Mijn Granny...

Naast Fair Isletje is er nog een schoonheid

waar ik heel blij mee ben.

 

Mijn haakdeken ofwel mijn Granny...*Ü*...

 

De bolletjes katoen  (klik) waren
bij Jookies (klik) uitgezocht

om de CAL 2015 mee te haken.

 

Een prachtig ontwerp van
Tertia en Jolanda (klikkerdeklik).

 

Vanaf het begin ging het al anders...

 

Ik werd verliefd op een heel ander middenstuk (klik)

En ben er nog steeds heel blij mee...

 

 

Er werden een paar randjes gevolgd van de CAL.

Dat was immers mijn bedoeling.

 

Gezellig mee haken met de deken

 die heel Nederland haakt.

 

Go with the flow...

 

Maar daar dacht Granny (klik) anders over.

 

Want die parelsteek....

daar was ze toch zó blij mee...*Ü*...

 

"Mooie parels... fijne parels..."

als je begrijpt wat ik bedoel...

 

 Een leuke herinnering aan mijn jeugd...

 

Samen met mijn broertje en zusje

 luisteren naar het spannende verhaal

van Pipo de Clown...

 

Met elkaar, zittend op de grond, luisteren naar een LP,

die wij helemaal grijs hebben gedraaid...

 

Maar snel weer terug naar Granny.

 

Want Granny heeft een eigen willetje.

 

En als je het van haar wilt winnen...

dan moet je van goede huize komen...*Ü*...

 

Zo ging het ook met de rest van de deken...

 

Er kwamen steeds meer randen...

maar niet van de CAL.

 

De prachtige deken van Tertia en Jolanda

 en mijn Granny.... ze lijken niet meer op elkaar.

 

Zo gaat dat soms in het leven...

je hebt iets voor ogen

en al doende komt er toch heel

iets anders te voorschijn.

 

Wel leuk dat ik door de CAL mijn Granny heb.

 

En daar wil ik Tertia en Jolanda voor bedanken.

Het heeft mij iets moois opgeleverd.

 

Het avontuur van het verlaten

 van de gebaande weg.

 

Je eigen weg volgen.

 

Verbaasd ontdekken hoe blij je kunt worden

 van het combineren van steken en kleuren.

 

Iets wat Granny mij heeft geleerd...

 

 

Granny is al heel wat groter dan op deze foto...

 

Afgelopen weekend is er gehaakt

 tot ik niet verder kon.

 

Er zijn leuke plaatjes geschoten op de boot.

Die houden jullie nog te goed...*Ü*...

 

Mijn katoentjes moeten nu eerst

 weer nodig aangevuld worden.

 

Als dat is gebeurd ga ik weer vrolijk

 verder met Granny....*Ü*...

 

Iedereen alvast een

fijn weekend gewenst!!!!

Groot en klein...

 

De afgelopen dagen zijn er

 weer wat randen gehaakt.

 

Mijn dekentje heeft nu een

 afmeting van 50,5 x 50,5 cm.

 

 

Ik volg nog steeds de CAL

Maar ga toch ook wel heel erg mijn eigen weg.

 

Omdat het zo leuk is om te experimenteren.

En omdat het dekentje zo beter bij mij past.

 

Mijn probeerseltje van de vorige keer (klik)

heb ik uitgehaald.

 

Want ik ben als een baksteen

gevallen voor de parelsteek.

 

Zo leuk om te haken.

En ze geven een klein

relief in mijn haakwerk.

 

En granny... granny is natuurlijk

super blij met haar parelketting.

 

We hebben er allebei zoveel plezier van...

dat er gewoon nog een parelketting is gehaakt.

 

Morgen gaat granny weer mee op reis.

Dan vertrekken we samen naar Eibergen.

 

Want daar begint de eerste les

van de haakcursus (klik).

 

 Gewoon gezellig met elkaar haken.

Maken wat je zelf leuk vindt.

 

Kleine of grote werkjes...

Dekentjes of amigurumi's.

