maandag 22 januari 2018

Een pronkjuweel...

Het was hier een
rustig weekend...
 
Vrijdag ging ik als
een tornado door het huis.
 
Heerlijk alles aan kant
voor het weekend.
 
De zaterdag werd
een heerlijke borduurdag.
 
 
Aan deze Groninger borduurlap
 ben ik eind vorige maand begonnen.
 
We waren even ondergedoken
in een hotel net onder Groningen...
... hoe toepasselijk...
 
Omdat er zoveel werkjes waren afgerond
vond ik dat ik wel wat nieuws mocht beginnen...
 
... dus ging dit lapje mee.

 
De eerste steekjes werden zaterdag de 23ste,
héééééél vroeg in de ochtend,
geborduurd.
 
De foto's daarvan staan nog op mijn mobiel,
en ach, ze zijn ook nog niet zo heel bijzonder.
 
Maar deze foto's zijn gemaakt
in  de eerste week
van het nieuwe jaar.
 
En dan is er toch al heel wat meer te zien.
 
 
Ik ben in het midden begonnen
en van daaruit ben ik naar boven gegaan.
 
Zo kon ik een begin maken met de rand.
 
Op de één of andere manier vind ik het fijn
om die rand zo snel mogelijk te borduren.
 
De rand is voor mij een soort houvast
om te kijken of ik goed zit met de andere motieven.

 
Nadat de rand min of meer was gedaan
werd eerst het middelste motief met de
vogeltjes afgemaakt.
 
Vervolgens waren de verspieders aan beurt.

 
Het fruitmandje kwam erbij.
 
En van daaruit ging het weer naar boven.
 
Zo kregen het sterboompje, de haan en het hert
een eigen plaats op de lap.

 
Rechts onderin kwam het rozenboompje.
 
En daarna het kleine kannetje.
 
Dat kannetje houdt mij wel bezig.
Eigenlijk vind ik dat het niet zo
thuishoort op deze lap.
 
Maar misschien komt dat
omdat ik de betekenis niet goed weet.

 
De ster is deze week geborduurd.
 
En dan realiseer ik mij ineens
 dat ik al over de helft ben met deze lap.

 
Wat is dat snel gegaan!!!
 
Maar ik vind het dan ook een juweeltje
om aan te werken.
 
Een pronkjuweel... en dan weten de
Groningers onder jullie genoeg
...*Ü*...

 
En kijk... dan is opeens...
 
nou ja... dat moet je natuurlijk
 niet té letterlijk nemen...
 
... maar dan is opeens de rand helemaal af!

 
Het tweede rozenboompje komt erbij.
 
Ik hou wel van de symmetrie in deze lap.
 
Nu alles voor een tweede keer
wordt geborduurd is er een herkenning.
 
 
Het tweede rozenboompje is al weer af.
 
En het tweede fruitmandje heeft zijn
plek ook al op deze lap gevonden.
 
Zelfs het tweede kannetje... 
 
 
Maar dat bewaar ik voor een volgende keer.
 
Zo kijkend naar deze foto
beginnen mijn handen al weer te kriebelen.
 
Misschien dat ik vandaag ergens
 tijd heb om wat steekjes te zetten.

 
Dan zou ik heel graag
 aan het sterboompje beginnen.
 
Maar niet meer dan één motiefje per dag.
 
Anders is de lap bijna te snel af
...*Ü*...
 
Een hele fijne maandag gewenst...
xxx
 

zaterdag 20 januari 2018

Even doorzetten...

Mijn biscornu uit dit blogje (klik)
is niet heel lang alleen gebleven.
 
Meteen toen het af was ging ik
verder met dit vierkante speldenkussen.
 
 
Het is een speldenkussen die
al bordurend is gegroeid.
 
Eerst was er de achterkant,
zonder sierrand.
 
Daar had ik heel andere ideeen mee.
 
 
 
Omdat mijn stofje niet
helemaal vierkant is ging mijn
oorspronkelijk plannetje niet door.
 
Van de achterkant zou ik een heel klein
speldenkussentje maken.
 
