Borduurbee...

 Het weer is aangenaam koel

en daar geniet ik erg van.

Dus gelijk er maar even voor gaan zitten 

om een blogje te schrijven.

Er is genoeg te vertellen...

maar voor vandaag hou ik het

 bij de voorbereidingen voor de borduurbee

die vanmiddag op de agenda staat.

Mijn borduurkarretje (klik) werd geïnspecteerd...

en dit stapeltje gaat mee.

Het zijn vooral werkjes

die nog maar

een heel klein beetje 

liefde en aandacht nodig hebben

en dan zijn ze af.

Dit lapje deelde ik gisteren op Instagram...

daar hield ik je op de hoogte 

van het borduren

van het een-na-laatste vakje.

Maar ja...

de draadjes moeten nog wel afgewerkt...

... typisch iets voor de bee.

Deze van Jantina Mantal...

bijna af...

Ik moet het patroon

er weer even bij zoeken

en dan hoop ik haar deze zomer

af te krijgen.

Ze mag mee ...

voor de gezelligheid.

Deze twee 

hebben ook nog een paar

van die vergeten draadjes...

Hier moet nog een klein stukje

van de zoom worden gedaan...

Echt hoog tijd om dat

vandaag eens af te maken.

Deze is al weer een paar jaar oud...

en is voor de show-and-tell.

Net als deze...

... *Ü*...

De vorige keer

was de merklap mee...

... vandaag deze kleine borduurprojektjes

van de GH 1857.

Een échte aanrader...

ik heb haar

 met heel veel plezier geborduurd.

En dit "oudje"

is de hekkensluiter.

Voor mijn gevoel ook al weer

lang geleden geborduurd...

... maar wanneer ik het opzoek (klik)

blijkt het nog maar een jaar te zijn.

Je vindt hier (klik) nog meer berichtjes

over deze lap.

En terwijl ik dit berichtje tik 

bedenk ik mij opeens

dat je waarschijnlijk niet eens wist

dat ik op een nieuwe borduurbee zit.

Eigenlijk is het een oude...

maar hoe dat precies zit...

vertel ik een andere keer.

XXX

Fries Witwerk III ...

 Zoals de meeste bloggers al hebben ontdekt

merk ik ook dat het plaatsen van opmerkingen 

soms lastig is.

Ook terug reageren vind ik een dingetje.

Achter de schermen probeer ik 

hier een oplossing voor te vinden.

Maar ik ben erg blij met de reacties

die jullie plaatsen.

Ze worden heel erg gewaardeerd... *Ü*.

Vorige week is het sneewerk gevuld.

Met het mooie weer werd er buiten

onder de overkapping geborduurd.

De invulling met "blaadjes" is leuk om te doen

en hielp mij van mijn koudwatervrees af.

Ik had met mijzelf afgesproken dat ik eraan zou beginnen...

... en ook wanneer het niet werd wat ik ervan verwachtte...

het is OK.

Dat lijkt voor mij de manier te zijn om iets aan te pakken.

Geen hoge verwachtingen... 

het is wat het is... *Ü*.

Daarna verder met de volgende rand.

Eerst werden de middelste gaten opgevuld.

Niet moeilijk... vooral goed opletten.

Het boek legt het heel goed uit.

Vrijdagmiddag heb ik het laatste sneewerk gevuld.

Het huis was aan kant

 en ik had alle tijd van de wereld.

Ik heb de invulling heel iets aangepast

waardoor het meer symmetrisch werd.

Een tip: wanneer je op de foto klikt

 wordt het beeld groter en vaak scherper.

Nu deze randen zijn gelukt

krijg ik zin om mijn Markerlap

weer eens tevoorschijn te toveren.

Hoogste tijd dat die ook af komt.

De lap krijgt nog mijn initialen en een jaartal.

Ondertussen bedenk ik nog 

of ik de lap ga afwerken of inlijsten.

Wat ik ook weer wil gaan doen is een doosje vullen

met allerlei lapjes die bijna af zijn.

