Leuk lief projektje...

Het is hier al weer vroeg dag...

 

Niet omdat het moet...

... maar gewoon...

 omdat ik wakker ben.

 

Klaar wakker!

 

Dus stap ik uit bed...

zet beneden de ketel op het vuur.

 

En binnen no-time heb ik

een pot winterthee en een warme kruik.

 

Daarmee kruip ik achter de laptop

en maak eerst een gezellig rondje
langs verschillende blogs.

 

Zo kwam ik bij Lyntte Anderson.

Een blog waar ik af en toe op bezoek kom.

 

En vandaag is zo'n dag

dat je extra blij bent met zo'n bezoekje...

 

 

bron: Lynette Anderson Designs (klik)

 

Want kijk nu zelf...*Ü*...

 

Wat een superleuk klein portemonaitje.

En er zit ook nog een uitgebreide tutorial bij.

 

Een leuk lief projektje

zo voor de laatste dagen van dit jaar!!!

 

Voor het patroon en de tuto

even op de link onder de foto klikken.

 

xxx

Zal het lukken...

 Dit jaar stond vooral in het teken van
het afmaken van werkjes.

Niet dat ik daar super in geslaagd ben...*Ü*...

Maar ik ben heel tevreden.

 

Zo is mijn randenlapje heel lang blijven liggen...

 

Je ziet aan de sneeuw dat deze foto

begin dit jaar is gemaakt.

 

Dat is zo leuk aan bloggen.

 

Je kunt allemaal dingen terug kijken en lezen.

 

 

In de zomer ben ik weer

begonnen wat steekjes te borduren.

 

Soms laat ik stukjes over...

voor wat anders...

 

 

Ook hier weer een doorstopje...

net als aan het begin van mijn lapje.

 

Het geeft zo'n vrolijke noot

aan de lap.

 

 

Wie goed heeft opgelet... *Ü*...

ziet dat de zijkantjes ook netjes

zijn afgewerkt.

 

Dat heb ik eind vorige maand,

begin deze maand gedaan.

 

Ik zou naar de keukentafelbee van Simone

 en dat vond ik wel een leuk werkje

om daar aan te werken.

 

Natuurlijk kreeg ik het daar niet af...

er werd thuis stevig doorgeprikt.

 

Het was best een klus...

maar zeker geen vervelend werkje.

  

 Nu is mijn randenlap bijna klaar.

 

Wat zou het fijn zijn als

het dit jaar nog lukt!!!

 

Alleen het groningse lapje (klik) kan nog wat

wat roet in het eten gooien...*Ü*...

 

Ik denk dat ik eerst maar eens

 de onder- en bovenkant

netjes ga afwerken.

 

Dan ziet het er al veel meer "af"  uit!!!

 

Fijne dag allemaal...

 

xxx

Wintersetje...

Wat een lieve berichtjes op mijn vorig blogje...

... dank jullie wel daarvoor... knuf...

 

Het gaat goed met

 mijn gronings lapje.

 

Maar het blijft nu even liggen.

Als ik ergens te lang mee bezig ben

ga ik fouten maken.

 

Even tijd voor wat anders...

 

 

Het wintersetje voor kleine Nora

roept om een laatste hand.

 

Het begon allemaal met

 een leuk patroon voor een wintermutsje.

 

Het patroon was beschreven voor een kleuter

en met dikke wol gebreid.

 

Als ik nu eens fijne babywol neem

en met dunnere pennen brei..

...zou het dan goed komen?

  

Er werd wol uitgezocht...

en een beginnetje gemaakt.

 

Maar...helaas... die vlieger ging niet op.

 

Er werd opnieuw begonnen...

met meer steken...

 

En nog een keer opnieuw.

 

 

Nu klopt het helemaal.

 

Alleen nog een pompoenetje maken

en de gebreide koordjes bevestigen.

 

Breien????

Je bedoelt toch zeker punniken???

