woensdag 18 oktober 2017

Doorzetten...

Het dekentje voor Nora
groeit en groeit.
 
De kleine rondjes hebben
er een rand bij gekregen.
 
 
Allemaal vrolijke kleurtjes
die passen bij een klein meisje
die zoveel vrolijkheid brengt.
 
 
Dit zijn de eerste twaalf rondjes
die af zijn. 
 
Bij de volgende rand zie je pas goed
hoe mooi die middelste rand is.
 
Allemaal kleine bloemetjes.

 
Maar bij die twaalf is het niet bij gebleven.
 
Ik kan met de vier kleuren die ik heb
vierentwintig verschillende kleurencombi's maken.
 
Daarvan heb ik nu twee series.

 
Een derde serie kan ik zeker nog maken
met de katoen die over is...
 
... en misschien zelfs nog een vierde...
 
Ik heb nog geen idee hoe groot
het dekentje wordt.

 
Maar nu even niet haken maar
eerst een ander klusje...
... het afwerken van draadjes...
 
Normaal bewaar ik dat
 voor momenten waarop ik wel graag
 mijn handen wil gebruiken
 maar het niet te ingewikkeld moet zijn.
 
Maar nu wil ik het anders aanpakken.
 
Ik wil af van projektjes
die mega lang blijven liggen.

 
Afmaken waar je mee begint
is nu mijn motto.
 
Met het borduren is mij dat
dit jaar goed gelukt.
 
Dus worden er nu braaf draadjes weg gewerkt.
 
Er zijn er drie af van de achtenveertig...
Dus nog heel wat te gaan.

 
Ik ben benieuw of het mij lukt deze bolletjes
en de haaknaald te negeren.
 
Dat zou heel bijzonder zijn.
 
Maar voorlopig hou ik het vol...
...*Ü*...
 
Fijne dag!
 
xxx

dinsdag 17 oktober 2017

Op het water...

Gistermorgen gingen wij al vroeg op pad.
 
Er stond een klusje op de agenda
die wij helemaal niet vervelend vinden.
 
 
Een tochtje over het water
naar de winterstalling.
 
Geen spektakulair gebeuren.
 
Een tochtje van niets...
maar een kleine drie kwartier.

 
Vanuit de haven wordt er altijd
gezamenlijk richting sluis gevaren.
 
Maar onze nostalgische boot
heeft een motor met weinig pk.
 
Daarom vertrekken wij altijd iets eerder
zodat wij ongeveer gelijktijdig met de rest
bij de sluis aankomen.

 
Met het prachtige weer van gisteren
was het echt genieten.
 
Heel rustig tokkelend voeren
wij tegen de stroming van de IJssel op.
 
Onder de spoorbrug door.
 
 
Bij het zien van deze tekst
moest ik als vanzelf lachen.
 
Normaal ben ik niet zo'n fan van grafiti...
... maar deze kan ik wel waarderen...*Ü*...

 
Snel even een selfie met mijn lief...
Al meer dan 37 jaar... 

 
Verder gaat het langs
 deze prachtige oude huizen
aan de kade.
 
Met natuurlijk de Deventer toren.
 
Het was nog lastig plaatjes schieten
met die zon.

 
Ruim voor de rest kwamen wij
bij de sluis aan.
 
Sneller dan gedacht lag
onze boot op zijn plek.
 
Zaterdag moet manlief
om zeven uur weer present zijn.
 
Een mooie afsluiting van een vaarseizoen
waarbij wij maar weinig op de boot
te vinden waren.
 
Dat willen wij volgend jaar anders doen.
 
xxx

zaterdag 14 oktober 2017

Zonnestralen...

En dan zijn we zo een maand verder.
 
De vlaggetjesslinger is al lang af
en heeft vrolijk gewapperd
voor de kleine meid.
 
Het liefst zat ze op de arm
om met haar handje telkens
tegen een vlaggetje te duwen.
 
 
Maar omdat mijn SD-kaart
problemen geeft met de laptop
geen foto's op dit moment.
 
En dat is ook de reden
dat het hier zo stil is.
 
Vanmorgen heb ik heerlijk
in het zonnetje zitten haken
met de restjes van de vlaggetjes.
 
Daar worden eerst hele
kleine rondjes van gehaakt.

 
Mijn katoenvoorraad
 is weer aangevuld.
 
Zodat die kleine rondjes
 kunnen uitgroeien
tot vrolijke bloemetjes
...*Ü*...
 
Mijn nieuw NORA-projektje.
 
Ik ga nog weer even genieten
van de heerlijke zonnestralen...
 
Fijn weekend allemaal!!!
 
XXX


zaterdag 9 september 2017

Vlaggetjesslinger... II

 Gisteren was een prima dag
om mijn vlaggetjes
weer tevoorschijn te toveren.
 
Het waait en regent...
... echt hollands weer.

Binnen met mijn bolletjes
en haaknaald is het prima vol te houden.
 
 
Een paar gestreepte vlaggetjes
waren er tussen het stoppen
en breien door al gemaakt.
 
De streepjes beginnen en eindigen
met de hoofdkleur.
 
De effen vlaggetjes komen
nog twee toeren tekort.
 
Die haak ik er maar meteen even aan.

 
In groen...

 
In hardrose...

 
In zachtrose...
 
 
In blauw...

 
En zo leuk
 de verschillende kleurencombi
uit proberen...
 
Deze vind ik heel erg vrolijk...

 
Jongste DD heeft een voorkeur voor deze...
...*Ü*...
 
 
Grappig hoe het sfeertje
van de slinger telkens verandert...
 