Een paar jaar geleden heb ik dat gedaan

en dat werkte wonderwel.

Soms zijn het de initialen en een jaartal...

... heel soms is het iets meer.

Het lijkt mij fijn 

om daar nu eerst 

mee aan de slag te gaan.

Naschrift:

Borduurgaren - Aurifil 28/2, kleurnummer 2725

Borduurstof - 16-draads Zweigart

XXX

Fries Witwerk II...

Misschien denk je...

al weer een berichtje?

Maar er is ook zoveel om hier te laten zien...

en ondertussen blijf ik natuurlijk niet stil zitten... *Ü*.

Misschien kan ik het trouwens 

beter blauwwerk noemen.

Maar witwerk is voor mij meer

 een aanduiding voor een bepaalde techniek.

Alle randen van  deze lap zijn leuk om te borduren.

Er was er niet één waarvan ik dacht

... nee hè...

Maar deze laatste twee waren toch écht wel

de kersen op de taart.

Mooie brede randen.

Om het handwerk zou je bijna weer

naar de klederdracht terug verlangen.

Maar dan echt alleen om het handwerk hoor

... *Ü*...

Het borduren aan deze lap ging bijna vanzelf.

Je pakt het eigenlijk zo op.

Soms maar even een paar sterretjes...

... dan weer een wat ingewikkelder patroon...

Het ritme en de regelmaat

is denk ik wat mij zo aantrekt.

Ik zou zo de hele lap weer opnieuw kunnen borduren.

In twee randen zit wat sneewerk...

de invulling daarvan heb ik tot het allerlaatst bewaard.

Ik heb zelfs nog ergens een Markerlap liggen

waar het sneewerk nog van gedaan moet worden.

Gevalletje koudwatervrees...

... maar ik heb ontdekt dat dat

vooral te maken heeft met je mindset.

Het lapje groeide snel...

en beetje bij beetje kwamen er randen af.

En met het borduren van de randen...

kreeg ik steeds meer het idee 

om deze lange lap in tweeen te delen.

Bij deze foto kun je zien 

dat ik bovenin nog wel met een nieuwe rand ben begonnen.

Maar die paar steken zijn alweer uitgehaald.

Dit wordt de lengte van mijn lap.

Lang genoeg om veel verschillende randen te laten zien...

... maar niet té lang om de aandacht te laten verflauwen.

(wordt vervolgd)

Fries Witwerk...

Vorig jaar zomer kwam er een geweldig boek uit...

Frisian Whitework van Yvette Stanton.

Veel werkjes lijken op die van het Marker Handwerk...

en daar hebben we - met dank aan Margreet Beemsterboer -

een prachtig naslagwerk voor in het Nederlands.

Wat het boek van Yvette zo bijzonder maakt...

... is de uitleg voor zowel links- als rechtshandigen.

Dat is een zeldzaamheid. 

Voor mij is het geen probleem meer om als linkshandige 

iets te doen op handwerkgebied.

Als jong meisje moest ik zelf veel zien uit te vogelen...

...tegenover de juf en dan "omdenken".

Een woord dat toen nog niet eens was bedacht... *Ü*...

Op de eerste foto kun je nog zien

dat ik met wit ben begonnen... 

...maar dat viel toch teveel "weg".

Het zou een lange lap worden...

... en dus besloot ik het in blauw te borduren.

Het is niet het meest perfekte garen

maar daar ging het bij deze lap niet om.

Het blauwe garen had ik in huis... de lap ook...

en wat heeft het mij een handwerkplezier gebracht.

Voor sommige randen is het blauw 

misschien iets te veel aanwezig...

Zoals het bovenste randje op deze foto...

... en toch is het zó helemaal goed...

Overal en nergens werd er begonnen...

... een beetje zoals de wind waait...

... waait mijn jasje.

Die derde rand van boven...

... een hele klus...

Maar heerlijk om te doen wanneer je je hoofd

wat leeg wilt maken...

Rustgevend hoorde ik laatst iemand zeggen...

... en dat is het...

(wordt vervolgd)