 

Nee, ha, ha... geen idee of en waar
ergens mijn paddestoel ligt.

 

 

Maar je kunt het ook breien.

De klus was in één avond geklaard.

 

De steken waren niet even regelmatig...

maar door het koord met wat druk

tussen mijn handen

heen en weer te rollen

is het toch nog goed gekomen.

 

 

De sjaal was vergeleken met de muts een eitje.

Er komen ook nog hele kleine ieniemienie wantjes...

 

Maar nu snel de computer afsluiten

en hup... in de auto...

het is vanochtend knuffeltijd... *Ü*...

Gronings schoollapjes...

Er liggen hier zoveel werkjes

die ik graag af wil maken.

 

Dit jaar heb ik daar al

een goed begin mee gemaakt.

 

Maar soms kom je iets tegen...

...en dan weet je...

hier móet ik mee beginnen... 

 

Bij Simone van Soedidee

zag ik een paar maanden geleden

dit prachtige boek.

 

Mijn groningsbloed

 van moederskant

 begon te kriebelen. 

Vorige maand stond er een bezoek

aan Simone gepland.
 

 

Het boek werd uit het schap gehaald...

er werd voorzichtig in gebladerd...

het is nog véél mooier

dan verwacht.

 

Prachtige groningse zwarte lappen...

mooie rode schoollapjes...

lieve miniatuuruitzet...

 

én

 

...twee patronen om zelf

zo'n mooi lapje te borduren...

 

Mijn handwerkhart stond in vuur en vlam!

 

Het boekje werd thuis keer op keer

in de handen genomen en bekeken.

 

Uit het geboortedorp van mijn moeder

zijn vier lappen in dit boek opgenomen.

 

Hoe bijzonder.

 

Mijn lieve mams...

...vorige maand werd ik voor het eerst

ouder dan jij hier op aarde bent geworden...

 

Als ik naar kleine Nora kijk

dan kan ik je zo maar heel erg missen.

 

Wat zou jij van haar genoten hebben...

 

Het helpt om aan dit lapje te prikken.

 

Ik denk dat dit een heel

dierbaar lapje gaat worden...

xxx

Zoompjes... zo leuk!!!

De Summer SAL van Simone.

Wat was dat een leuk zomerwerkje!

Wat ik van het begin het
 allerleukst aan deze SAL vind?

De prachtige zoompjes.
Als een kers op de taart!
 

Eindeloos werden de foto's
op het blog van Simone bestudeerd.

 

Op een papiertje aantekeningen gemaakt.

 

Vergrotingen nog eens bekeken en opnieuw.

Draadjes geteld.

 

Daarna een poging ondernomen
 om het zoveel mogelijk op het origineel

te laten lijken.

Wat ik wel heb veranderd
 is de zelfkant aan de linkerkant.

Daar heb ik een gewoon
 eenvoudig zoompje gemaakt.

 

De onderste zoom met open rand
 was natuurlijk de grootste uitdaging.

Op 7 september heb ik de
laatste steekjes aan deze lap gezet.

Hij was al wel op Facebook te bewonderen...
maar nog niet hier...oh...errug...bloos

Het ziet er wel wat anders uit dan het origineel,

maar ik ben er helemaal blij mee.

Fijn weekend allemaal!!! 



Een proeflapje...

Zaterdag was het hier al vroeg dag...

De boot lag bij de winterstalling en
zou op de kant komen te liggen.

Een werkje voor manlief.
Altijd weer een hele gebeurtenis.
 

Voor mij een hele andere uitdaging.

Als tiener wel eens de patentsteek gebreid...
maar daarna nooit meer...

Tot ik hem vorig jaar voor het eerst zag
in een uitvoering met twee kleuren wol...
... op de breidagen in Zwolle.

  

Dit wilde ik ook...

Nu was het eindelijk zover!

De eerste poging.

 

Kaarsjes aan... (het was nog vroeg...*Ü*)

...bolletjes en naalden erbij...