 
Daar kan ik mij over blijven verbazen...

 
En hier zie je alle kleurtjes bij elkaar...
 
Er komen nog steeds nieuwe vlaggetjes bij...
en dat is maar goed ook...
want dinsdag wordt er
 een heel lief meisje één jaar....*Ü*...
 
xxx
 

Vlaggetjesslinger...I

Het laatste weekend van augustus
mogen manlief en ik gebruik maken
van het huis van onze oudste DD.
 
... Heerlijk dicht bij de zee...
... dat is altijd weer een feestje.
 
Zodra ik de duinen in loop
verandert er iets...
... en dan het moment...
...waarop je de zee ziet.
 
...*Ü*...
 
 
Op zondag gingen deze bolletjes
gezellig mee in de tas.
 
En natuurlijk een haaknaald.
 
 
En zo... met het geruis van de zee
 op de achtergrond wordt er
 een beginnetje gemaakt.
 
Ik wil graag een vlaggetjesslinger.
 
De werkbeschrijving staat op mijn tablet.
 
Die ik ook gebruik om wat foto's
 voor mijn blog te schieten.

 
Niet al te scherp
maar beter dan niets denk ik maar.
 
Ik heb wel bekijks...
zowel met het haken
als met het fotograferen.
 
De eerste driehoekjes zijn snel af.
 
En dan heb je toch een hééééél klein stapeltje
...*Ü*...

 
Vrolijke driehoekjes...
die straks veranderen in
een vrolijke slinger...

 
Zo leuk die lapjes in het warme zand...
... warme vrolijke vlaggetjes...

 
Zand en katoen gaan heel goed samen.
 
Een beetje uitkloppen en de
lapjes zijn weer zandvrij.
 
Bij het uitpakken van de tas
ontdek ik dat er toch meer zand
mee is gekomen dan gedacht...
...*Ü*...
 
 
Aan het eind van de middag
zijn er van alle kleurtjes
twee vlaggetjes gehaakt.
 
Daar mogen er nog wel wat bij.

donderdag 31 augustus 2017

Stoplap Annie Ellerburg.... 1897.... 2017....

Eigenlijk heb ik helemaal geen tijd
om dit blogje te schrijven.
 
Want er staan nog zoveel
"oude" blogjes klaar die ik ook zo graag wil publiceren.
 
Omdat mijn blog ook een soort
van creatief dagboek is.
 
 
Dit weekend waren wij er even tussenuit.
 
Nu weten sommige van jullie dat ik
vaak een hele vroege vogel ben.
 
Zaterdag...héél vroeg is het
eerste stopje van dit lapje gemaakt.
 
Het patroon is, net als al mijn laatste werk,
afkomstig van Nederlands Gebreid (klik).
 
De originele lap is gemaakt door
 Annie Ellerburg en gedateerd 1897.
 
Zou Annie er met net zoveel
plezier aan gewerkt hebben...*Ü*...
 
 
Ook de dagen daarna was het vroeg.
 
Dus werd er veel gestopt.
 
En ook nu kwam het ene
na het andere doorrijgje
bijna als vanzelf op de lap. 

 
Leuk is deze blauwe hè?
 
Ik vind het net een noors breipatroon.
 
Dit soort stopjes geven een
hele vrolijke noot aan het lapje.
 
 
Net als de twee stopjes er net boven.
 
Het leuke van deze lap is
dat ik toch nog weer stopjes tegen kwam
die ik niet eeder had gemaakt.

 
De tweede en derde van onderen zijn
heel intens gestopt.
 
Ook dit soort stopjes vind ik altijd
weer leuk om te borduren.

 
Ik kan zo genieten van deze vakjes.
 
Onvoorstelbaar dat het zaterdag
nog gewoon een "lege" theedoek was.
 
 
Vandaag zijn de laatste vier stopjes gemaakt.
 
De laatste vond ik best nog even
goed opletten.
 
En nu.... nu ben ik de "echte" stopjes
aan het voorbereiden.
 
Want die mogen natuurlijk niet
op deze lap ontbreken.


dinsdag 22 augustus 2017

Doorrijgjes... deel I...

Als ik naar mijn borduurkistje kijk
dan krijg ik een heel opgeruimd gevoel.

 
De St. Gallen ligt er
netjes opgerold te wachten...

... te wachten totdat ik weet
wat ik ermee wil...



Komt er een zoompje langs of ga ik het inlijsten?
Ik heb een lichte voorkeur voor een zoompje.
 
Maar dat de lap helemaal af is...
... daar ben ik toch wel heel erg blij mee.

 
Aan boord zijn de laatste stopjes gemaakt.
 
In de kajuit, want zonder loeplamp
 wordt het een stuk lastiger... 
  
 
In een gezellig zuiderzeestadje...
...met het mooiste terras van Nederland
...vinden wijzelf
...*Ü*.... 
  
 
De middelste rand heb ik
voor het laatst bewaard.

En wat was het leuk  (klik) om te doen.

Maar toen...
... bij de middelste...

 
... eigenlijk de leukste...
... kwam de klad erin. 
 
Dat kwam door een ander lapje.
 
Het "Joppelapje".


 Na de ingewikkelde doorrijgjes
van de St. Gallen
wilde ik wel "even" wat anders.
 
Iets minder intensief.
 
En zo werd er thuis een beginnetje gemaakt
met dit prachtige patroon.
 
Maar zoals dat gaat...
...*Ü*...

 
Na het eerste doorrijgje
kon het tweede er ook nog wel bij... 
...én een derde.
 
En voor ik het wist was er
een hele rij af.
 
(wordt vervolgd) 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...