 

Ik ben natuurlijk geen echte haakjuf...

maar heb wel hééééél veel haakervaring.

 

En weet zo door de jaren heen

 heel wat trucjes om je haakwerk

 mooi te krijgen.

 

 

Dit speldenkussentje heb ik

vorig jaar gehaakt.

 

Het is 2,5 x 3 cm.

Ik heb er nog een klein

 roeselrandje omheen gehaakt.

 

Het is een fijn speldenkussentje

 voor mijn quiltnaaldjes.

 

Nu staat mijn borduurnaaldje even te pronken.

Nog zo'n oude liefde...

Beer (klik) heeft bij ons een eigen plekje.

Hij zit in een gezellig hoekje.
 

Van daaruit kan hij de hele kamer overzien.

Ook mijn mand met breirolletjes...

 

 

 Soms wordt de verleiding te groot!

En springt beer zo van de kast...

in de mand.

 

 

En als ik dan even niet oplet heeft deze
kleine guit de grootste pret.

Totdat... betrapt...
 

 

 Ja beer, dat is een breirolletje...

... en geen beresjaal...

Je hoeft helemaal niet zo beteuterd
 te kijken kleine boef...

 

Al snel heeft beer wat anders gevonden.
Want onder de rolletjes liggen ook
 nog wat kleine gebreide lapjes.

 

Deze is zo lekker warm.

Mag ik die niet hebben?

 

Ik smelt gewoon bij dit koppie...

 

En als de rakker dan zijn laatste charmes

 in de strijd gooit.

 

Pleeeeaaaase....

 

Ben ik verkocht!

 

Nou... vooruit beer...

...voor deze keer.

 

Als jij nou eens lekker op die rolletjes gaat liggen.

Dat is vast een heerlijk zacht matrasje.

 

Dan kun je fijn onder het dekentje liggen.

En zal ik je nog eens lekker instoppen.

 

Slaap lekker beer....

Fijn en stoer...

Leuk om te zien dat ik op

 dit moment dezelfde kleuren gebruik

 voor verschillende projectjes.

 

 

Het Marker merklapje en mijn Granny

kleuren heel mooi bij elkaar...

 

 

De Granny is voor nu even klaar.

Links boven zie je een proefje voor het vervolg.

 

Dit contrast vind ik erg mooi.

Fijne kruissteekjes en stoere haaksteken.



Aan de haak...

Vrijdag was ik in Eibergen en ging

 mijn Granny weer mee naar huis.

 

Ze was uit logeren geweest.

Om de haakcursus (klik) te promoten.

 

Maar nu was het welletjes.

 

 

Want we hebben elkaar behoorlijk gemist...*Ü*...

En ik sta te popelen om weer verder te gaan met haken.

 

 

De lap is nu zo groot dat ik haar niet meer

 gewoon in mijn hand vast kan houden.

 

Het begint wat te trekken.

Dus nu ligt ze deels op de tafel.

Dat haakt voor mij gemakkelijker.

  

 

Soms volg ik de randjes van de CAL.

Maar soms wordt het ook anders.

 

 

De wokkel is een leuke steek om te haken.

Maar voelt in mijn deken niet fijn aan.

 

En dat vind Granny zelf ook.

Of ik haar niet gewoon nog zo'n blauw

 met bruine rand kan geven?

 

 

Natuurlijk Granny!

Met liefde!

 

Granny is nu klaar voor de eerste cursusdag.

Ze meet 39,5 x 39,5 cm.

 

 

De CAL is al wat randjes verder.

 

Maar in de komende randen wil

 ik weer wat rood gaan verwerken.

 

Hoe? Daar ben ik nog niet uit.

Mijn randjesdeken...

Soms gebeuren er dingen in je leven

 die je niet kunt begrijpen.

Maar die je wel een plekje moet geven.

 

Wat mij dan helpt en rust geeft is lekker bezig zijn.

 

 

Terwijl mijn handen hun ding doen

 wordt het weer rustig in mijn hoofd.

 

Soms heeft iets gewoon tijd nodig.

