Niet uitstellen maar doen...

Vorige zomer heb ik genoten

van een vakantie in Limburg

op een mooie plek

vlak bij het Drielandenpunt.

Ik waande mij heel even een slotvrouwe (klik).

Deze mooie stofjes (klik) gingen mee.

Ze waren omgetoverd in octagonnen

en het patchen kon beginnen.

Rood, wit en blauw (klik)...

... ik hou ervan.

Je begrijpt vast dat het patchen

en de mooie plek 

voor mij herinneringen

aan een fijne vakantie (klik) zijn.

Thuis werd er verder gepatched.

Telkens kwam er een nieuw stapeltje

op dit kleine dienblaadje

en werd er een rij octagonnen

aan elkaar gezet.

Het vlies op de achterkant

maakt dat je de stofjes heel mooi

aan elkaar kunt naaien.

Ik ben zo blij dat ik voor deze manier (klik)

 van patchen heb gekozen.

Het vraagt de nodige voorbereiding

maar dat is de extra inspanning meer dan waard.

 

In de tuin...

... met de zon op mijn snuit...

werden de delen van de tweede lap

aan elkaar gepatched.

Alles aan deze octagonnen

ademt voor mij zon en vakantie.

En dan heb je uiteindelijk twee lappen

die samen een tas gaan worden.

Het vlies geeft een mooi rijk effekt

maar of ik er bij het doorpitten

nog zo blij mee ben???

Ik verwacht van niet.

Ik hou van symmetrie.

Helaas lukt dat met de randstof niet.

Dus bedacht ik een oplossing (klik).

De stof werd op elkaar gelegd

en met de hand aan elkaar gepatched.

En weer door zul je dan denken...

maar zo werkt dat helaas niet bij mij.

Want komt die naad ergens in het midden van de tas

of aan de zijkant.

Het projekt kwam stil te liggen...

 ...dat is al weer heel wat maanden geleden.

Onlangs heb de stof

weer uit het doosje gepakt.

Ik moet knopen doorhakken

want ik wil de tas heel graag afmaken.

Niet langer uitstellen maar...

D O E N

Kijk... 

zo'n jaarthema helpt mij

om een mooi projekt ook af te maken.

XXX

Vakantie... en mijn octagontas...

 De dagen zijn hier goed gevuld.

Het skûtsjesilen is in volle gang

en de schippers en skûtsjes

 zijn aan elkaar gewaagd.

Het is niet altijd alleen maar mooi...

gisteren waren er verschillende gewonden

waarvan twee behoorlijk ernstig.

Het skûtsje van Sneek moest zich terugtrekken...

...zonder schipper is verder varen geen optie.

Vandaag is het opnieuw een mooie wedstrijd.

Maar er is iets heel anders

dat mij ook bezighoudt. 

De octagontas (klik).

Die lag al even stil

en daar moest echt verandering in komen.

Waarom het stil lag

kun je hier (klik) lezen.

Vanmorgen kwam al vroeg 

de doos met lapjes op tafel.

De plakbandjes gingen eraf

om er daarna met de strijkbout 

mooie strakke lappen van te maken.

Daarna weer verder met deze octagonnen

op H250.

De eerste lading was niet zo mooi geworden

dus dit keer teken ik eerst

vierkanten van  2" x 2".

Daarna gebruik ik een mal

om de hoeken af te tekenen.

De tas heeft twee kanten met octagonnen...

... dus dat zijn er heel wat bij elkaar.

Tijdens de koffie 

ben ik heel ijverig aan het knippen.

Samen zijn we het eens...

de H250 octagonnen zijn niet perfekt

maar goed genoeg om te gebruiken...

... *Ü*...

Vijftien lapjes 

worden netjes voorbereid.

Dat ik daar gewoon twee weken tegen aan

heb lopen hikken.

De vierkantjes en driehoeken teken ik apart...

het is net wat nauwkeuriger.

Na het knippen ga ik weer

met de strijkbout aan de gang.

Ik gebruik altijd bakpapier

wanneer ik de bout erop zet.

Dat voorkomt heel veel geviester.

Ondertussen is het tijd voor de lunch.

Deze lap wordt geknipt...

...dat wil zeggen... 

de vierkantjes zijn keurig uitgeknipt

en de driehoekjes per paar.

Dan is het eerst tijd voor wat huishoudelijk werk.

Ik hou de vaart erin 

want die octagontas

lijkt ineens in een stroomversnelling te komen.

Er is ook nog gewoon strijkgoed

en dat wordt 

tijdens het skûtsjesilen weggewerkt.

Daarna zijn de octagonnen aan de beurt.

Voor het avondeten liggen deze lapjes

in een doosje

... klaar voor gebruik...

Wat zal ik doen?

Stoppen...

...of toch nog even doorgaan?

Ik ga natuurlijk door..

...*Ü*...

Dit wordt één kant van de tas.

Het lijkt zo simpel maar ik vind het een hele klus

om de stofjes goed te verdelen.

Vooral niet teveel nadenken 

werkt dan het beste.

Dit wordt de andere kant.

Ik ga de rijen diagonaal 
aan elkaar zetten.

Of dat wijs is weet ik niet goed

...dat merk ik vanzelf.

Vandaag is zo'n dag dan lijkt ineens

van alles te lukken en loopt het allemaal op rolletjes.

XXX

Rij voor rij...

Gisteren stond er een uitje op de agenda.

's Morgens was ik al vroeg wakker

en werd er een nieuw quiltblokje voorbereid.

Daarna is alles netjes

 op mijn theedoek vastgespeld.

Ik ben klaar voor vertrek...

... *Ü*...

Wacht even...

zo kun je het mandje in wording

ook goed zien.

Wat zo fijn is aan dit patroon?

Met plaatjes wordt aangegeven

hoe je de blokken in elkaar kunt zetten.

Bij dit blokje gaat dat rij voor rij.

De onderste heb ik tijdens de heenreis

in elkaar gezet.

Op de dag zelf is er ook nog wat gepatched.

Vanmorgen in het ochtendzonnetje

zijn laatste twee rijen

 in elkaar gezet.

Dat vind ik zo'n fijn begin van de dag.

Tegen half negen wordt het mij 

al snel te warm.

Maar dan heb ik heerlijk een klein uurtje

vitamine D opgedaan.

De rijen moeten nu even wachten.

Na zo'n lang weekend

vind ik het ook wel weer fijn

om mijn huishouden wat aandacht te geven.

Tussendoor genietend

van deze zonnige dag.

XXX