.

Dat is het handigst...
zeker omdat ik nog even bij mijn jongste langs zou gaan.

Ik kom dan ook langs het ziekenhuis...
de plek waar ik de laatste keer samen met mijn vader was.

Hij had er een afspraak...
- niets bijzonders -
...hij is zijn hele leven nooit echt ziek geweest.

Ik ging mee als chauffeur
en voor de gezelligheid.

Tja... toen dat ziekenhuis in zicht kwam
gebeurde het weer.

De sluis ging open en er was geen houden aan.

Het was me het dagje wel.

Anders prima wanneer dit mij zou overkomen
maar de timing was niet echt fijn.

Het bezoekje gaf wel even wat afleiding...
... maar wat was ik moe.

Normaal ben ik wel te porren 
om iets geks met de kinderen te doen
maar dit keer was het wat saai voor hen.

Om thuis een maaltijd te bereiden...
... daar had ik echt even geen zin in...
of beter gezegd ik was gewoon te moe.

En zo trokken manlief en ik 
in het begin van de avond naar ons favo restaurantje
een paar dorpen verderop.

Dat deed goed...
... het was er gezellig druk
en we hebben heerlijk gegeten.


En er kwam zelfs nog een heerlijk toetje.

Ik ging al vroeg onder de wol...

De volgende morgen vertrokken we richting Zeeland.

Het was druk op de weg en de reis duurde 
dan ook wat langer dan ons lief was.

Maar wat was het fijn om ons kind en kleinkind
weer te zien.

Maeve vond oma wat spannend
 en begon spontaan haar lipje te trekken
en zette het op een bescheiden huilen
toen ze me zag.

Maar deze oma is niet voor een gat te vangen
en al snel waren we vriendinnetjes.


We hebben genoten van het leven met zo'n klein meisje.

Het was bijzonder om onze oudste als mama te zien.

De dagen gingen veel te snel voorbij.

Van enig handwerken kwam het helemaal niet.

Ook niet tijdens de urenlange autorit.


Zo druk als het op de heenweg was...
zo rustig was het op de terugreis.

We zijn vroeg in de middag vertrokken
omdat onze jongste met haar gezin
ook nog langs kwam in Zeeland.

Vanmorgen ben ik met een sopje
door het huis gevlogen
en heb daarna de stofzuiger zijn werk laten doen.

Echt nodig was het dit keer niet
maar ik merk dat ik momenteel
een soort van rust vind in het doen
van de gewone dingen.

Meer als in het handwerken.

Mijn gasfornuis heeft vandaag een extra beurt gekregen.

Het is hier al een week of twee
een soort van voorjaarsschoonmaak.

 Vanmiddag heb ik de kleinkinderen van school gehaald
en was het weer ouderwets gezellig.

Vogels spotten met Tijs
en knutselen met Nora.

En vanavond dacht ik...
ach... laat ik er dit keer
 eens een wat langere blog van maken.

Omdat ik het fijn vind 
sommige dingen vast te leggen
 en later nog eens terug te lezen.

XXX

vrijdag 24 januari 2025

Koffiepraatje...

 Hier was het 
de afgelopen weken 
wat stiller.

 Mijn gedachten zijn veel
bij ons jongste kleinkind
en haar kersverse mama.

Op afstand oma zijn is zo anders
 en daar moet ik best wel aan wennen.

Even om het hoekje kijken
is er niet bij.

Na 3,5 week gingen we
vorige week zaterdag voor de derde keer op pad
om met Maeve te knuffelen.

Precies een maand oud...
... wat gaat de tijd snel.

Onze jongste was ook mee.

 Het was fijn om tijd
met elkaar door te brengen.

Wonderlijk hoe zo'n klein kindje
het middelpunt van aandacht en liefde is.

Ik bracht wat kadootjes 
van een oudtante en de overgrootouders mee.

En een warm wollen dekentje.


Want deze oma vindt dat nieuwerwetse gedoe
met katoenen dekentjes maar niets...
... zeker niet in de winter...

...*Ü*...

Het dekentje is niet alleen bedoeld om warmte te geven...
... maar er zit ook heel veel liefde in gebreid.

Voor wie het leuk vindt zal ik er hieronder wat meer over vertellen 
en ook de gratis patronen met je delen.

Het begon allemaal met het uitzoeken van de wol.

De eerste keer dat ik in de wolwinkel stond...
moest Maeve onverwachts 
voor extra controle naar het ziekenhuis
omdat ze best wel geel zag.