Soms mag ik ontdekken waar ik

zelf steekjes heb laten vallen.

En die weer in orde brengen,

als dat mogelijk is.

 

Soms komt er een lied in mij op en geeft

dat mij houvast en troost voor de verdere dag.

Soms ook zo maar een tekst.

 

 Zo is dit lieve dekentje ontstaan.

In  zo'n drie weken tijd.

 

Hij lijkt erg op de deken die vorig jaar

door bijna heel Nederland is gehaakt.

 

 

Dit komt door het gebruik van de noppenrand,

 de zigzagrand en de rondjesrand.

 

De echte kenner ziet de verschillen.
 

Zo is het een unieke deken geworden.

En ik ben er super blij mee!!!

 

 

 De liefde voor dit dekentje is al wat jaartjes ouder.

 

Het was in de zomer van 2012

 dat ik voor het eerst Little Woollie (klik),

 van Julie Harrison ontdekte.

 

Ik hou erg van haar kleur gebruik.

Vrolijk en bont.

Net als haar huisje en zijzelf.

 

Julie begon een CAL (klik) en haar deken werd een plaatje.

Dé basis voor al de look-a-like dekentjes

 die daarna zijn ontstaan.

 

Maar al dat bont... dat past zo niet hier in ons huisje.

 

 

Maar nu met de kleuren rood, wit en grijs

ontstond het dekentje bijna vanzelf.

 

Heerlijk om je eigen creatie vorm te geven.

Dingen uitdenken en uit proberen.

Met vallen en opstaan.

Net als het echte leven...

 

Dus... een beetje van mijzelf...

 en een beetje van Julie.

 

 

Zo kwam er een randje met ruitjes.

Niet helemaal zelf bedacht.

 

Wel zelf uitgeplozen hoe ik met de laatste

 toer er voor zorg dat de bovenkant weer recht is.

Met het resultaat ben ik helemaal blij.

 

 

Dit kleine randje in rood en wit

 is een eigen creatie.

 

Ik ben benieuwd of iemand anders

het al eens heeft gezien en waar.

 

Het ziet er uit alsof er allemaal

kleine eitjes naast elkaar liggen.

 

Daarom noem ik het maar het eierrandje.

 

 

Al hakende leer ik nieuwe dingen.
Dat is op deze foto goed te zien.

Was mijn eerste rand met rondjes nog een beetje zoeken.
Mijn andere randen met rondjes werden veel mooier.
Kijk maar eens bij de rand onderaan en rechtsboven.

De afwerking van de deken heb ik simpel gehouden.

De uiteindelijke afmeting is 110 x 152 cm.
 

Eigenlijk moet ik het dekentje nog een keer blokken.

Maar ik ben bang dat het daar niet meer van komt....

 

Fijn weekend allemaal!!!

De grote sterrendeken...



Zo ziet de grote sterrendeken er nu uit.

 

Zij wordt, net als de andere dekentjes, 

gehaakt met Super Soft van het merk Sailor...*Ü*...

 

Dat heeft een praktische reden.

Deze acryl is erg vriendelijk

 voor mijn geldbuideltje.

 

Eén nadeel... je moet soms lang wachten

 op aanvulling van de voorraad.

 

 

Maar dat wachten geeft mij de tijd om

verschillende ideetjes uit te werken.

 

Volgens mij kan ik nog wel tien dekens maken.

Zoveel inspiratie heb ik momenteel.

 

Hoe begon het ook al weer?

 

Deze deken begon met het haken van de sterren.

Dat kun je hier (klik) lezen.

 

Daarna werden de sterren aan elkaar gehaakt.

 

 

En dan zie je meteen de volgende uitdaging.

Het ontwerpen van de halve ruitjes voor de inhammen.

 

Dat viel erg mee.

 

Uiteindelijk was het eenvoudiger

 dan ik had verwacht.

 

 

Het vervolg was een langere zoektocht.

Er werd heel wat uitgehaald en opnieuw gehaakt.