Maar dat ga ik nog een keer
opnieuw proberen met
een gelijkmatig geweven lapje.
 
 
Toen kwam er vanzelf een voorkant bij
en de zijkanten.
 
Het was wel even zoeken
naar een leuk patroon.
 
Met wat kleine aanpassingen
werd het helemaal naar mijn zin.

 
De zijkanten kregen hetzelfde motief
als de onderkant.
 
Daarna kwam nog even een
priegelwerkje.
 
Er moesten wat steekjes van de onderkant
worden uitgehaald zodat deze
dezelfde sierrand kon krijgen als de bovenkant. 

 
Normaal had ik het hele spul
waarschijnlijk allang opgeborgen
om ooit weer mee verder te gaan...
 
... Maar als je vorig jaar zo je best
hebt gedaan om werkjes af te maken
dan wil je niet opnieuw beginnen
met een stapel Ufo's....
 
 
Juist dat doorzetten maakt
dit kussentje voor mij uiteindelijk
zo bijzonder.
 
Ook hier werd er weer gevuld
met zacht gekaarde wol.
 
 
Een kussentje...
die niet anders hoeft te doen...
dan mooi te zijn...
 
...*Ü*...
 
Fijn weekend allemaal!
xxx


dinsdag 16 januari 2018

Nature's Basket Huswif...

Vorig jaar zijn er al heel wat
"oude" werkjes door mij af gemaakt.
 
Je weet wel... zo'n werkje waar
 je heel enthousiast aan begint
en die dan toch ergens naar
de achtergrond verdwijnt...
 
Ik moet zeggen...
het is elke keer weer erg leuk
 om zo'n werkje
eindelijk helemaal af te zien.
 
Dus ga ik daar
dit jaar vrolijk mee verder.
 
 
Dit is ook zo'n "oudje"...
 
Oh...oh... laat ze het maar niet horen...
...*Ü*...
 
Het pakket heet Nature's Basket Huswif.
 
 
Eigenlijk is alles al geborduurd
en zou ik de huswif zo in
elkaar kunnen zetten.
 
Maar ik ben nogal zuinig aangelegd
als het om borduurstofjes gaat.
 
En zo hield ik genoeg stof over
om daar nog weer wat mee te doen.
 
 
Ook van het borduurzijde is er
nog meer dan voldoende.
 
Tja... en dan wordt er van
alles bedacht om de huswif
verder op te leuken...
 
Allereerst wordt het mandje
 opnieuw geborduurd.

 
Dit keer maar over één draadje stof.
 
Daar ga ik een naaldenmapje van maken.
 
Tijdens het borduren van dit mandje
 ben ik ergens vorig jaar afgehaakt.
 
Sinds zondag is daar verandering in gekomen.
Eigenlijk is het af voor ik er erg in heb.
Geen idee waarom daar maanden
over heen moeten gaan.
 
Geholpen door een groep op Facebook
 wil ik proberen elke week
 wat aan dit projekt te werken.
 
Heb jij nog Ufo's liggen???

vrijdag 12 januari 2018

Ik voel mij bevoorrecht...

Deze week is het precies
een jaar geleden
dat Nora Lynn
bij ons komt als haar
mama gaat werken.
 
 
En elke keer geniet ik...
van dit lieve meisje...*Ü*...

 
In september vierde zij haar eerste verjaardag
en daar werd dit rugzakje voor gehaakt.
 
Niet zelf bedacht
maar wel helemaal aangepast
voor een éénjarige.

 
Zo leuk om te haken.
 
Nora vindt het allemaal prima
als ik even moet checken
of het rugzakje niet te groot wordt
en de hengsels niet te lang.

 
Ruim voor haar verjaardag
is het dan ook klaar.
 
 
Op haar verjaardag is Nora
bij mij omdat het omadag is.
 
En hoewel het feestje
een paar dagen later gevierd zou worden...
... kan ik het niet laten om haar
het rugzakje alvast te geven.
 
En vandaag... vandaag is dit meisje
al weer zestien maanden.
 
Wat voel ik mij bevoorrecht
dat ik haar van dichtbij
mag zien opgroeien...
 
