Het was hier een
rustig weekend...
Vrijdag ging ik als
een tornado door het huis.
Heerlijk alles aan kant
voor het weekend.
De zaterdag werd
een heerlijke borduurdag.
Aan deze Groninger borduurlap
ben ik eind vorige maand begonnen.
We waren even ondergedoken
in een hotel net onder Groningen...
... hoe toepasselijk...
Omdat er zoveel werkjes waren afgerond
vond ik dat ik wel wat nieuws mocht beginnen...
... dus ging dit lapje mee.
De eerste steekjes werden zaterdag de 23ste,
héééééél vroeg in de ochtend,
geborduurd.
De foto's daarvan staan nog op mijn mobiel,
en ach, ze zijn ook nog niet zo heel bijzonder.
Maar deze foto's zijn gemaakt
in de eerste week
van het nieuwe jaar.
En dan is er toch al heel wat meer te zien.
Ik ben in het midden begonnen
en van daaruit ben ik naar boven gegaan.
Zo kon ik een begin maken met de rand.
Op de één of andere manier vind ik het fijn
om die rand zo snel mogelijk te borduren.
De rand is voor mij een soort houvast
om te kijken of ik goed zit met de andere motieven.
Nadat de rand min of meer was gedaan
werd eerst het middelste motief met de
vogeltjes afgemaakt.
Vervolgens waren de verspieders aan beurt.
Het fruitmandje kwam erbij.
En van daaruit ging het weer naar boven.
Zo kregen het sterboompje, de haan en het hert
een eigen plaats op de lap.
Rechts onderin kwam het rozenboompje.
En daarna het kleine kannetje.
Dat kannetje houdt mij wel bezig.
Eigenlijk vind ik dat het niet zo
thuishoort op deze lap.
Maar misschien komt dat
omdat ik de betekenis niet goed weet.
De ster is deze week geborduurd.
En dan realiseer ik mij ineens
dat ik al over de helft ben met deze lap.
Wat is dat snel gegaan!!!
Maar ik vind het dan ook een juweeltje
om aan te werken.
Een pronkjuweel... en dan weten de
Groningers onder jullie genoeg
...*Ü*...
En kijk... dan is opeens...
nou ja... dat moet je natuurlijk
niet té letterlijk nemen...
... maar dan is opeens de rand helemaal af!
Het tweede rozenboompje komt erbij.
Ik hou wel van de symmetrie in deze lap.
Nu alles voor een tweede keer
wordt geborduurd is er een herkenning.
Het tweede rozenboompje is al weer af.
En het tweede fruitmandje heeft zijn
plek ook al op deze lap gevonden.
Zelfs het tweede kannetje...
Maar dat bewaar ik voor een volgende keer.
Zo kijkend naar deze foto
beginnen mijn handen al weer te kriebelen.
Misschien dat ik vandaag ergens
tijd heb om wat steekjes te zetten.
Dan zou ik heel graag
aan het sterboompje beginnen.
Maar niet meer dan één motiefje per dag.
Anders is de lap bijna te snel af
...*Ü*...
Een hele fijne maandag gewenst...
xxx