Geen goed moment
 om dan met de mama 
over een kleur voor de wol te overleggen.

Gelukkig was alles goed.

De tweede keer kon ik wel overleggen...
... en is het deze mooie warme neutrale kleur geworden.


Er werden drie proefstukjes gebreid.

Allereerst de onderste met het koffieboontje...
daar moest ik wel heel goed bij opletten.

Ik vind het geen fijn patroon om te breien 
maar het resultaat is wel heel mooi.

Je vindt het gratis patroon hier (klik).


Daarna werd de middelste gebreid...
dat zou mijn keuze zijn geweest.

De voor- en achterkant zijn nagenoeg hetzelfde
en deze voelt warmer aan.

Dit is ook een gratis patroon
en je vindt het hier (klik).


De keuze van de mama viel op deze van Drops...
...ze is dol op ajour...

Het patroon heet Terracotta Dreams (klik).

Het breit tamelijk vlot weg.

In totaal heb ik 6 bollen gebruikt
van Cool Wool kleurnr 0590 Natur.

Het is 100% extrafijne Merinowol.

Het zou niet mogen vervilten
maar daar kan ik nu nog niets over zeggen.

De wol is dunner dan het patroon voorschrijft...
160 m per 50 gram.

De deken is gebreid op naalden 3,5 mm.

Mijn dekentje is na het wassen 
68 x 87 cm.

Het is 7 cm langer geworden
maar dat is alleen maar fijn.


Ik heb voor een andere afkanting gekozen.

De opzetkant en de afhechtkant 
zien er dan hetzelfde uit.

Wel moet je goed op je draadspanning letten
en de "rekbaarheid" vergelijken met de opzetrand.

Zorg dat je draad voldoende lang is.

Je gaat met de naald 
eerst twee steken naar rechts.


Daarna ga je door de eerste steek terug 
en laat je die steek van de naald vallen.

Dit herhaal je net zo lang 
tot al de steken van de naald zijn.


Zoals je ziet
is het dekentje volop in gebruik.

XXX

woensdag 5 juni 2024

Een mooie herinnering...

Vorige week was een rommelige week.

Zo was er de avondvierdaagse en 
en heb ik de eerste en de laatste avond
mijn jongste en haar oudste
aangemoedigd.

Tijs mocht de laatste avond ook meelopen...
...net vier en op school...

Ik zag een heel moe koppie
maar hij heeft het gehaald.

Zijn grote zus 
heeft alle vier de avonden gelopen.


Verder was er een familieweekend.

 Van te voren wil ik dan van alles doen
maar in de dagen voor vertrek
komt er vaak maar weinig uit mijn handen.

Gelukkig ben ik wel goed in het maken van lijstjes...
... boodschappenlijstjes...
... inpak lijstjes...
... nog te doen lijstjes...

De dag voor vertrek
krijg ik meestal een energieboost
en dan zijn die lijstjes super handig.

Er worden wat 
noodzakelijke wasjes gedraaid.

Met de meiden 
wat zaken afgestemd.

Boodschappen ingeslagen. 

Maak ik een grote pan met pastasaus
en doe ik een poging om een blokzijler brok
te bakken.

Beiden vallen goed in de smaak...
...*Ü*...

De brok is vooral kruidig van smaak 
en onze jongste telg 
blijkt er dol op te zijn.


Mijn handwerkjes leg ik klaar.

Een breiwerkje voor onderweg...
...niet deze...
en blauwe en witte bollen
... wel deze...
omdat ik veel breitijd verwacht
tijdens het weekend.

Er wordt een nieuw quiltblok voorbereid
en op de rode theedoek
vast gespeld.


Mijn borduurwerkjes gaan ook mee
omdat ik de nieuwe delen per 1 juni verwacht.

Maar het enige
 waar ik echt aan toe kom
 is breien.

Mijn breiwerk voor onderweg
zet ik donderdag op de pennen
en maandag brei ik het laatste restje 
van de 100 gram op. 

Daarna zet ik meteen
 dit breiwerk op de pennen.

Het is een eigen ontwerp.

Een sjaal voor op de boot...
vandaar blauw en wit.

Gisteren heb ik de hele dag gebreid...
...en vanmorgen ook nog best een poosje.


En zo konden de steken
 aan de bovenkant afgekant worden.

Maar toen was het ook echt gedaan met het luie leven.

Hup... met een lap en stofzuiger
vlieg ik door het huis.

Alle sporen van ons familieweekend zijn weer uitgewist...
...wat blijft is een mooie herinnering...

XXX