XXX

maandag 8 januari 2018

Snoephoekje...

Zo goed als het nieuwe jaar is begonnen
is het vorige geeindigd...
 
 
Dit was mijn allerlaatste affo
van 2017.
 
Gemaakt voor een kraambezoek
bij een heel lief klein meisje.

 
De stofjes waren een poos geleden gekocht
en kwamen nu goed van pas.
 
Zelfgemaakte spuugdoekjes...
zo veel fijner dan die dunne uit de winkel.
 
Ik maak ze van een handdoek.
 
Uit één handdoek haal ik
vier spuugdoekjes
én twee konijnenoortjes...
 
 
Ik gunde mij niet eens de tijd om een patroon
voor de oren op te zoeken en te printen.
 
Zo tekenen uit het handje
pakte heel goed uit. 

 
Het is erg leuk om te doen...
... en net als de kleine borduurwerkjes...
... hoop ik dit jaar ook wat meer
werkjes op de naaimachine te maken.
 
Ik heb een etagère
en wat zal het leuk zijn om
daar een "snoephoekje" van te maken.
 
Maar dan met snoepgoed dat niet
meteen op mijn heupen blijft plakken...
 
...*Ü*...


zaterdag 6 januari 2018

Peace and Cheer...

*** Peace and Cheer in the New Year ***
 
Beter kun je het nieuwe jaar niet beginnen.
 
Was ik vorige maand nog druk bezig
met het afwerken
van allerlei borduurlappen...
 
 
... In het nieuwe jaar is het vooral
het kleinere werk
waar ik mee bezig ben.
 
Deze kwam ik tegen bij
 
Het is al weer een oudje maar dit keer
heb ik er maar eens tijd voor gemaakt
om het te borduren.
 
Vaak sla ik dit soort dingen op voor
...OOIT...
 
 
Afgelopen vrijdag stond er
 een nieuwjaarsbee in Vaassen
 op de agenda.
 
Een prima werkje om aan te werken.
 
Het was er super gezellig.
 
 
Dit leuke stofje was te mooi om te weerstaan
...*Ü*...
 
Ik ben dol op rood zoals de meesten
 van jullie wel weten.
 
Maar de combi van rood, blauw en bruin
vind ik ook heel erg mooi.

 
Thuis besluit ik de boel de boel
te laten en lekker verder te prikken.
 
En zo komt het dat dit mijn eerste affo is.
 
Het is zelfs voorzien van mijn initialen
en het jaartal.
 
 
Omdat het zo leuk is
wordt er vandaag met een nieuw
borduurwerkje gestart.
 
Ik vind kleine borduurwerkjes altijd
zo leuk maar heb zelf bijna niets.
 
Altijd was er wel groter werk
dat mijn aandacht nodig had.

 
Maar dit jaar wordt het jaar
van kleine borduurprojektjes.
 
Om nu eens al die dingen te borduren
die al zo lang op mijn verlanglijstje staan.
 
 
Nou ja "al" dat is misschien wel
een beetje al te optimistisch...
 
... maar er wordt in ieder geval
 een goede start gemaakt.
 
...*Ü*...

 
Het aan elkaar zetten is even opletten,
vooral bij de hoeken.
 
Maar er kan eigenlijk niets mis gaan.

 
Zo krijg je een beetje een idee
van het formaat.
 
En je zult het niet geloven...
... maar hier ben je zo maar
een hele dag mee bezig.

 
Boven heb ik nog prachtige
fijn gekaarde wol liggen.
 
Perfekt om mee te vullen.

 
Klein hè?!!
 
Het is inderdaad wel een beetje
een gepriegel... maar daar hou ik wel van.
 
Zal ik je een geheim verklappen???
... Dit is mijn allereerste biscornu...
 
Ik weet nu al dat er meer zullen komen.
 
 
Het patroon is van Mamilou (klik).
Ik heb het alleen anders toegepast.
 
Als je de link opent en op de eerste foto klikt
kom je bij het patroon.
 
En dat lapje???
 
Dat wordt al weer
een nieuw projektje!!!
 