 

En dan ontstaan er soms onverwachte verrassingen.

 

Vooral met de laatste witte rand

 van het middenstuk ben ik erg blij.

 

Het geeft een hele mooie afwerking. 

En maakt dat het middenstuk één geheel vormt.

 

 

Zien jullie dat witte dekentje helemaal onderop???

 

Dat was mijn tweede gehaakte granny.

Deze heb ik in 2012 gehaakt.

 

Wil je daar meer van weten?

Kijk dan even hier, hier, hier en hier (klik).

Haken, borduren en een freebie...

Dank jullie wel voor de lieve en

 leuke reacties op mijn vorig blogje.

 Ik moest er gewoon van blozen... *Ü*...

 

Wat heerlijk dat het internet er is.

 

Want ik kijk ook altijd graag

 eventjes bij jullie om het hoekje.

 En geniet van al het moois dat ik daar zie.

 

 

Mijn granny van de CAL ziet er nu zo uit.

Een ietsiepietsie anders dan de vorige keer.

 

Als je wilt weten hoe zij er toen uitzag,

kijk dan even hier (klik).

 

 

Het rose randje heb ik uitgehaald.

En vervangen door het rood.

 

Misschien dat ik het rose nog later in de deken ga gebruiken.

 

Tot  nu toe ben ik erg blij met deze kleuren.

 

 

Bij mijn granny vond ik het mooier
om de rand met halve stokjes te
vervangen door een rand vasten.

 

De kruisjes moesten in een lichte kleur.

Ze waren erg leuk om te haken.

En geven een verrassend resultaat.

 

 

Daarna moest er volgens patroon

weer een rand vasten gehaakt worden.

 

Door dit in dezelfde donkerbruine kleur te haken

vormen de vastenranden met de kruisjes nu een mooi geheel.

 

Omdat ik nog niet helemaal weet hoe het

 patroon van deze week verder gaat

wacht ik even tot volgende week.

 

Dat wachten vind ik nu even helemaal niet erg.

 

Want door al dat gehaak blijft het

borduren wel héééél erg achter.

 

 

Dat kon natuurlijk niet!

 

Gisteren had ik een gezellig dagje met vriendinnen...

... en daar ben ik met dit borduurwerkje begonnen.

 

En wat was het weer leuk om te doen.

Ik zou bijna vergeten hoe fijn borduren is.

 

 

Het is het patroon van een Marker

 merklap uit een oude Ariadne.

Het patroontje kun je vinden bij haar (klik).

 

Leuk om al een beginnetje te hebben.

Want morgen heb ik een gezellig dagje bij haar (klik).

 

Dan gaat natuurlijk mijn koffertje met wat borduurtjes mee.

En dit lapje mag dan met de Markerlap niet ontbreken.

 

En nu.... nu ga ik als de wiederweerga

 boodschappen doen en het huis

 gezellig maken.

 

Fijn weekend allemaal!!! 



Lief stapeltje...

Met de sterretjes gaat het erg goed.

Tijd om jullie weer gezellig bij te praten...

 

 

Mijn grote sterrendeken is een hele ontdekkingsreis.

Zelf ontworpen en daarom zo bijzonder.

 

Helaas is de witte wol momenteel niet leverbaar.

En ligt het projekt even stil.

 

 

Daarom is er een lief klein

omslagdoekje bij gekomen.

 

Want grijze wol heb ik nog genoeg.

En stil zitten... dat kan ik niet

 

De omslagdoek heeft een lief randje in rood en wit.

Het past mooi bij de andere dekentjes.

 

Zo ziet de kleine sterretjesdeken er nu uit.

Een lief lapje.

 

Ze moet nog even geduld hebben.

Want ik weet nog niet hoe ik verder wil.

 

Maar ook zo geniet ik er al van.

Het is erg leuk om aan deze

verschillende dekentjes te werken.

 

Tijdens het haken worden er

heel wat nieuwe ideetjes geboren.

 

 

Dus wie weet.

Misschien wordt dit stapeltje nog groter...