Vorige zomer heb ik genoten
van een vakantie in Limburg
op een mooie plek
vlak bij het Drielandenpunt.
Ik waande mij heel even een slotvrouwe (klik).
Deze mooie stofjes (klik) gingen mee.
Ze waren omgetoverd in octagonnen
en het patchen kon beginnen.
... ik hou ervan.
Je begrijpt vast dat het patchen
en de mooie plek
voor mij herinneringen
aan een fijne vakantie (klik) zijn.
Telkens kwam er een nieuw stapeltje
op dit kleine dienblaadje
en werd er een rij octagonnen
aan elkaar gezet.
Het vlies op de achterkant
maakt dat je de stofjes heel mooi
aan elkaar kunt naaien.
Ik ben zo blij dat ik voor deze manier (klik)
van patchen heb gekozen.
Het vraagt de nodige voorbereiding
maar dat is de extra inspanning meer dan waard.
In de tuin...
... met de zon op mijn snuit...
werden de delen van de tweede lap
aan elkaar gepatched.
Alles aan deze octagonnen
ademt voor mij zon en vakantie.
En dan heb je uiteindelijk twee lappen
die samen een tas gaan worden.
Het vlies geeft een mooi rijk effekt
maar of ik er bij het doorpitten
nog zo blij mee ben???
Ik verwacht van niet.
Ik hou van symmetrie.
Helaas lukt dat met de randstof niet.
Dus bedacht ik een oplossing (klik).
De stof werd op elkaar gelegd
en met de hand aan elkaar gepatched.
En weer door zul je dan denken...
maar zo werkt dat helaas niet bij mij.
Want komt die naad ergens in het midden van de tas
of aan de zijkant.
Het projekt kwam stil te liggen...
...dat is al weer heel wat maanden geleden.
Onlangs heb de stof
weer uit het doosje gepakt.
Ik moet knopen doorhakken
want ik wil de tas heel graag afmaken.
Niet langer uitstellen maar...
D O E N
Kijk...
zo'n jaarthema helpt mij
om een mooi projekt ook af te maken.
XXX