Fijn weekend allemaal
en natuurlijk een vredig en gezond
2018
xxx

donderdag 21 december 2017

Zo bijzonder...

Soms is iets zo bijzonder...
... dat je even tijd nodig hebt
om alles in te laten dalen...
 
Maar nu is het  de tijd dat jullie
er ook van mee mogen genieten.
 
 
Een poosje geleden werd er bij mij aangebeld
en een groot pakket afgeleverd.
 
Niet helemaal onverwacht want ik was
door de verzendster al op de hoogte gebracht
dat het pakket onderweg was...
 
Mijn hartslag ging iets omhoog
en vol verwachting ging ik ermee
naar binnen.
 
Maar toen ik de verpakking had verwijderd
en het plastic had open gevouwen
werd ik toch wel even helemaal stil...
 
 
Er lagen allemaal handwerkjes in...
gemaakt door iemand... ooit...
 
Gevonden bij de schoonmoeder
van de lieve geefster.
 
Natuurlijk wist ik dat allemaal al wel...
maar hier was ik toch echt niet op voorbereid.
  
 
Dit kleedje lag bovenop...
 
Ik kan mij niet herinneren dit motiefje
ooit eerder gezien te hebben.
 
 
Het is prachtig gebreid...
het soort breiwerk waar ik erg van hou.
 
Wat heeft de maakster hier een uren
aan zitten werken.
 
Zo fijntjes en mooi...
...ik ben sprakeloos...
 
 
Onder het grote kleed liggen
kleinere gehaakte kleedjes.
 
Van het soort dat ik ooit voor
mijn lieve oma haakte.

 
Zij hield ook van dit soort kleedjes.
 
Toen oma overleed zijn de kleedjes verdwenen.
 
Deze bovenste twee kleedjes
 doen mij weer aan haar terugdenken.

 
Ik weet hoeveel tijd er in deze
kleine kunstwerkjes steekt.
 
Zou de maakster hiervan, net als ik toen,
ook af en toe
een toer hebben moeten uithalen?
 
 
Kijk nou, wat een schoonheden.
 
Mijn mond valt steeds verder open...
 ...van verbazing en verwondering.

 
En dan is er ineens weer een groter
gebreid kleed.
 
Ajourbreiwerk heeft altijd
een bijzondere aantrekkingskracht op mij.  

 
En dan weer ineens een klein
haakwerkje...
 
... zou het op een klein ovalen blaadje
hebben gelegen???
 
 
En dit kleed is helemaal op maat gehaakt.
 
De buitenste rand heeft
plooiwerk op de hoeken
waardoor de rand naar beneden valt
en het netjes
op een kastje bleef liggen.
 
Tenminste... dat zijn maar zo mijn gedachten
als mijn handen door deze handwerkjes gaan.
 
Wat voor een kastje zou dat zijn geweest???


 Maar helemaal stil wordt ik
als ik dit kleed ontvouw...
 
Prachtig open zoomwerk!!!
 
De lieve geeftster kon mij alleen vertellen
dat alles uit het huis van haar schoonmoeder komt.
 
Maar of het ook door haar is gemaakt,
dat blijft onzeker.

 
Is er iemand die dit patroon herkent?
Of weet waar het vandaan kan komen?
 
Het is allemaal zeer arbeidsintensief.
 
Allereerst het uittrekken van de draden...
 
Daarna het versieren van de randen
 en het vullen van de hoeken.
 
 
Deze foto is van de achterkant en laat zien
hoe de draden doorlopen.
 
Het is een waar kunstwerk.

 
De zomen zijn afgewerkt met
 een prachtige gekloste rand.
 
Alleen dat is al een eeuwigheid aan tijd.
 
Terwijl ik alles op mij laat inwerken
weet ik al wat ik met deze schatten ga doen.
 
Ze komen in een mooie doos...
... zodat ze bij elkaar kunnen blijven...
 
... met erbij het verhaal van wie ze zijn geweest,
en van wie ik het heb gekregen...
 
Lieve geefster...
hoe bijzonder dat jij dit aan mij hebt toevertrouwd...
 
XXX 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...