...en natuurlijk een heerlijk bakje koffie...

 

En ja hoor... na een poosje...

lees een paar uur...*Ü*...

kwam er toch echt wel resultaat!

  

Na nog weer wat uurtjes breien

is er een proeflapje af.

 

De patentsteek in twee kleuren gebreid...

Aan deze kant is het kontrast goed te zien...
 

 

Aan de achterkant is het kontrast wat minder...

maar het patroon loopt goed door.

 

Ondanks dat elke toer eigenlijk

twee keer wordt gebreid

is het wel een

heel soepel breiwerkje geworden.

Binnenkort nog maar eens

wat proeflapjes breien

en oefenen met de verschillende

manieren van opzetten

en afkanten...*Ü*...

 

Fijne dag allemaal!!!

Koekebakker...*Ü*...

Weet je nog???

 

 Deze koekjes... van de babyshower???

 

Wat lijkt dat al weer een eeuwigheid geleden!!!

 

Maar het is toch nog geen drie maanden terug,

dat we de jonge aanstaande mama

 heerlijk hebben kunnen verwennen.

 

 

Ohh.... wie heeft er stiekem een

koekje opgesnoept???

 

Lekker is-ie hè?!

 

Tijdens het versieren van de koekjes

 heb ik heel veel foto's gemaakt.

 

Maar die heb ik hier nog niet laten zien.

Zonde van al die prachtige plaatjes...*Ü*...

Het bakken sla ik nu even over...

dat kun je hier terug lezen.

 

 

De koekjes moeten goed afgekoeld zijn

als je ze wilt gaan versieren

met opgeklopt eiwit en poedersuiker,

 ook wel icing genoemd.

 

Ik doe er altijd wat citroensap door

om het zoete wat af te zwakken.

 

Hierdoor krijgt het een frisse smaak.

 

Als de icing is gemaakt verdeel

 ik het om de verschillende kleurtjes te maken.

 

Bij het kleuren van de icing

 is het goed om te weten dat icing,

 naarmate het langer staat

altijd donkerder van kleur wordt.

 

Wil je het de volgende dag pas gaan gebruiken,

 maak de kleur dan altijd wat lichter

 dan je uiteindelijk wilt bereiken.

 

 

Ik maak altijd eerst de buitenste rand

met een klein spuitzakje.

 

Daarna heb gebruik ik knijpflesjes

 met een wat grotere tuit

 om het vlak te vullen.

 

Mijn icing was niet helemaal goed van struktuur

en daardoor was het wat lastiger om te verwerken.

 

Omdat ik al zoveel icing had klaargemaakt

 toch maar verder gegaan.

 

En ben uiteindelijk nog heel blij met het resultaat. 

 

De rompertjes... kinderwagen...

flesjes... hobbelpaard...

 

Telkens werd het meer af...*Ü*...

 

Eigenlijk zonder plan begonnen

en telkens wat verder "ingekleurd".

 

De witte struktuur bij de kinderwagen

was een probeersel.

 

Ben heel blij met het effekt.

 

 

Licht mintgroen...

 de lievelingskleur van de as mama...

 

Maar ook rose...omdat er

een meisje werd verwacht.

 

En wat voor een lief meisje

 ...*Ü*...

 

Na het versieren van de koekjes moet de

icing goed uitharden.

 

De grootste kunst is om, tijdens het drogen,

 niet even te willen voelen of het al droog is.

 

Wil je dit toch?

Doe het dan bij een koekje

waar je wat minder tevreden over bent.

 

Kun je het daarna heerlijk opsnoepen...

 

 

Omdat ik zoveel koekjesdeeg had werden er ook

nog wat andere koekjes gemaakt.

 

Deze hartjes kun je aan een draadje ophangen...

Was een probeerseltje en goed gelukt...*Ü*...  

 

Deze koekjes waren al heel snel op.

 

Binnenkort maar weer eens

nieuwe koekjes bakken.

 

Zo leuk om te doen!!!